Posts in Volwassenen (page 3)

Schaakcursus voor volwassenen bij 3-Torens

Waarom hoor je niemand meer over Pokémon Go, maar kun je over 50 jaar nog steeds mensen vinden om een partij te schaken? Schaakvereniging 3-Torens organiseert daarom vanaf dinsdag 13 november een schaakcursus voor volwassenen over zes dinsdagavonden. Voor de één zal het betekenen dat hij de beginselen van het boeiende eeuwenoude schaakspel leert, maar de cursus probeert ook voor de ander de basiskennis te verdiepen, zodat de deelnemer het niveau van de huis- tuin- en keukenschaker ontstijgt. De avonden worden gehouden in onze speellocatie aan de Rodenrijseweg 295 in Berkel en Rodenrijs.

We organiseren de cursus op 6 dinsdagavonden in oktober en november op:

  • 13 november
  • 20 november
  • 27 november
  • 4 december
  • 11 december
  • 18 december

We starten de avond om half 8  (koffie vanaf kwart over 7) en we eindigen rond half 10. De kosten voor de cursus bedragen 30 euro.

Wilt u zich opgeven? Stuur dan een email naar post@3-torens.nl.

Met vriendelijke groet van de cursusleider,

Martin van Vaalen



Mooie bekeravond in Moerkapelle

Vorig jaar was het nog gelukt. Toen won 3-Torens in de eerste ronde van de beker. Dit jaar wilde we het weer proberen. Stunten tegen een vereniging met allemaal spelers uit de hoogste klasse van de Rotterdamse Schaakbond. Daar ga je voor!

De kans dat zoiets gebeurt is heel klein. Op papier zelfs onmogelijk. Het ratingverschil op de borden was zo’n 300 punten. 3-Torens met gemiddeld 1611 tegen Moerkapelle met gemiddeld 1924. En toch…

Martin, Arjen, Rinus en Hans waren ruim op tijd in Moerkapelle en zo konden we nog een praatje maken met Marianne, de jeugdleider, over De Groene Hart Cup. En heel gastvrij, kregen we alvast een kopje koffie. Even later kwamen de spelers van Moerkapelle ook binnen. En tot ons genoegen waren daar  ook een aantal bekenden bij. Arno; die nog informeerde naar onze Bakker competitie en Wouter en Martijn, ook goede bekenden uit de tijd dat Martijn als jeugdspeler bij 3-Torens zijn Stappendiploma’s haalde.

Iets over acht was het wel tijd om achter de borden plaats te nemen. Voor Moerkapelle speelden Gerard, Wouter, Jesse en Arno. Op het eerste bord mocht 3-Torens de kleur loten en dat was wit. De strijd kon beginnen. En .. het werd een echte strijd, waarbij 3-Torens niet zonder kansen bleef!

Neem nu het vierde bord. Daar speelde Hans tegen Arno. Het was een mooie partij met lastige combinaties. En op een gegeven moment, al laat op de avond, voorzag Hans een dodelijke combinatie voor zijn tegenstander. En hij gaf op. Maar bij analyse achteraf bleek dat de combinatie niet juist was en dat Hans nog goed spel had. In elk geval werd de stelling als gelijk beoordeeld. En op bord 2 was Arjen in actie. Een partij waarin wit en zwart tegenovergesteld rokeerden. Dat betekent eigenlijk altijd een hete strijd, en dat werd het ook. En niet alleen omdat de temperatuur in gebouw Tropica al was gestegen tot meer dan 30 graden. Maar ook hier wist Moerkapelle het ratingverschil waar te maken en Wouter won.

Op bord 1 speelde Martin met wit tegen Gerard. Zwart kwam niet lekker uit de opening en moest alle zeilen bijzetten. In een gelijke stand, maar met een pion meer op de damevleugel zag het er goed uit voor wit. Maar ook hier kwam Moerkapelle goed uit de strijd tevoorschijn. In het eindspel liet wit een paard insluiten en dat leverde even later winst op voor Gerard

Ook al had het er eerder goed uitgezien voor 3-Torens, het leek nu toch nog een regelrechte 4-0 neder5laag te worden. Maar dan ken je Rinus nog niet! Hij liet zich niet imponeren door het enorme ratingverschil en kwam in de eindfase in een partij met ongelooflijk veel combinatiemogelijkheden. Je zou verwachten dat dit niet zo gunstig was voor wit, maar Rinus doorzag het allemaal enorm goed. En hij won in deze geweldige partij en wist zo de eer van 3-Torens toch te redden! Fantastisch Rinus!

De uitslag staat op de RSB site: http://r-s-b.nl/competitie-beker/

Menno Hoogenes kampioen 3-Torens!

De strijd om het kampioenschap van 3-Torens was dit jaar ongemeen spannend. Na 7 rondes eindigden Menno en ondergetekende beide op 5 punten en dat was voldoende voor een gedeelde eerste plaats. Daarachter eindigde Dylan met 4,5 punten op de 3e plaats. Drie spelers eindigden in de middenmoot met een 50% score: voor Martin en Henk was dit een prima score, Léon zal minder tevreden zijn geweest over zijn prestaties tijdens de play-offs. Egbert pakte prima 2 punten mee en Jan Gerkes eindigde onderaan, maar bereikte wel zijn eigen doel: minimaal 1 partij winnen!

Aangezien we bij 3-Torens niet aan gedeelde eerste plaatsen doen, moest een beslissingswedstrijd worden gespeeld. Hiervoor werd uitgeweken naar Delft, waar ik op een warme zomerse avond in juli Menno ontving. Hieronder een verslag van de partij.

Menno stond erg onder druk in de beslissende partij, maar vond op cruciale momenten de beste verdediging en ik vond niet de beste voortzetting. Zijn plan daarna met 23. Dg3! En 24.Pf4! was wel erg mooi gevonden, ik had dit te laat door, en zo is Menno de terechte kampioen van 3-Torens! Zo werd ik voor het 3e jaar op rij 2e en volgt Menno Léon op als kampioen van 3-Torens. En natuurlijk treedt hij hiermee in de voetsporen van zijn vader, die 5-voudig kampioen is van 3-Torens (voor het laatst in 2015). Knappe prestatie. Voor de liefhebbers hier nog enkele statistieken:

Eindstand playoffs groep A:

  1. Menno Hoogenes 5
  2. Arjan Drenthen 5
  3. Dylan Achuthan 4,5
  4. Léon Huijsdens 3,5
  5. Henk Springer 3,5
  6. Martin van Vaalen 3,5
  7. Egbert Berghout 2
  8. Jan Gerkes 1

Kampioenen 3-Torens:

2006/2007 Leon Huijsdens
2007/2008 Arno van Houten
2008/2009 Caspar van Loosen
2009/2010 Eric Hoogenes
2010/2011 Eric Hoogenes
2011/2012 Eric Hoogenes
2012/2013 Eric Hoogenes
2013/2014 Arno van Houten
2014/2015 Eric Hoogenes
2015/2016 Wong Tsai
2016/2017 Leon Huijsdens
2017/2018 Menno Hoogenes

Giovanni wint ook bughousetoernooi (samen met Martin)

Giovanni Netten is de grote kampioen van 3-Torens waar het gaat om doorgeefschaak in al zijn varianten. Hij was op de vorige 2 toernooien al winnaar (telkens in andere samenstelling) en ook dit jaar wist hij samen met Martin van Vaalen het bughousetoernooi te winnen.

Bughouse is een interessante vorm van doorgeefschaak, zo ondervonden de 7 deelnemers die een dubbele competitie tegen elkaar speelden in duo’s (Arjen vormde een duo in zijn eentje om een heel viertal te krijgen). In tegenstelling tot gewoon doorgeefschaak mag je stukken direct met schaak of mat inzetten en dat leidt tot hilarische taferelen. Ook anders is dat een partij bughouse beslist is als er een beslissing is op 1 van beide borden.

Na 2 ronden stond verrassend genoeg Arjen in zijn eentje bovenaan na overwinningen op Jan G./Hans vdB en Dylan/Egbert. Voor de kansen van Martin en Giovanni gaf niemand op dat moment nog een cent, want zij stonden troosteloos met 0 uit 2 onderaan. Daarna wonnen Martin en Gio echter alles en Arjen verloor alles. Voorafgaand aan de laatste ronde stonden Jan en Hans bovenaan met 4 uit 5 en Martin en Giovanni hadden 3 uit 5. Zij moesten tegen elkaar en Martin en Giovanni wonnen dus. Een barrage moest de beslissing brengen en ook die partij wonnen Martin en Giovanni.

Voor wat het waard is: Dylan en Egbert eindigden gelijk met Arjen op de 3e plaats met 2 uit 6 en ook zij speelden nog een barrage die gewonnen werd door Arjen.

Comeback Time!

De strijd in de playoffs, groep A, is ongemeen spannend. Na deze week zijn er nog 4 kanshebbers over voor de titel, en dat zijn de vier die vooraf wellicht ook de meeste kansen werden toegedicht op grond van hun rating: Leon, Menno, Dylan en ondergetekende. Ze kregen het echter zeker niet cadeau en iedereen heeft al meerdere punten moeten afstaan. In groep B is Giovanni echt niet meer te stoppen lijkt het: hij staat nu al op 5 uit 5!

Groep A

In de A-groep werden deze week maar liefst 5 partijen gespeeld. Er werden 3 partijen op de clubavond afgewerkt, en daarnaast was huize Achuthan het toneel waar 2 inhaalwedstrijden plaatsvonden: op maandag mocht Léon daar aantreden en ik ging donderdag op bezoek voor mijn partij tegen Dylan. Léon en Dylan speelden een opening waarin ze zich beiden op bekend terrein begaven: De ruilvariant van het Grünfeld-Indisch met 7.Lc4. Na de opening speelde Léon beter, hij had meer ruimte en kwam met zijn a en b-pion gevaarlijk opstormen. Later app’te Leon me nog dat hij te mooi stond en dat hij daar niet goed mee om kan gaan J Het is zeker waar dat Leon vaak goede resultaten behaald uit slechte posities, maar dit keer was het aan Dylan om dat voor elkaar te krijgen. Nadat Léon zijn a-pion verloor was de stelling in evenwicht. In de tijdnoodfase was het echter Dylan die dit beter speelde en zo – toch wel verrassend – het volle punt incasseerde.

Op dinsdagavond stond de volgende topper alweer op het programma voor Dylan. Ditmaal speelde hij tegen Menno. Ook dit werd weer een erg spannende partij. De ene keer stond Dylan beter, op het einde dacht ik nog een aardige kans te zien voor Menno om met een (schijn)torenoffer de stelling open te breken (ik kan het ook verkeerd hebben gezien, de stelling was best complex en er werd noodgedwongen snel gespeeld) en uiteindelijk won Dylan op tijd: hij had zelf nog 18 seconden over.

Jan had nog geen enkel punt. Van tevoren had hij me verteld dat zijn doel was in de A-groep om in ieder geval 1 partij te winnen. Vanavond kwam het er van na 4 nederlagen. Martin was zijn slachtoffer. Martin was nog niet helemaal scherp vanuit de opening en rokeerde gevaarlijk. Dit gaf Jan de kans om een paard op e6 te “offeren”. Na een dameschaak won hij het stuk direct terug met een pion als bonus. Jan won uiteindelijk na alle schermutselingen 2 pionnen en Martin probeerde nog lange tijd om er iets van te maken, maar Jan speelde dit goed uit. Eerste puntje binnen en nu heeft iedereen in de A-groep een overwinning te pakken!

De laatste partij was mijn partij tegen Henk. Hoewel het voor mij een partij is met een enigszins teleurstellend resultaat, was het wel een mooie partij waarin van alles gebeurde. Op zet 3 had ik al een loper op f7 in mijn stelling staan (hier had ik overigens wel bewust om gevraagd, het was een variant in het Weens die enigszins dubieus staat aangeschreven voor wit), later won ik een stuk tegen een pion, maar Henk bleef complicaties zoeken, won een pion terug, kwam gevaarlijk met zijn toren in mijn stelling en won zelfs een kwaliteit. Nu stond Henk beter en moest ik terugvechten. Uiteindelijk wist ik af te wikkelen naar een toreneindspel met een pion minder. Na een paar nauwkeurige zetten van mij bood Henk remise aan, hetgeen ik weigerde (tot verbijstering van de paar toeschouwers die dit einde aan het volgen waren). Objectief gezien was het zeker remise, maar ik zou sowieso de pion terugwinnen en als Henk dit op de verkeerde manier zou doen, zou ik wellicht nog kansen hebben om voor de winst te gaan. Henk speelde het daarna echter goed, en er zat voor beide partijen echt niet meer in, een paar zetten later werd alsnog de vrede getekend.

Op donderdag de laatste partij van deze week. Yours truly ging op bezoek bij Dylan. Ook hier weer een partij waarin degene die beter uit de opening kwam uiteindelijk aan het kortste eind zou trekken. Dylan verraste mij enigszins met de Benko (ik had me voorbereid op de Grünfeld, hetgeen Dylan vaak speelt de laatste tijd) en na 16 zetten stond zwart een pion voor de damevleugel. U leest het goed, zwart stond een pion voor. Normaal gesproken offert zwart deze pion, en hoewel dat een bewuste weigering was van mijn kant, was het niet de bedoeling dat ik zelf mijn pion al zo snel vaarwel zou zeggen. Positief was echter dat ik nu wel mijn stukken eindelijk goed kon ontwikkelen en mijn toren de mooie b-lijn kon bezetten. Over deze b-lijn wist ik wat dreigingen (had overigens nog niet veel om het lijf) te creëren en nadat ik met mijn loper Dylan’s paard op b6 had gepend leek het erop dat ik in ieder geval compensatie had en wellicht een pion zou terugwinnen. Dylan dacht een aardige manier gevonden te hebben om onder de druk uit te komen, maar zag een relatief eenvoudige tactic over het hoofd, waardoor ik materiaal won en direct een volkomen gewonnen positie had. Dylan realiseerde zich dat meteen en gaf direct op.

Dit betekent wel dat het in de strijd om de playoffs nu ongemeen spannend is. Martin heeft na zijn verlies tegen Jan nu wel echt afgehaakt om het kampioenschap en dat geldt ook voor Henk na zijn remise tegen mij. Dylan en Leon hebben nu 2 verliespunten en Menno en ik 1,5. Dylan heeft echter nog het relatief eenvoudigste programma (tegen Henk en Egbert) en Leon heeft zeker nog kansen omdat hij beide spelers die bovenaan staan (Menno en mij) nog treft. Er valt dus nog niets over te zeggen, 4 personen die nog steeds alle kansen hebben om kampioen te worden. Het belooft een superspannende ontknoping van het seizoen te worden!

Groep B

Giovanni lijkt niet zoveel behoefte te hebben van een superspannende ontknoping de B-groep: hij blijft gewoon echt al zijn partijen winnen. Dit keer was het Gert-Jan de Jong die eraan moest geloven. Hoewel Gert-Jan best aardig tegenspel gaf, domineerde Giovanni de partij en wist wederom verdiend te winnen. Het zou een behoorlijke prestatie zijn als hij in dit veld de B-groep zou winnen, maar er zijn nog een paar weken te gaan. Vorig jaar stond Jan B. ook lange tijd bovenaan, maar wist favoriet Henk in de laatste ronde Jan nog te achterhalen…

Over Jan gesproken, op dit moment lijkt hij de voornaamste concurrent van Giovanni te worden. Hij verraste deze ronde Hans van der Burg. Ik meende te zien dat ook hier sprake was van een comeback. Ik vond Hans wat beter staan na de opening. De rest van de partij heb ik helaas weinig van meegekregen, maar het resultaat was dat Jan won en nu de 2e plaats inneemt achter Giovanni.

De derde partij was de partij met de grootste comeback. Egbert speelde in de B-groep tegen Hidde van ’t Verlaat. Ze speelden beide alsof het een snelschaakpartij was. Toen de rest van de borden nog volop in de opening zaten, waren zij al in het eindspel beland. En in dat eindspel had Egbert een toren en Hidde een dame. Duidelijke zaak zou je denken, maar Egbert geeft niet snel op en dat betaalde zich hier uit. Hidde liet zich foppen in het eindspel en nadat dame en toren werden geruild besliste een vrijpion van Egbert de partij.

Dylan gedeeld derde (en winnaar schoonheidsprijs) op NK D Jeugd (t/m 12 jaar) in Rijswijk

Vorige week speelde Dylan op het NK Jeugd t/m 16 jaar in Assen, en een week later stond er alweer een NK op het programma: t/m 12 jaar. Logischerwijs was hij in dit deelnemersveld eerder een van de sterkere spelers, al waren er een paar vrouwelijke toppers aanwezig die er met de eerste plekken vandoor gingen. Met name winnares Machteld van Foreest was onverslaanbaar.

Dylan speelde ook weer een goed toernooi, en eindigde op de gedeeld 3e plaats. Hieronder zijn partij uit de derde ronde tegen Shrey Jaitly, wat hem uiteindelijk de schoonheidsprijs opleverde. Uit het juryrapport:

“In een Kalasjnikov variant bracht zwart een positioneel pionoffer in de stijl van Evgeni Svesjnikov. Het resultaat was een klassieke drukstelling, die de zwartspeler voortreffelijk behandelde. De partij was beslist toen, na het winnen van een kwaliteit, deze werd terug geofferd voor een geometrisch sluitende combinatie. De jury vond het slot op de 26e zet een volmaakt einde van de positionele druk.”

Spanning stijgt in Groep A en Giovanni op titelkoers in Groep B

Het was een spannende ronde op dinsdag 8 mei – met de nodige verrassende uitslagen. In Groep A waren spectaculaire partijen en verrassende uitslagen te zien. In de B-Groep waren ook mooie partijen, wist Giovanni de topper tegen Hans te winnen, en viel bij de andere partijen de uitslag uiteindelijk toch in het voordeel van de favoriet uit.

Groep A

Voor Dylan was deze ronde even een tussendoortje – tussen 2 NK’s in. Zowel Jan (na 3 partijen) als Dylan (na 1 partij) stonden nog steeds op ‘de nul’, dus beide wilden graag een punt scoren. Het verliep eigenlijk vrij soepel voor Dylan. Hij had een sterke koningsaanval en Jan moest hiervoor materiaal (een kwaliteit) inleveren om erger te voorkomen. Dylan wikkelde hierna professioneel af naar een eindspel dat eenvoudig te winnen was.

Menno speelde tegen Martin – deze partij ging lang gelijk op. Beide stonden naar eigen zeggen wel prima, totdat Martin een fout maakte die direct de partij kostte. Voor Martin wel balen, want hij doet het erg goed tijdens de playoffs, en zijn verliespunten (zowel tegen mij als nu tegen Menno) zijn geleden door in een zeker niet minder staande stelling een ‘domme fout’ te maken. Menno vond het prima, incasseerde het punt en heeft nu de minste verliespunten en aast dus op de titel.

Zelf speelde ik tegen Egbert. Egbert speelde de Hollandse opening… dit had ik hem nog nooit eerder zien spelen, en naderhand gaf Egbert aan dat hij dit ook nog nooit had gespeeld, maar een keer iets anders wilde spelen. Uiteindelijk ontstond er een scherpe stelling met tegengestelde rokades. Beide gingen voor de koningsaanval. Ik offerde een stuk, en mijn compensatie was een  pion op de 7e rij en een dame die gevaarlijk in Egbert’s stelling penetreerde. Toch was het een dubieus offer, en na een paar sterke zetten van Egbert stond hij beter. Zijn koning was echter nog steeds niet volledig, de coördinatie van zijn stukken hield nog wat te wensen over en in onderstaande stelling besloot Egbert tot remise over te gaan met 26..Tb2+ en eeuwig schaak is niet meer te vermijden.

Léon liep in zijn partij tegen Henk averij op. Henk speelde zijn gebruikelijke Chigorin-opening, maar dit keer zat er niet een heel scherp randje aan. Het spel verliep redelijk evenwichtig, totdat Léon met een pionmanoeuvre Henk heel even in de problemen leek te brengen. Henk had het echter gezien, reageerde binnen 2 seconden door een paard te offeren, want hij had gezien dat dit geen echt offer was, maar dat hij 2 pionnen en een toren voor 2 paarden zou krijgen. Henk stond iets beter, maar het leek nog wel te houden voor Leon. Later maakte hij echter nog een fout, waarnaar er afgewikkeld werd naar een dame-einspel met 3 tegen 2 pionnen. Verre van eenvoudig om hier Leon mee te verslaan, maar Henk speelde dit erg goed en bekroonde zo een mooie partij met een overwinning.

Voor de spanning om de titel zijn deze verrassende uitslagen uiteraard mooi, want eigenlijk zijn er nog 6 kanshebbers voor de titel: alleen Jan Gerkes en Egbert Berghout zullen zich er bij hebben neergelegd dat zij geen kampioen zullen worden dit jaar, maar verder is alles nog mogelijk. Volgende week 6 partijen (Dylan speelt ook 2 inhaalpartijen, tegen Léon en ondergetekende, op maandag en donderdag), dan zullen we zien wie er afhaakt en mee blijft doen in de strijd om de titel.

Groep B

De partijen uit de 2e groep heb ik iets minder van gevolgd, maar ik begreep wel dat ze spannend waren. Gert-Jan de Jong gaf goed partij tegen Jan Breugem. Lange tijd ging het gelijk op, maar uiteindelijk won Jan toch. Ditzelfde geldt eigenlijk voor Jan Spoelstra tegen Arjen Hofman. Ook Jan speelde een prima partij, maar ergens won Arjen een pion en deze pion voorsprong behield hij tot het verre eindspel. Sommige pionneneindspelen zijn te houden met een pion minder, maar dit was er duidelijk niet een van. Arjen maakte het eindspel eenvoudig af.

De topper deze ronde ging tussen Giovanni en Hans van der Burg. Giovanni had al 3 keer gewonnen (o.a. van Rinus) en nu wist hij wederom aan het langste eind te trekken. Hans leek even Giovanni’s dame in te sluiten, maar met een mooie Lxh7 wist Giovanni zijn dame ‘luft’ te geven, en ook nog eens materiaal te winnen. Knap gespeeld, en voorlopig blijft Giovanni de erg verrassende lijstaanvoerder van Groep B.

3-Torens 2 boekt eerste overwinning van het seizoen

Wat is het verschil tussen Sven Kramer en 3-Torens 2? 3-Torens 2 piekt wel op het moment dat het er het meest toe doet! Op de dag dat Sven Kramer het niet redde op de 10 kilometer in Zuid-Korea speelde ons tweede de degradatiekraker tegen Fianchetto 3. Beide teams stonden met 2 matchpunten onderaan, dus winst was nodig. En dat gebeurde ook, met 4,5-3,5.

Het begon met goede resultaten van de invallers: Joeke had een gezonde pion voorsprong en leek te gaan winnen, tot zijn vrijpion er toch af ging en er remise werd overeengekomen. Toch een goed resultaat tegen een (qua rating) sterkere tegenstander. Hetzelfde gold voor Jan Spoelstra, die eerst remise zelfs afsloeg, maar later toch aannam. Ook Hans Kunnen speelde aan bord 6 een keurige remise, maar daarna begon de grote tombola.

Het begon met Cok, hij stond halverwege een pionnetje achter, maar had een klein initiatiefje als compensatie, dat initiatiefje werd een initiatief en dat leidde uiteindelijk tot een ingesloten dame van de tegenstander en een vol punt. Daarna Patrick: hij vroeg bij 1,5-1,5 of hij in mocht gaan op zetherhaling. Dat mocht van mij gezien de stand op de andere borden, maar hij deed het toch niet. Waarschijnlijk omdat hij een briljante voortzetting zag, maar die was helaas nagenoeg verliezend. Hij verloor ook een loper, speelde voor de vorm nog even door en kreeg een toren cadeau van zijn tegenstander. Weer een punt cadeau! 3,5-1,5

Met de gunstige vooruitzichten bij Hans van der Burg en Arjen lagen er toen ineens matchpunten in het verschiet. Maar eerst Jan Breugem, Jan won een pion, Jan won een kwaliteit en… raakte toen ineens zijn dame aan terwijl zijn paard in stond. Misschien heb ik het niet goed gezien, maar ik dacht dat Jan het stuk daarna ook weer kon terugwinnen, maar dat niet deed. In elk geval leidde het tot een stelling waarin Jan een toren tegen een loperpaar had dat uiteindelijk verloren ging.

Hans van der Burg maakte zijn tegenstander met een truc een pion afhandig nadat hij best gedrongen gestaan had uit een Franse opening. Daarna ging er nog een kwaliteit af en in het eindspel nog een volle loper. Dat was in totaal een toren voorsprong, dat leek voldoende voor de winst, ware het niet dat Hans eeuwig schaak over het hoofd zag, remise dus. Op dat moment had Arjen voldoende aan remise voor de matchwinst, maar dat was waar hij zich de hele avond tegen verzet had. Hij had al 3 remiseaanboden afgeslagen en had afgewikkeld naar een pionneneindspel met evenveel pionnen, maar 2 dubbelpionnen voor de tegenstander, dat leek gunstig. Het was razend moeilijk en beide spelers hadden inmiddels 2 minuten op de klok. Waarschijnlijk was een winstpoging mogelijk geweest volgens een omstander, maar een kleine analyse thuis liet al zien dat dat niet zonder risico’s was geweest. Nu berustte Arjen in remise wat de eindstand op 4,5-3,5 bracht.