Verslag RSB Competitie

3-Torens 1 speelt gelijk in Schiedam

Een lekker druk schaakweekje deze week :-). Op dinsdag de clubavond met Bughouse. Echt om helemaal gek van te worden… Maar wel hartstikke leuk! Op vrijdag mee met De jeugd in  De Ron de Jong Groene Hart Cup. En op donderdag mee met 3-Torens 1 naar Schiedam tegen Finachetto. Niet onbelangrijk want we spelen in een sterke poule met niet te onderschatten tegenstanders. Ja ok, we hebben de eerste wedstrijd in het pittoreske Brielle glansrijk gewonnen, maar zoals je weet, behaalde resultaten in het verleden zijn absoluut geen garantie voor de toekomst. Dat heeft menig 3-Torens speler aan den lijve ondervonden. Egbert bijvoorbeeld, die daarom speciaal zijn vakanties in Las Vegas doorbrengt. Was Egbert er daarom niet bij in Schiedam? En Menno, nog gefeliciteerd met de verjaardag van je vader!

Jan en Hans kwamen ons team versterken op bord 7 en 8. En verder schoof iedereen een plekje of twee naar boven. Martin op bord 1, Henk op 2.

Cok op 3, Jan (die andere) op 4.

Rinus zag de bui al hangen en als teamleider plaatste hij zichzelf op het voor hem bescheiden bord 5. Daar kon hij het hele team goed in de gaten houden ;-). En Hans speelde op bord 6.

Het slot van de avond was bloedstollend spannend! Maar voordat we dat zenuwslopend slot met zijn allen konden zien, zag ik eerst dat op de meeste borden lange tijd een gelijkwaardige stand werd gehandhaafd. Behalve bij Cok, die materiaal achter stond. Daar was over nagedacht want Cok had wel compensatie. Maar zou hij de voordelen in de stelling weten vast te houden? Misschien was Cok daar zelf ook niet zo zeker van want hij noteerde de eerste remise van de wedstrijd. En daar bleef het niet bij. Want ook Hans en Hans (die andere) kwamen remise overeen met hun tegenstanders.

Ik kon naast mij op bord 2 een waar spektakelstuk meemaken. De tegenstander van Henk vertelde achteraf dat zijn partijen nooit saai waren. Dat was voor deze partij zelfs nog een behoorlijk understatement! En we kennen Henk. Ook hij gaat er altijd helemaal voor! In het begin van het middenspel ontstond er al direct een hevig gevecht. Op een cruciaal moment koos wit voor een kwaliteitswinst. Dat gaf Henk, die speelde met zwart, de extra tijd om in een stromachtige aanval alle zware stukken op de witte koning te richten en de koningsstelling open te breken. Ik werd er vrolijk van! Maar toch… wit wist zich uit de aanval los te werken en de strijd ging door, maar nu met materiaalvoordeel voor wit. Tja, dat werd uiteindelijk toch te veel en bord 2 verloor.

Gelukkig zagen we de zaken op twee andere borden wel goed aflopen. Jan op bord 4 en Rinus speelden allebei een goede, degelijke partij en brachten beiden een scalp mee naar Lansingerland! Dat ging goed! Op mijn eigen bord ging het minder voorspoedig. Ok, na de opening stond ik beter en ik had wit. Dus nu moest het gebeuren. Maar de beste voortzetting kon ik niet vinden. Langzaam verdween het voordeel in de stelling en kwam zwart minstens gelijk te staan. Vervolgens rekende zwart iets beter door en won een pion in een lange afruil. Met een loper en een paard en een pion minder moest ik het zien vast te houden tegen zwart die naast zijn pionnen nog twee paarden had. Het was listig tot het laatst toe, maar zwart kwam er niet door. De loper was toch gevaarlijker. En ik had een voordeel in tijd. Het remiseaanbod nam ik grif aan. Maar als ik geweten had hoe spannend het nog zou worden.. had ik misschien toch moeten doorspelen?

Toen iedereen al kon aan het bijkomen was van zijn partij zagen we op bord 7 bij Jan een gevaarlijke open stelling met kansen voor wit en voor zwart. Onze Jan had wit en een licht tijdvoordeel en zijn zware stukken stonden dicht bij de vijandelijke koning. Maar zwart had een ver vooruitgeschoven pion en flinke dreiging op de witte koning. Jan zocht naar de goede zetten en wilde winnen. Logisch zou je denken, maar we hadden al 4 bordpunten en de tegenstander 3, dus een remise had 4,5-3,5 en voor ons de volle winst opgeleverd.. Dit wist Jan niet, hij ging helemaal op in de partij. Hoezo remise? Hij had nog genoeg kans om te winnen! Maar ja, in tijdnood maakt een koning soms rare sprongen en dat zagen we ook op bord 7 gebeuren. Het was al laat toen Jan de vlag moest strijken.

Een mooie avond met een goed resultaat. We hebben nu 3 wedstrijdpunten. Zet hem op! Laten we nog (minstens) 3 wedstrijdpunten gaan pakken. Een fikse uitdaging in deze poule, maar het moet kunnen. We gaan voor behoud van onze plek in de derde klasse!

Mooie bekeravond in Moerkapelle

Vorig jaar was het nog gelukt. Toen won 3-Torens in de eerste ronde van de beker. Dit jaar wilde we het weer proberen. Stunten tegen een vereniging met allemaal spelers uit de hoogste klasse van de Rotterdamse Schaakbond. Daar ga je voor!

De kans dat zoiets gebeurt is heel klein. Op papier zelfs onmogelijk. Het ratingverschil op de borden was zo’n 300 punten. 3-Torens met gemiddeld 1611 tegen Moerkapelle met gemiddeld 1924. En toch…

Martin, Arjen, Rinus en Hans waren ruim op tijd in Moerkapelle en zo konden we nog een praatje maken met Marianne, de jeugdleider, over De Groene Hart Cup. En heel gastvrij, kregen we alvast een kopje koffie. Even later kwamen de spelers van Moerkapelle ook binnen. En tot ons genoegen waren daar  ook een aantal bekenden bij. Arno; die nog informeerde naar onze Bakker competitie en Wouter en Martijn, ook goede bekenden uit de tijd dat Martijn als jeugdspeler bij 3-Torens zijn Stappendiploma’s haalde.

Iets over acht was het wel tijd om achter de borden plaats te nemen. Voor Moerkapelle speelden Gerard, Wouter, Jesse en Arno. Op het eerste bord mocht 3-Torens de kleur loten en dat was wit. De strijd kon beginnen. En .. het werd een echte strijd, waarbij 3-Torens niet zonder kansen bleef!

Neem nu het vierde bord. Daar speelde Hans tegen Arno. Het was een mooie partij met lastige combinaties. En op een gegeven moment, al laat op de avond, voorzag Hans een dodelijke combinatie voor zijn tegenstander. En hij gaf op. Maar bij analyse achteraf bleek dat de combinatie niet juist was en dat Hans nog goed spel had. In elk geval werd de stelling als gelijk beoordeeld. En op bord 2 was Arjen in actie. Een partij waarin wit en zwart tegenovergesteld rokeerden. Dat betekent eigenlijk altijd een hete strijd, en dat werd het ook. En niet alleen omdat de temperatuur in gebouw Tropica al was gestegen tot meer dan 30 graden. Maar ook hier wist Moerkapelle het ratingverschil waar te maken en Wouter won.

Op bord 1 speelde Martin met wit tegen Gerard. Zwart kwam niet lekker uit de opening en moest alle zeilen bijzetten. In een gelijke stand, maar met een pion meer op de damevleugel zag het er goed uit voor wit. Maar ook hier kwam Moerkapelle goed uit de strijd tevoorschijn. In het eindspel liet wit een paard insluiten en dat leverde even later winst op voor Gerard

Ook al had het er eerder goed uitgezien voor 3-Torens, het leek nu toch nog een regelrechte 4-0 neder5laag te worden. Maar dan ken je Rinus nog niet! Hij liet zich niet imponeren door het enorme ratingverschil en kwam in de eindfase in een partij met ongelooflijk veel combinatiemogelijkheden. Je zou verwachten dat dit niet zo gunstig was voor wit, maar Rinus doorzag het allemaal enorm goed. En hij won in deze geweldige partij en wist zo de eer van 3-Torens toch te redden! Fantastisch Rinus!

De uitslag staat op de RSB site: http://r-s-b.nl/competitie-beker/

3-Torens 1 wint het eerste duel in de RSB Competitie!

Het was een spannende avond voor 3-Torens 1. Wat zou het team gaan doen in Brielle zonder de punten kanonnen Léon en Dylan? Waren zij nu niet een maatje te licht geworden? Zou Menno het wel redden op het eerste bord? En de Jannen, hoe zou het hun vergaan?

Wel, het ging allemaal boven verwachting! Het Houten Paard moest in zijn fraaie thuishaven in Brielle het onderspit delven. 3-Torens 1 won maar liefst met 6-2! En een tijdje leek het zelfs 7-1 te worden als de tegenstander van Henk zich niet zo formidabel had weten terug te vechten uit een echte Springer stelling waarin hij eigenlijk zo ongeveer niets meer kon doen..

Een hoopvol begin van deze competitie! Maar juich niet te snel, want een blik op de tegenstanders leert ons dat de ratingverschillen dit jaar groot zijn. En de zware jongens in deze poule zitten al te wachten.. Dus mannen, bereid je voor en maak je borst maar nat. Het gaat een hete winter worden!

Rinus matchwinnaar na zware strijd in Capelle: CSV 3 – 3-Torens 1: 3,5 – 4,5

Van tevoren beloofde het een spannende strijd te worden: CSV 3 stond 3e met 5 punten uit 3 wedstrijden en wij stonden 4e met 1 puntje minder. Een tegenvaller was dat Léon verhinderd was, maar gelukkig hadden we met Dylan een goede invaller gevonden. CSV zet meestal niet hun sterkste spelers aan de eerste borden, en vandaar dat ik ook had besloten enige creativiteit in onze opstelling aan te brengen. Uiteindelijk pakte het goed uit, maar niet zoals ik had verwacht: onze overwinning werd juist veilig gesteld aan het enige bord (3) waar CSV een enorm ratingoverwicht had.

Dan de partijen. Als eerste was Henk (8) klaar. Tegen Pepijn Swets werd het evenwicht nooit echt verbroken, en de heren besloten al vrij snel tot een remise in een partij waar niet heel erg lang aan gememoreerd zal worden is mijn vermoeden. Zelf speelde ik op bord 6 tegen Rob Docter. Hij speelde een ongebruikelijke opening (1.d4 d5 2.Lg5) en ik was toen ook al min of meer uit de theorie. Toen we de opening door waren, maakte hij echter een fout – waardoor ik met …c5 een break had en een pion wist buit te maken. Hij kon mij echter wel aardig onder druk zetten hierna, en aangezien mijn extra pion een dubbelpion was, kon het nog niet echt beslissend voordeel genoemd worden. Nadat er steeds meer stukken werden geruild gingen we een paardeneindspel in met 5 tegen 4 pionnen. Waarschijnlijk de beslissende fout was dat Rob niet alle pionnen op de damevleugel afruilde, anders was het vermoedelijk niet te winnen geweest. Nu moest hij met koning en paard zijn ene pion in de gaten houden, en kon ik uiteindelijk op de andere kant doorbreken en het punt binnenslepen.

Naast mij speelde Martin op bord 6 tegen de 91-jarige Karel de Kok, die naar eigen zeggen al zo’n 70 jaar niet meer extern in clubverband had geschaakt. Toch deed dhr. De Kok het zeker niet onaardig. Martin had wel het betere van het spel in het begin. Op een gegeven moment leek Martin een aardige koningsaanval te ontwikkelen, maar zijn opponent hield dit goed tegen. Daarna leek de stelling in balans, totdat de vlam in de pijp sloeg met een “dameoffer” van dhr. De Kok. Een pion was echter niet meer te houden, waardoor Martin zijn dame zou moeten teruggeven. Echter ging deze zet gepaard met een remise-aanbod, die Martin in dank aannam. De toren van zijn tegenstander zou namelijk gevaarlijk Martin’s linie kunnen binnenkomen, en het lijkt me dat Martin goed weg kwam met de puntendeling.

Menno (1) had geen fijne avond. Hij kon in de opening al snel een pion winnen, maar sloeg dit met het verkeerde stuk. Zijn jeugdige tegenstander Rick van Roon kon zo met een tussenschaakje een heel stuk winnen. Overigens had ik dit zelf niet gezien en ik dacht dat Menno de hele avond lekker speelde en een gezonde pion voor stond. Enigszins verbaasd was ik dan ook toen hij naar mij toe kwam en vroeg of het ok was als hij remise zou aanbieden. Menno is normaal iemand die niet snel een remise aanneemt in gelijke stand, hij wil altijd doorschaken als er nog mogelijkheden zijn tot meer, dus ik was zeer verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog met een pion voorsprong. Tot hij me er op wees dat hij dus een stuk achterstond. Toen was ik verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog (wie accepteert dat met een stuk voorsprong) en nogmaals verbaasd toen het werd geaccepteerd. Ok, er was enige compensatie doordat Menno best een sterke stelling had opgebouwd met ruimte-overwicht en meer tijd op de klok, maar toch…. een stuk is een stuk.

Een remise-aanbod wat niet werd geaccepteerd was het aanbod van Egbert (2) een stuk eerder op de avond tegen Derk Brus. Egbert speelde met flair en had een stuk geofferd tegen 3 pionnen: verbonden vrijpionnen (die weliswaar nog allemaal in de beginstelling stonden met een koning erachter, maar goed, áls ze in beweging komen kan het gevaarlijk worden). Het remise-aanbod werd niet geaccepteerd door Derk, mede met oog op de andere borden. Toen de dames werden geruild leek het er gunstig uit te zien voor Egbert, en zeker toen hij zijn stuk terugwon doordat Derk een vork op zijn paard toeliet. Nu kon Egbert rustig zijn pionmassa naar voren bewegen en het punt binnenhalen. De tussenstand was zo 3,5 – 1,5 voor ons.

Het zag er goed uit, alleen invaller Dylan (4) stond er niet zo florissant voor tegen Hans Uittenbogaard. Dylan wilde graag weer tegen Hans spelen, waar hij onlangs op het Groningen Chess Festival van had verloren. Helaas ging het echter nu ook niet zo goed. De opening was nog wel ok, maar daarna begon Hans het betere van het spel te krijgen. Uiteindelijk leidde dit tot stukwinst. Hans had wel een zeer open koningspositie, dus er waren nog wel wat schwindlekansen voor Dylan. Helaas voor ons bleef Hans goed bij de les en wist hij het af te maken. Puntje voor Capelle.

Zenun had op bord 7 goede winstkansen. Hij stond een vrijpion voor. Wat echter lastig was aan de stelling was dat het vrij open was, en dat Hans Blokland hierdoor remise-kansen behield. Remise was iets wat Zenun al op zet 15 ongeveer resoluut had afgewezen (“Nooit!”) en was de hele avond geen optie geweest. Zenun nam echter teveel risico en ging om de schaakjes te ontwijken te ver de vijandelijke linies binnen. Op onfortuinlijke wijze kwam hij terecht in een matnet en zo ging deze partij onverwacht naar CSV en was de spanning weer volledig terug in de match (3,5-3,5).

De beslissing moest vallen in de partij tussen Rinus (3) en Jan ten Brinke. Ten Brinke, die op de nieuwe ratinglijst de 1800-grens is gepasseerd en in 2016 nog Marijn den Hartog wist te verslaan op het Watertorentoernooi, was op papier de sterkste speler van CSV. Ik had gehoopt dat Rinus misschien de opening goed door zou komen en wist af te wikkelen naar een remisestelling, maar niets was minder waar. Rinus speelde een prachtpartij. Vanuit de opening kwam hij al in het voordeel, had een stuk geofferd en kreeg hierdoor kansen tegen Jan’s koning en een sterk pionnencentrum. Jan offerde echter tijdig terug, waardoor de winst nog niet zo makkelijk was. In de tijdnoodfase had Rinus nog wel een iets betere positie, maar er kon veel gebeuren. De volgende stelling ontstond:

Wit heeft misschien een klein voordeeltje, maar na een zet als bijvoorbeeld 1… a5 is het moeilijk om echt een winnende voortzetting te vinden. Beide heren hadden echter nog weinig tijd op de klok (Ten Brinke minder dan een minuut en Rinus ongeveer 3 a 4 minuten). Ten Brinke dacht hier echter met een trucje een stuk te kunnen winnen en speelde  1…Txe1 2.Txe1 Pe6?? Rinus dacht een poos na en speelde toen het absoluut winnende 3.d7! en de pion is niet meer te houden. (3.Txe6 Txe6 en dan 4.d7 had ook gewonnen, maar verder verliest elke voortzetting). Er werd nog een paar zetten nagesparteld, maar de partij was hiermee gewonnen en dus de match van 3-Torens tegen CSV ook! Fantastische partij van Rinus, erg goed gespeeld en het knap afgemaakt in de tijdnoodfase.

De volgende partij is alweer over minder dan 3 weken, dan treffen de rode lantaarn drager uit De Hoeksche Waard.

3-Torens 1 boekt goede overwinning op PASCAL 1

PASCAL is op papier veruit het sterkste team van alle teams in de 3 tweede klasses. Het is alleen zo dat hun sterkste spelers regelmatig verstek laten gaan. Zo waren ook tegen ons hun 2 sterkste spelers afwezig, waardoor we ongeveer even sterk waren (qua rating). Wij misten alleen Egbert, maar Dylan heeft dit seizoen al laten zien dat hij voor weinig spelers onder hoeft te doen, dus dat kon ook geen verzwakking genoemd worden.

Eigenlijk verliep het vrij soepel de hele avond. Alleen Zenun op bord 6 speelde een merkwaardige partij, waarbij hij na 13 zetten louter pionzetten had gedaan en 2 zetten met 1 stuk…. de koning! Dat moest vroeg of laat wel mis gaan, alleen toch won hij op een gegeven moment een dame (voor een toren) en leek hij nog te gaan winnen ook. Helaas stond zijn koning nog steeds centraal en bloot aan veel gevaar, en hij verloor via een penning later zijn eigen dame (zonder toren als compensatie te ontvangen). Hierna was het snel gedaan.

Op bord 8 speelde Henk een soepele partij, hij stond eigenlijk de hele avond al gewonnen. Uiteraard moet je het dan wel afmaken, maar dat ging dit keer goed. Rinus speelde op bord 7 een degelijke partij, stond een pion voor en maakte een comfortabele remise.

Hierna viel de beslissing op de borden 2 t/m 4. Deze borden eindigden allemaal in een overwinning voor ons, hetzij op een heel verschillende manier. Martin (4) won in de opening via een tactic een belangrijke pion (g6). Zijn tegenstander kwam daarna wel beter in de partij, leek nog behoorlijke compensatie te krijgen voor de ontbrekende pion, maar in het eindspel wist Martin de partij toch weer knap naar zich toe te trekken. Menno (3) kreeg het punt echt cadeau. Hij was in een remise-eindspel beland, had al een remise-aanbod afgeslagen, toen zijn tegenstander door de klok ging. Hij realiseerde zich niet dat er geen tijd meer bij kwam. Vrij merkwaardig, maar een punt is een punt. Zelf had ik (2) met wit steeds een licht initiatief, mijn tegenstander probeerde dit te neutraliseren. Dit lukte redelijk gedurende lange tijd, maar uiteindelijk wist ik gebruik te maken van een open c-lijn en een open koningsstelling. In tijdnood van mijn tegenstander wist ik beslissend materiaal te winnen.

De laatste die bezig waren, waren Léon (1) en Dylan (5). Dit waren twee partijen waarbij het resultaat beide kanten op kon vallen, materiaal was ongelijk, maar initiatief was wat telde. Léon’s stellingen zijn vaak lastig te beoordelen, maar het zag er af en toe zeer hachelijk uit. Hij wist uiteindelijk toch wederom op knappe wijze er nog een resultaat uit te halen. Dylan had in een zeer scherpe opening een paard gewonnen ten koste van 2 pionnen. Daarna werd alles afgeruild en zo kwam Dylan terecht in een eindspel met P+2p tegen 4p. Dit bleek voor geen van beide te winnen en zo werd in deze laatste en mooie partije uiteindelijk ook remise overeengekomen.

Met een 5,5-2,5 overwinning staan we nu met 4 punten uit 4 wedstrijden in de middenmoot. Volgende partij is op vrijdag 2 februari uit tegen CSV 3, dat tot nu toe verrassend sterk presteert en 1 punt en 1 plek boven ons staat.

Veel commotie en de tweede winst voor 3-Torens Viertal 3!

Dinsdagavond 14 november was een enerverend avondje in de Wijnstok! Niet alleen de overwinning op een sterkere tegenstander met 150 rating punten meer, maar ook alles wat zich afspeelde rondom de partij van Jan Spoelstra. Aan het einde van het middenspel klonk opeens: “Maar die koning stond daar helemaal niet”!!! uit de mond van Jans’ tegenstander.  Arjen, de wedstijdleider erbij. Er waren waarschijnlijk 1 of meerdere zetten niet goed uitgevoerd op de borden. Er wordt door Jans’ slechtziendheid op 2 borden gespeeld, waarvan de kleine  eigendom van Jan is.  Zo kan hij de situatie beter overzien. Aan Arjen de weinig benijdenswaardige taak om uitsluitsel te geven. Uit de notatie van de tegenstander viel niets af te leiden: hij zat in zijn laatste 5 minuten. Jan hoeft sowieso niet te noteren. Toch werd door logisch denken en de laatste notaties de stelling bepaald. Het vervolg werd door Arjen genoteerd om verdere problemen te voorkomen. De partij eindigde in remise. Jan had een vrijpion, de tegenstander een loper om promotie te voorkomen. Dat zou kunnen lukken, maar loper met koning kunnen niet winnen. Er werd dan ook tot remise besloten. Misschien maar beter ook.

De partij die als eerste afgelopen was, was die van Jan Gerkes aan bord 1. Toen ik tijdens mijn eigen interne partij ging kijken, stond hij er met gedegen spel  positioneel erg goed voor. Al snel werd dat verzilverd met 2 pionnen winst. De tegenstander liet zich liever mat zetten dan op te geven. Jan kwam dat dan ook glunderend melden. Met mat winnen is inderdaad ook veel leuker.

Sjoerd, de zoon van onze penningmeester, speelde aan bord 4 en hield het lange tijd vol. Hij schaakt nog maar kort, maar dat viel aan de stelling lange tijd zeker niet te zien. Gebrek aan ervaring gaat dan wel een rol spelen, waardoor je dan toch verliest. Zo ook nu, maar zijn  schaakontwikkeling gaat door!

Toen kwam de reeds genoemde partij van Jan Spoelstra aan de beurt, maar daar is al genoeg over gezegd. Voordat deze geëindigd was, was Jan Breugems’ partij al geëindigd. Jan heeft zich ontwikkeld tot de meest bizarre schaker van 3 torens. Zoals zo vaak gaat hij al in opening tegen principes in. Hij speelt graag meerdere keren met een paar stukken die hij al gebruikt had. Heel vaak levert dat een ontwikkelingsachterstand op. Kom je een half uur later terug dan staat hij opeens toch beter en staan de stukken van de tegenstander op de meest vreemde plaatsen om  gevaren te bezweren. Hij wist dinsdag een pionneneindspel erg overtuigend te winnen en daar moest hij heel secuur voor spelen. Dan blijkt opeens z’n inzicht in het spelletje. Ook in de eerste wedstrijd van het viertal in Moerkapelle bleek dat al, toen hij met zijn 2 ploegende paarden goed uit de voeten kon in de zware Moerkapelse klei. Dat is geen speelterrein voor de 2 lopers van de tegenstander die vastgezogen lijdzaam moesten toezien hoe Jan de partij naar zich toe trok.

Al met al was deze enerverende avond goed voor weer een 2,5-1,5 overwinning en dat geeft weer vertrouwen voor de volgende wedstrijd!

Van: Hans K.

Historische bekeroverwinning 3-Torens

Voor het eerst sinds de oprichting van 3-Torens in 2006 is het gelukt om de 2e ronde van de RSB-beker te bereiken. Als er op de website van de tegenstander (RSR Ivoren Toren) staat te lezen dat het team zich heeft geblameerd, is het meestal vrij goed gegaan J. We traden aan met uiteraard clubkampioen Léon op bord 1. Hij kwam slecht uit de opening, maar gelukkig was het Léon, hij weet als geen ander met slechte stellingen om te gaan en die om te zetten tot een acceptabel resultaat. Hij lag erg achter in ontwikkeling, maar hoe meer stukken er van het bord verdwenen, hoe minder erg dat werd. Uiteindelijk wikkelde hij bekwaam af naar een remise.

Op bord 2 speelde ik zelf een heerlijke partij. Ik kwam goed uit de opening en wist mijn tegenstander onder druk te zetten. Na 13 zetten was dit de stelling:

Als ik mijn dame terugtrek speelt zwart eenvoudig 14…d6 en zijn zwart’s openingsproblemen opgelost. Gelukkig heb ik in deze stelling 14. d6! Nu kan zwart mijn dame niet nemen, want na 14…exd4 15. dxe7 moet zwart zijn toren wegzetten en dan volgt 16.Pd5 met een overweldigende positie en veel dreigingen voor wit. Na lang nadenken speelde zwart 14…Dd8 en toen was het duidelijk dat ik (veel) beter stond.

Het tweede cruciale moment van de partij kwam nadat zwart mijn witte paard had geslagen op zet 26:

Terugslaan met het paard of met de toren was op zich niks mis mee, maar zwart houdt dan nog wel enige druk/compensatie. Hier speelde ik echter eerst 27.Te7! en toen was zwart gedwongen om eerst zijn paard te verdedigen met 27…Tf8 en toen na 28.Pxd4 moest zwart ook nog zijn dame terughalen naar d8 om alles te dekken. Als je tegenstander zulke zetten moet spelen weet je dat het goed zit. Drie zetten later werd er opgegeven en hadden we ons eerste punt binnen.

Op bord 3 speelde Menno een keurige partij. Eerst kwam hij wat onder druk, maar hij wist met een goed getimede …f5 break voor sterk tegenspel te zorgen. Hij kreeg hierna het betere van het spel, won ook een pion en leek misschien wel te winnen. Helaas speelde hij daarna iets minder nauwkeurig, moest weer een pion teruggeven, en de partij eindigde in remise.

Martin speelde een hele degelijke partij in zijn favoriete London-opening. Het evenwicht werd nooit echt verbroken tijdens de partij. Een hele keurige en ogenschijnlijk vrij eenvoudige remise tegen een tegenstander met toch ruim 100 elo-punten meer. Uiteindelijk dus een 2,5 – 1,5 overwinning en we zitten in de 2e ronde!

3-Torens 1 boekt eerste (ruime) zege!

We hebben de eerste overwinning te pakken! Eigenlijk ging het vrij soepel, vanaf het begin. We hadden dit keer slechts 1 afmelding (van Rinus), maar daarvoor in de plaats speelde Dylan, die het uitstekend deed (daarover later meer). Vol goede moed begonnen we aan de wedstrijd tegen SO Rotterdam 3, die we eigenlijk ook wel moesten winnen, want anders zouden we al te snel in de degradatiezone blijven hangen.

In het begin leek het vooral snel goed te gaan voor ons op bord 7 (Egbert) en bord 8 (Henk). Beide stonden al snel een pion voor met een veel betere stelling. Op de overige borden ging het langere tijd gelijk op en was het mij niet duidelijk wie er nu beter stond. Léon stond op bord 1 niet echt lekker (maar dat zegt meestal vrij weinig bij Léon, zoals we inmiddels weten), op bord 2 speelde mijn tegenstander vrij passief, maar echt beter stond ik niet in het begin, Menno bouwde het zoals gebruikelijk redelijk rustig op op bord 3. Martin leek op bord 4 wel wat dreigingen te hebben tegen de koning van zijn tegenstander, het zag er veelbelovend uit. Dylan vond ik op bord 5 vrij moeizaam uit de opening komen, hij had een ontwikkelingsachterstand – en op bord 6 was Zenun terug van weggeweest! Hij probeerde in zijn kenmerkende stijl met lopers en dame open lijnen te zoeken en een aanval op te bouwen, maar hij vond in zijn tegenstander een taaie verdediger.

De eerste beslissing viel inderdaad te noteren op de staartborden. Egbert’s tegenstander maakte een paar onnauwkeurige zetten, en toen begaf Egbert’s dame zich als struikrover in de stelling van zijn tegenstander en snoepte de ene pion na de andere. Toen de dame ook nog de loper van zijn tegenstander (na een blunder) buitmaakte, vond hij het welletjes en schudde Egbert de hand.

Een poos later wist opeens – eigenlijk vanuit het niets – Léon te winnen. Zijn tegenstander gaf een kwaliteit min of meer zomaar cadeau en gaf ook direct op. Mooie meevaller! Een kleine tegenvaller was daarna dat Henk niet wist te winnen, ondanks een eindspel met twee pionnen meer, maar lopereindspelen blijven toch tricky om te winnen – zo bleek ook nu weer. Remise dus. Het derde punt voor ons werd gescoord door Zenun. Hij had een dame+paard (voor beide) eindspel bereikt, waarin hij een pion meer had. Het zag er goed uit, maar opeens wist hij te winnen – hoe dit gebeurde is mij ontgaan, omdat ik op bord 2 inmiddels ook in een kritische fase terecht was gekomen.

Mijn tegenstander speelde lang passief, maar zeer solide. Op een gegeven moment besloot hij echter de stelling op te blazen door een paard te offeren voor 2 centrumpionnen. Objectief gezien was het geen goed offer, maar de situatie werd zeer scherp en nauwkeurig spel was vereist. Gelukkig vond ik in deze fase de juiste zetten (mede wellicht dankzij tijdvoorsprong op de klok) en toen ging het sne; bergafwaarts met de stelling van mijn tegenstander. Mijn stukken kon ik goed activeren, ik won een (vrij)pion terug en in verloren stelling ging mijn tegenstander door de klok: 4,5 -0,5, de punten waren binnen!

Martin’s stelling was op bord 4 zeer complex geworden, het was echt een leuke pot, ik heb geen idee voor wie er meer in had gezeten, maar uiteindelijk is het remise geworden. Waarschijnlijk een terechte uitslag voor een mooie, scherpe strijd. Menno ging op bord 3 helaas kopje onder. Er ontstond een midden/eindspel met D+T en een paar pionnen voor beide. Er had zetherhaling in gezeten, maar Menno wilde meer  – en dat bleek onverstandig. Hij verloor uiteindelijk zijn partij.

De laatste die bezig was, was Dylan. Normaal gesproken spelen we met een kortere tijdsduur onze partijen, dus het werd erg laat voor Dylan, maar hij hield zijn hoofd koel tot het einde, sloeg een remise-aanbod af en speelde het paardeindspel voortreffelijk. Er waren meerdere manieren om dit te winnen, hij had een vrijpion, maar hoe Dylan dit deed in tijdnood, vond ik echt klasse. Hij gaf zijn tegenstander geen schijn van kans op tegenspel, parkeerde de koning van de tegenstander in de hoek en kon doorlopen met zijn pion. Klinkt misschien simpel, maar om 23:30 met 1 minuut op de klok en met 15 man om je heen zo het eindspel spelen vind ik grote klasse! Superinvalbeurt van Dylan en een mooie 6-2 zege, waarmee we ons een plekje in de middenmoot bemachtigen.

3-Torens 1 verliest nipt van Maassluis

De eerste wedstrijd van het seizoen is helaas nipt verloren gegaan. Vergeleken met vorig seizoen hebben we twee sterke spelers verloren (Bert en Wong), en Menno en Henk mogen dit jaar hun prestaties doen vergeten. Helaas was het echter ook zo dat we deze eerste wedstrijd maar liefst 3 van onze sterkere spelers moesten missen (Leon, Menno en Zenun). Toch hebben we het Maassluis, dat juist een stuk sterker is geworden t.o.v. vorig seizoen, nog erg lastig kunnen maken.

Maassluis is een erg gezellige schaakvereniging. Een redelijk kleine vereniging, maar een leuke, knusse locatie met een zeer gastvrije voorzitter die iedereen bij binnenkomst hartelijk welkom heet. Het was het begin van een sportieve, gezellige avond.

Op bord 2 had Martin een hele lastige avond. Martin houdt meestal wel van materiaal voorsprong en liet zich verleiden om in een Franse opening twee pionnen te snoepen. Dit was echter wel heel gevaarlijk en tegenstander Marcel Bergen bleek duidelijk beter thuis in deze openingsvariant. Martin kon geen safe haven meer vinden voor zijn koning, al zijn stukken moesten noodgedwongen op steeds dubieuzer ogende velden een onderkomen zoeken om erger te voorkomen, en uiteindelijk duurde het tot zet 19 en toen moest Martin helaas al de handdoek in de ring gooien.

De score werd gelijk gemaakt door Henk (bord 8). Zijn tegenstander dacht een leuke tactic gevonden te hebben met Lxh7+, maar Henk pakte eenvoudig de loper, en in plaats van terug te keren naar g8, ging Henk vervolgens met zijn koning naar g6, waarmee zijn paard gedekt bleef. Henk bleef een stuk voor, de aanval had ook niet veel meer om het lijf, en daarna is de overwinning niet meer in gevaar geweest.

Op bord 3 had speelde Rinus tegen Jos Kruidenier, een van de nieuwe aanwinsten van Maassluis, en qua rating ruim 250 punten sterker dan Rinus. Het werd een scherpe Siciliaan met tegengestelde rokades. Hoewel het in het begin zeker onduidelijk was wie er nou meer kansen maakte op de overwinning, werd langzaam maar zeker Rinus’ koningspositie penibeler, terwijl hijzelf niet voor echt gevaarlijke tegendreigingen wist te zorgen. Het punt ging dan ook naar Maassluis.

2-1 achter maar op zich boden de andere borden wel perspectief op een gunstige uitslag. Jan Gerkes had op bord 5 een pion geofferd, maar wel initiatief op de f-lijn. Cok stond gewonnen op bord 7, zowel qua positie, als zeker ook qua tijd. Zelf stond ik ook goed op bord 1, nadat mijn tegenstander het Budapester Gambiet met zwart niet helemaal scherp speelde, en ik met een fijne pluspion en gezonde stelling het middenspel in was gegaan. Bij invaller Patrick op bord 6 leek alles nog in evenwicht, en ook Egbert stond zeker niet minder (pion voor in een eindspel met T+L voor tegenstander tegen T+P voor Egbert).

Toen begonnen er echter op heel veel borden allerlei onverwachte wendingen plaats te vinden. Egbert vroeg mij of hij remise kon aannemen. Ik ging ervan uit dat we het punt wel nodig zouden hebben voor de overwinning, en aangezien zijn tegenstander een slechte loper had en een pion minder, antwoordde ik: doorspelen graag! Helaas ging het vrij snel daarna mis: loper en paard werden geruild en Egbert deed de deur open voor de toren van zijn tegenstander. Die snoepte een paar pionnen op en creëerde een niet te stoppen vrijpion. Helaas, de deksel op de neus en een 0 voor Egbert.

Een andere tegenvaller was op bord 7. Opeens hoorde ik een remise-aanbod van Cok’s tegenstander. Ik vermoedde dat het om een kansloze laatste stuiptrekking was, maar tot mijn grote verbazing werd het aanbod geaccepteerd. Blijkbaar was er iets helemaal mis gegaan, en was remise nu niet meer te voorkomen geweest.

In deze fase kreeg ik overigens niet veel mee van het spel op de andere borden, omdat ik zelf druk bezig was om de overwinning veilig te stellen op bord 1. Het ging er steeds beter uit zien, maar tegenstander Martin van der Hidde bleef loeren op kansen voor een succesvolle koningsaanval. Uiteindelijk wist ik al het venijn er uit te halen, mijn eigen torens te activeren, en het punt te scoren: 2,5 – 3,5.

Ergens vlak hiervoor begreep ik dat Patrick een remise-aanbod had gekregen, en geweigerd, mede met het oog op de stand (waarschijnlijk). Jan Gerkes had namelijk een stuk geofferd, maar dit had niet het gewenste effect gehad, al was er nog steeds wel een initiatief gaande. Dit initiatief speelde Jan namelijk zo goed uit, dat hij zijn tegenstander tot een fout verleidde: Jan won het stuk terug, en wist hierna ook heel snel de partij te winnen. Knap gedaan en een mooi debuut voor 3-Torens!

Helaas was de houdbaarheidsdatum van Patrick’s remise-aanbod verdwenen, en zijn stelling was inmiddels vrij hopeloos. Het was een verloren eindspel geworden helaas, en Patrick moest uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in  zijn sterke tegenstander Dirk Brijs (vorig jaar bord 1 speler van Maassluis).

Maassluis 1             1753 - 3-Torens 1              1612 4½ - 3½
1. Martin van der Hidde    1971 - Arjan Drenthen          1820 0  - 1
2. Marcel Bergen           1901 - Martin van Vaalen       1721 1  - 0
3. Jos Kruidenier          1873 - Rinus van der Linde     1622 1  - 0
4. Michael Kroes           1782 - Egbert Berghout         1544 1  - 0
5. Gert Dijkstra           1781 - Jan Gerkes                   0  - 1
6. Dirk Brijs              1723 - Patrick Smaal           1512 1  - 0
7. Peter van Soest         1520 - Cok van Grevenbroek     1403 ½  - ½
8. Hans Quak               1476 - Henk Springer           1665 0  - 1

Helaas kwamen we dus net iets tekort (3,5-4,5) tegen Maassluis, maar we hebben hard gestreden op alle borden voor de punten. Over een maand spelen we thuis tegen SO Rotterdam, dan gaan we ervoor om de eerste punten binnen te halen!

Dordrecht 4 – 3-Torens 2: 7-1

7-1, wat moet je daar nou nog over schrijven. Waarschijnlijk iets over die 1, dat was dan waarschijnlijk het enige lichtpuntje. Klopt, het feit dat de schrijver van dit stukje dat ene punt binnenhaalde helpt wel mee aan het feit dat dit stuk toch geschreven wordt.

Even de voorbalans opmaken: we waren al veilig door de mooie overwinning op Spijkenisse, dus het enige wat we nog konden winnen was de eer en de baard van de keizer. De tegenstander was iets gemotiveerder: bij winst konden zij nog steeds promoveren en dat lukte ze, waarmee we ze vanaf deze plaats nog willen feliciteren. Positief nieuws voor ons: we komen ze volgend seizoen niet weer tegen!

De avond zelf: Hans van der Burg pochte in de auto dat hij online zulke goede resultaten haalde met het IJslands gambiet. Dat moest dan maar uitgeprobeerd worden en on-the-board bleek dat toch iets lastiger dan in een vluggertje online. De stukken konden al snel de doos in. Cok overschatte zijn eigen stelling wat: een zet na zijn remiseaanbod gaf hij op. Zijn matdreiging bleek helaas geen matdreiging, waardoor gewoon een stuk verloren ging. Ook bij Giovanni ging iets mis met een matdreiging. Ondanks dat hij goed stond zag hij een mat over het hoofd en verloor dus. Ook Jan, Hans Kunnen en Jaysen verloren, maar daar kreeg ik minder van mee.

Bleven de partijen van Patrick en Arjen over. Patrick had naar eigen zeggen de controle over het hele bord, behalve over veld h4. Laat dat nou net een vervelende post worden waar zwart met zijn dame dreigend de witte stelling in kon krijgen en je snapt dat het complex werd: Patrick duwde met zijn witte pionnenfront en zwart probeerde erdoorheen te prikken. Uiteindelijk forceerde Patrick op de verkeerde manier en verloor, maar het was wel een fraaie pot! Arjen stond na de Pirc van zijn tegenstander al snel goed, 2 pionnen in de tas, dames geruild, daar kwam zelfs nog een kwaliteit bij, maar het werd toch nog spannend. Onder dreiging van een zwart paard op c3 moest Arjen de kwaliteit teruggeven en het leek er zelfs op dat het moest gaan uitdraaien op een toreneindspel met slechts een pion meer. Op dat moment bood de tegenstander, die de hele avond tegen een verloren stelling aangekeken had, hoopvol remise aan. Arjen sloeg het af en wist uiteindelijk de vis toch op het droge te krijgen en de eer te redden.

Op de site van de tegenstanders staat ook een lezenswaardig verslag over de wedstrijd.

Daarmee sluit 3-Torens 2 een seizoen af waarin we ons netjes gehandhaafd hebben, de 5e plaats in de eindstand is meer dan je mag verwachten van een team dat 7e is op gemiddelde rating. De topscorer van het team was Erik Smits met 3,5 uit 6, maar ook de prestatie van Giovanni Netten mag niet onbenoemd blijven, want met 3 uit 6 scoorde hij maar liefst 2,5 punt boven zijn ratingverwachting, dat wordt een mooi ratingsprongetje!