Verslag RSB Competitie

3-Torens 1 verliest nipt van Maassluis

De eerste wedstrijd van het seizoen is helaas nipt verloren gegaan. Vergeleken met vorig seizoen hebben we twee sterke spelers verloren (Bert en Wong), en Menno en Henk mogen dit jaar hun prestaties doen vergeten. Helaas was het echter ook zo dat we deze eerste wedstrijd maar liefst 3 van onze sterkere spelers moesten missen (Leon, Menno en Zenun). Toch hebben we het Maassluis, dat juist een stuk sterker is geworden t.o.v. vorig seizoen, nog erg lastig kunnen maken.

Maassluis is een erg gezellige schaakvereniging. Een redelijk kleine vereniging, maar een leuke, knusse locatie met een zeer gastvrije voorzitter die iedereen bij binnenkomst hartelijk welkom heet. Het was het begin van een sportieve, gezellige avond.

Op bord 2 had Martin een hele lastige avond. Martin houdt meestal wel van materiaal voorsprong en liet zich verleiden om in een Franse opening twee pionnen te snoepen. Dit was echter wel heel gevaarlijk en tegenstander Marcel Bergen bleek duidelijk beter thuis in deze openingsvariant. Martin kon geen safe haven meer vinden voor zijn koning, al zijn stukken moesten noodgedwongen op steeds dubieuzer ogende velden een onderkomen zoeken om erger te voorkomen, en uiteindelijk duurde het tot zet 19 en toen moest Martin helaas al de handdoek in de ring gooien.

De score werd gelijk gemaakt door Henk (bord 8). Zijn tegenstander dacht een leuke tactic gevonden te hebben met Lxh7+, maar Henk pakte eenvoudig de loper, en in plaats van terug te keren naar g8, ging Henk vervolgens met zijn koning naar g6, waarmee zijn paard gedekt bleef. Henk bleef een stuk voor, de aanval had ook niet veel meer om het lijf, en daarna is de overwinning niet meer in gevaar geweest.

Op bord 3 had speelde Rinus tegen Jos Kruidenier, een van de nieuwe aanwinsten van Maassluis, en qua rating ruim 250 punten sterker dan Rinus. Het werd een scherpe Siciliaan met tegengestelde rokades. Hoewel het in het begin zeker onduidelijk was wie er nou meer kansen maakte op de overwinning, werd langzaam maar zeker Rinus’ koningspositie penibeler, terwijl hijzelf niet voor echt gevaarlijke tegendreigingen wist te zorgen. Het punt ging dan ook naar Maassluis.

2-1 achter maar op zich boden de andere borden wel perspectief op een gunstige uitslag. Jan Gerkes had op bord 5 een pion geofferd, maar wel initiatief op de f-lijn. Cok stond gewonnen op bord 7, zowel qua positie, als zeker ook qua tijd. Zelf stond ik ook goed op bord 1, nadat mijn tegenstander het Budapester Gambiet met zwart niet helemaal scherp speelde, en ik met een fijne pluspion en gezonde stelling het middenspel in was gegaan. Bij invaller Patrick op bord 6 leek alles nog in evenwicht, en ook Egbert stond zeker niet minder (pion voor in een eindspel met T+L voor tegenstander tegen T+P voor Egbert).

Toen begonnen er echter op heel veel borden allerlei onverwachte wendingen plaats te vinden. Egbert vroeg mij of hij remise kon aannemen. Ik ging ervan uit dat we het punt wel nodig zouden hebben voor de overwinning, en aangezien zijn tegenstander een slechte loper had en een pion minder, antwoordde ik: doorspelen graag! Helaas ging het vrij snel daarna mis: loper en paard werden geruild en Egbert deed de deur open voor de toren van zijn tegenstander. Die snoepte een paar pionnen op en creëerde een niet te stoppen vrijpion. Helaas, de deksel op de neus en een 0 voor Egbert.

Een andere tegenvaller was op bord 7. Opeens hoorde ik een remise-aanbod van Cok’s tegenstander. Ik vermoedde dat het om een kansloze laatste stuiptrekking was, maar tot mijn grote verbazing werd het aanbod geaccepteerd. Blijkbaar was er iets helemaal mis gegaan, en was remise nu niet meer te voorkomen geweest.

In deze fase kreeg ik overigens niet veel mee van het spel op de andere borden, omdat ik zelf druk bezig was om de overwinning veilig te stellen op bord 1. Het ging er steeds beter uit zien, maar tegenstander Martin van der Hidde bleef loeren op kansen voor een succesvolle koningsaanval. Uiteindelijk wist ik al het venijn er uit te halen, mijn eigen torens te activeren, en het punt te scoren: 2,5 – 3,5.

Ergens vlak hiervoor begreep ik dat Patrick een remise-aanbod had gekregen, en geweigerd, mede met het oog op de stand (waarschijnlijk). Jan Gerkes had namelijk een stuk geofferd, maar dit had niet het gewenste effect gehad, al was er nog steeds wel een initiatief gaande. Dit initiatief speelde Jan namelijk zo goed uit, dat hij zijn tegenstander tot een fout verleidde: Jan won het stuk terug, en wist hierna ook heel snel de partij te winnen. Knap gedaan en een mooi debuut voor 3-Torens!

Helaas was de houdbaarheidsdatum van Patrick’s remise-aanbod verdwenen, en zijn stelling was inmiddels vrij hopeloos. Het was een verloren eindspel geworden helaas, en Patrick moest uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in  zijn sterke tegenstander Dirk Brijs (vorig jaar bord 1 speler van Maassluis).

Maassluis 1             1753 - 3-Torens 1              1612 4½ - 3½
1. Martin van der Hidde    1971 - Arjan Drenthen          1820 0  - 1
2. Marcel Bergen           1901 - Martin van Vaalen       1721 1  - 0
3. Jos Kruidenier          1873 - Rinus van der Linde     1622 1  - 0
4. Michael Kroes           1782 - Egbert Berghout         1544 1  - 0
5. Gert Dijkstra           1781 - Jan Gerkes                   0  - 1
6. Dirk Brijs              1723 - Patrick Smaal           1512 1  - 0
7. Peter van Soest         1520 - Cok van Grevenbroek     1403 ½  - ½
8. Hans Quak               1476 - Henk Springer           1665 0  - 1

Helaas kwamen we dus net iets tekort (3,5-4,5) tegen Maassluis, maar we hebben hard gestreden op alle borden voor de punten. Over een maand spelen we thuis tegen SO Rotterdam, dan gaan we ervoor om de eerste punten binnen te halen!

Dordrecht 4 – 3-Torens 2: 7-1

7-1, wat moet je daar nou nog over schrijven. Waarschijnlijk iets over die 1, dat was dan waarschijnlijk het enige lichtpuntje. Klopt, het feit dat de schrijver van dit stukje dat ene punt binnenhaalde helpt wel mee aan het feit dat dit stuk toch geschreven wordt.

Even de voorbalans opmaken: we waren al veilig door de mooie overwinning op Spijkenisse, dus het enige wat we nog konden winnen was de eer en de baard van de keizer. De tegenstander was iets gemotiveerder: bij winst konden zij nog steeds promoveren en dat lukte ze, waarmee we ze vanaf deze plaats nog willen feliciteren. Positief nieuws voor ons: we komen ze volgend seizoen niet weer tegen!

De avond zelf: Hans van der Burg pochte in de auto dat hij online zulke goede resultaten haalde met het IJslands gambiet. Dat moest dan maar uitgeprobeerd worden en on-the-board bleek dat toch iets lastiger dan in een vluggertje online. De stukken konden al snel de doos in. Cok overschatte zijn eigen stelling wat: een zet na zijn remiseaanbod gaf hij op. Zijn matdreiging bleek helaas geen matdreiging, waardoor gewoon een stuk verloren ging. Ook bij Giovanni ging iets mis met een matdreiging. Ondanks dat hij goed stond zag hij een mat over het hoofd en verloor dus. Ook Jan, Hans Kunnen en Jaysen verloren, maar daar kreeg ik minder van mee.

Bleven de partijen van Patrick en Arjen over. Patrick had naar eigen zeggen de controle over het hele bord, behalve over veld h4. Laat dat nou net een vervelende post worden waar zwart met zijn dame dreigend de witte stelling in kon krijgen en je snapt dat het complex werd: Patrick duwde met zijn witte pionnenfront en zwart probeerde erdoorheen te prikken. Uiteindelijk forceerde Patrick op de verkeerde manier en verloor, maar het was wel een fraaie pot! Arjen stond na de Pirc van zijn tegenstander al snel goed, 2 pionnen in de tas, dames geruild, daar kwam zelfs nog een kwaliteit bij, maar het werd toch nog spannend. Onder dreiging van een zwart paard op c3 moest Arjen de kwaliteit teruggeven en het leek er zelfs op dat het moest gaan uitdraaien op een toreneindspel met slechts een pion meer. Op dat moment bood de tegenstander, die de hele avond tegen een verloren stelling aangekeken had, hoopvol remise aan. Arjen sloeg het af en wist uiteindelijk de vis toch op het droge te krijgen en de eer te redden.

Op de site van de tegenstanders staat ook een lezenswaardig verslag over de wedstrijd.

Daarmee sluit 3-Torens 2 een seizoen af waarin we ons netjes gehandhaafd hebben, de 5e plaats in de eindstand is meer dan je mag verwachten van een team dat 7e is op gemiddelde rating. De topscorer van het team was Erik Smits met 3,5 uit 6, maar ook de prestatie van Giovanni Netten mag niet onbenoemd blijven, want met 3 uit 6 scoorde hij maar liefst 2,5 punt boven zijn ratingverwachting, dat wordt een mooi ratingsprongetje!

3-Torens 1 wint in Barendrecht en eindigt op 2e plaats

Afgelopen maandag speelden we de laatste wedstrijd van het seizoen tegen het zeer sympathieke maar reeds gedegradeerde Barendrecht/IJsselmonde 2. Vorig seizoen maakte Barendrecht het ons al zeer lastig en toen speelden we hier gelijk tegen in de laatste ronde, hetgeen toen lijfsbehoud betekende voor Barendrecht. Ook deze avond zouden we het niet makkelijk krijgen.

De avond begon vervelend. Léon was net de opening uit (een interessante Budapester met 4..g5) toen hij opeens een zorgwekkend telefoontje kreeg, waardoor hij direct de wedstrijd moest verlaten. Gelukkig had hij een zeer sportieve tegenstander in Ed Lammens die direct remise voorstelde. Daarna duurde het heel lang voordat er weer een resultaat viel te noteren:  er waren erg veel spannende partijen.

Rinus was op bord 7 de eerste die het onderspit delfde. De stelling was lang in balans, maar er zat een combinatie in die eerst niet werkte. Toen Rinus echter een wachtzet deed, lukte de combinatie opeens wonderwel. Rinus verloor materiaal en de stukken konden de doos in. Egbert speelde naast hem op bord 8 en had het lastig. Uiteindelijk wist hij een eindspel met beide een dame en voor Egbert een pion minder remise te houden.

Toen wederom slecht nieuws. Zenun moest, toch wel verrassend, berusten in een nederlaag. Hoewel zijn koning al geruime tijd enigszins tochtig stond, dacht ik dat hij alles wel onder controle had en wat druk begon uit te oefenen op zijn tegenstander. Toch ging het opeens mis, ik heb niet gezien hoe of waar, aangezien ik op dat moment veel moeite moest doen om mijn eigen stelling bij elkaar te houden.

Hierna kwam echter wat meer goed nieuws. Wong speelde bord 2 een hele keurige partij. Hij had een ruimteoverwicht en bouwde dit langzaam uit. Tegenstander Dortmond werd langzaam maar zeker de duimschroeven aangedraaid totdat hij moest bezwijken. We stonden toen met 3-2 achter en gezien de stellingen van Menno op bord 4 en mijzelf op bord 3 hadden we weinig reden om een hoopvol resultaat tegemoet te zien. Echter, opeens zat alles mee…

Zelf speelde ik tegen John Bakker op bord 3. Ik meende beter uit de opening te zijn gekomen dan mijn tegenstander, maar juist toen ik begon te denken over een koningsaanval speelde ik een verkeerde damezet, waardoor John het initiatief volledig over nam. Mijn stukken kwamen op slechte velden, de coördinatie was ver te zoeken en om eerlijk te zijn werd ik deze partij gewoon weggespeeld. Enige troef was een enorm tijdsvoordeel voor mij, en de tijd werd uiteindelijk ook John’s Waterloo. Hij ging door de vlag in een compleet gewonnen eindspel. Zuur voor hem, het had zeker meer verdiend – feit was wel dat de stand nu gelijk was.

Inmiddels had Menno een slechte stelling ook weten om te draaien en hij wist op een gegeven moment materiaal te winnen, en de aanval van zijn tegenstander te neutraliseren: 4-3 voor ons! Martin speelde een goede, degelijke partij, het ging lang gelijk op, Martin had al een remise-aanbod afgeslagen, en uiteindelijk speelde hij het middenspel en eindspel gewoon beter dan zijn tegenstander. Een goede overwinning en een benauwde 5-3 overwinning.

Het bracht ons niet verder dan de 2e plaats. Na een misstap in en tegen Hendrik-Ido-Ambacht hebben we verder alles gewonnen, maar doordat HIA ook geen fouten meer maakte zijn zij de (terechte) kampioen. Ik wens ze veel succes in de 1e klasse volgend jaar. Wij maken daar nog een kansje op, maar zijn dan wel afhankelijk van de resultaten in de klasse 2B en 2C. Mocht dat niet lukken dan proberen we volgend jaar opnieuw kampioen te worden in de 2e klasse!

3-Torens 2 is veilig na fraaie overwinning

Ondanks dat 3-Torens 2 dit seizoen heel behoorlijk presteert was het voorafgaand aan de wedstrijd tegen Spijkenisse 4 nog allerminst zeker van klassebehoud. Er leek zich een scenario af te tekenen waarbij 3 ploegen gelijk zouden eindigen op 4 matchpunten en wij van die 3 als laatste zouden eindigen vanwege het feit dat we de minste bordpunten zouden hebben. Zo ver zouden we het niet moeten laten komen en dus zou er tenminste één matchpunt gehaald moeten worden uit de nog resterende 2 wedstrijden. Op papier was Spijkenisse dan het meest logische slachtoffer en gelukkig… het lukte!

Halverwege de avond zag het er spannend uit op alle borden. Hans K. en Arjen hadden beide dezelfde openingsopzet tegenover zich gevonden en hadden met zwart een pionnetje gegeven voor actief tegenspel. Arjen had de tegenstander aardig in de tang, maar Hans had eigenlijk gewoon een ongezonde pion achterstand. (Luxe) invaller Menno stond wat vreemd, hij had het loperpaar, maar was volledig onderontwikkeld, toch wist hij mooie dreigingen te creëren met zijn dame. Bij Jan was ik er niet gerust op, pionnetje achter, dreigen een stuk te verliezen, moeilijk. Giovanni stond ondertussen alweer mooi, hij is toch de man in vorm in ons team! Hans van der Burg voelde zich helemaal thuis in zijn eigen openingsopzet en had een mooie voorsprong in tijd opgebouwd, maar op het bord zag het er nog erg spannend uit. Cok leek rechtstreeks op remise af te stevenen, er kwam al heel snel een eindspel op het bord dat door beide partijen moeiteloos dichtgeschoven leek te kunnen worden. Erik had een wat aparte dubbelpion op de g-lijn, maar hij leek wel het initiatief te hebben.

Allereerst viel er een beslissing bij Hans vdB, zijn tegenstander zag het in tijdnood allemaal niet meer zo goed en moest de vlag strijken, 1-0. Daarna won ook Giovanni, 2-0. Menno had nog een mooi stukoffer in petto wat een pion winst leek op te leveren, maar die moest hij alweer snel teruggeven waarna tot remise werd besloten, 2,5-0,5. Er leek iets moois in de lucht te hangen. Helaas is niet elk remise-eindspel ook echt remise, want Cok verloor nog. Gelukkig werd dat alweer snel rechtgezet door Jan die een overwinning kwam melden, hij had zijn tegenstander een aantal pionnen afgesnoept en won het pionneneindspel, 3,5-1,5.

Hans Kunnen wist ondertussen zijn stelling niet te houden, hoewel omstanders nog remise-mogelijkheden zagen, 3,5-2,5. Zou het nog lukken bij de 2 andere partijen? Jawel, Erik had zijn actieve stelling weten uit te bouwen naar een gewonnen stelling, 4,5-2,5! De winst was binnen. Bleef alleen Arjen nog over, een ongelijk lopereindspel met een pion minder, dat klinkt als remise. Klopt, maar niet als je domme fouten gaat maken. Dat gebeurde, waardoor de eindstand 4,5-3,5 werd.

Het verslag van onze tegenstanders staat hier.

PvdW: Pruysen – Netten

PvdW: Rijkeboer – van Grevenbroek

Eerste team walst over concurrent Shah Mata heen!

Wat een avond! Voorafgaand waren er nog wat hobbels die genomen moesten worden, zoals het compleet krijgen van het team en het vinden van het speellokaal. Daar konden we de schade echter beperkt houden, en uiteindelijk traden we aan met twee uitstekende invallers (die beide zouden winnen!) en met een tijdsachterstand van circa 10 minuten voor 3 spelers (die ook een 100% score zouden halen!). Zowel Shah Mata als wij hadden 6 punten over gehouden aan onze eerste vier wedstrijden, en voor beide was er nog uitzicht op promotie en wellicht zelfs een kampioenschap als Hendrik-Ido-Ambacht nog ergens punten laat liggen. Het betekende wel dat een 4-4 voor beide als verlies zou voelen: winnen was noodzakelijk!

Het begon al erg goed. Onze kopman Bert aan bord 1 won na 12 zetten, doordat zijn tegenstander Roel Warnik een grote blunder beging. In de afruilvariant van het koningsindisch probeert wit vaak zwart onder druk te zetten door het paard op f6 (met toren op e8) te pennen. Roel onderschatte echter het gevaar en verloor pardoes een vol stuk. Omdat er ook geen enkele compensatie was, gaf hij maar gedesillusioneerd direct op. Dat begon lekker, 1-0 voor en het was nog geen 20:30!

Bij de andere partijen duurde het wat langer. Zelf speelde ik op bord 4 tegen Frans Frishert. Ik hoopte op wat vuurwerk in de Cambridge Springs variant, maar mijn tegenstander speelde het heel degelijk, er werden stukken afgeruild en toen er alleen nog dames op het bord stonden en 6 pionnen voor beide kanten bood ik maar remise aan, wat na overleg werd geaccepteerd.

Vuurwerk was er intussen wel te zien op de andere borden. Martin speelde op bord 5 tegen Hans van Calmthout, een sterke tegenstander met een uitstekende score dit jaar in de interne competitie (voor deze ronde vonden we hem terug op plaats 4 van de topscorers in klasse 2A, met 3,5 uit 4). Martin heeft dit seizoen echter al meerdere keren laten zien dat hij niet onder de indruk is van goede prestaties of hoge ratings en liet weer een uitstekende partij zien. In een London system (een opening die overigens in het repertoire van beide heren bleek te zitten) wist Martin een pionnenmeerderheid op de damevleugel te creëren. Uiteraard waren er kansen voor tegenspel, maar die wist Martin knap te pareren. Nadat er twee verbonden vrijpionnen waren gecreëerd, zag het er hoopvol uit en inderdaad waren ze niet meer te stoppen.

Cok (bord 8) werd om 18:45 gebeld door mij met de vraag of hij kon invallen, en nog geen half uur later meegenomen door Martin (voldoende tijd om nog even wat te eten, toch?). Zijn eerste externe partij voor 3-Torens was een hele mooie. Een erg spannende Aljechin-verdediging waarbij wit uiteraard het centrum pakt met zijn pionnen. Zijn tegenstander had ook wel het initiatief, maar uiteindelijk wist Cok dit om te buigen in een fraaie overwinning. Zie ook de Partij van de Week!

De andere invaller was Menno. Vorig jaar een vaste waarde in het eerste team, en uiteraard is het vrijwel nooit een verzwakking als je Menno als invaller mee kunt nemen. Hij mocht het op bord 3 opnemen tegen de (op rating sterkere) Dik van der Pluijm, die vorig jaar nog in een spannend eindspel Arno pootje wist te lichten, waardoor we destijds verloren van Shah Mata. Ditmaal liet Menno echter geen spaan van Dik’s stelling heel. Dik speelde een variant van het Hollands, maar Menno wist heel slim gebruik te maken van met name de zwaktes van de witte velden, die een dergelijke speelstijl vaak met zich meebrengt. Ook Menno had een ijzersterke loper, die was zelfs zo sterk en dominant dat ik ergens tijdens de avond tegen Cok aangaf dat Menno enorm gewonnen stond, ook al stond hij een pion achter. “Maar hij staat toch een stuk voor?” vroeg Cok…. Ehh… oh, ja, dat extra paard viel me niet eens meer op, en was eigenlijk ook niet meer nodig. Menno’s stukken heersten over het bord en de zwarte dame, toren en loper waren louter figuranten. Na een mooie manoeuvre met de witte loper (hoe kan het ook anders, de heerser van het bord!) werd het pleit beslecht: Menno gaf het paard weer terug, maar mat was dan niet meer te voorkomen binnen een paar zetten, mooie overwinning!

Léon kwam aan het begin van de avond niet goed in zijn spel. Bij Léon is dat vaak een goed teken, en zo bleek ook vanavond weer. Nadat hij zijn sterke zwartveldige KID-loper moest opgeven en een enigszins gehavende structuur moest toestaan, kwam hij onder zware druk. Nou ja, voor de meesten van ons zou de druk redelijk zwaar zijn geweest, maar Léon gaf weer eens geen krimp en wist op de een of andere manier af te wikkelen naar een eindspel met lopers van dezelfde kleur, en waarbij hij 4 pionnen had en zijn tegenstandster Franka van Vlokhoven er 3 had. De experts in de wandelgangen beweerden dat dit volgens de boekjes waarschijnlijk wel remise zou zijn, maar ik had er wel vertrouwen in dat Léon zo’n stelling wel zou weten uit te melken en niets bleek minder waar.

De enige van ons die halverwege de avond er nog slechter voor stond dan Léon was Zenun (bord 7). Ik weet niet of hij pionnen heeft geofferd voor initiatief, of dat ze waren weggeblunderd of getruct, maar wat ik wel weet is dat hij een middenspel had bereikt, waar weinig leven in zat en waarbij Zenun twee pionnen minder had dan tegenstander Chris Willemse. Een gevalletje hopeloos knokken voor remise leek het mij. Maar niets bleek minder waar. Chris gaf pardoes een belangrijke centrumpion terug, en toen kreeg Zenun vleugels. Zijn paard bleek sterker en dominanter dan de loper van Chris en wellicht ook enigszins aangedaan door zijn fout om de belangrijke pion terug te geven wist Chris niet meer de sterkste voortzetting te vinden. Gezegd moet worden dat Zenun in deze fase ook wel erg goed speelde, als hij eenmaal bloed ruikt… een onwaarschijnlijke, maar toch knappe overwinning waarbij veel vechtlust is getoond. Mooi gespeeld en een monsterscore was dus in de maak.

Rinus speelde op bord 6 tegen ‘angstgegner’ Teun Koorevaar, waarvan hij vorig jaar naar eigen zeggen vrij kansloos verloor. Nu speelde Rinus echter zeer sterk, en hij kreeg een overweldigende positie, met als absolute heerser de zwarte loper op d5, waarbij vergeleken Teun’s torens die daar omheen iets probeerden te bereiken, maar zielige marionnetjes leken. Helaas ging het in tijdnood alsnog mis, het was echt een krankzinnige slotfase, prachtig om te zien, veel fouten over-en-weer (als stuurlui zagen wij het uiteraard een stuk scherper, maar wij ervoeren ook niet de stress en spanning van de intense partij die de hele avond had geduurd), en uiteindelijk waren er 5 dames op het bord verschenen, en er 4 alweer verdwenen voordat het pleit werd beslecht. Rinus had er daar 3 van op het bord gehad, en Teun slechts 2, maar aangezien één van die twee wel de last woman standing was, werd dit toch een overwinning voor Shah Mata. Hiermee was de eer gered – de eerlijkheid gebied te zeggen dat een 7,5 – 0,5 overwinning ook wel te geflatteerd zou zijn geweest.

Met een 6,5- 1,5 overwinning gaan wij vol goede moed de laatste twee wedstrijden in. Het wordt ongetwijfeld nog een spannend slot van de competitie, maar in ieder geval zijn wij nog volop in de race!

PvdW: Damkat – Kunnen

3-Torens 1 verliest topper tegen Hendrik-Ido-Ambacht

Op dinsdag 8 november stond de topper tegen Hendrik-Ido-Ambacht op het programma. Helaas ging die wedstrijd met 5-3 verloren, waardoor HIA nu alleen aan de leiding gaat met 6 uit 3.

De avond begon dramatisch voor bord 4 van 3-Torens, de teamleider en schrijver van dit verslag. Ik was aan het prutsen in de opening en verloor snel een stuk. Uiteraard heb ik nog zolang mogelijk proberen tegen te spartelen, maar tegenstander Frank Plomp maakte geen fouten. Overigens was dat niet eens de eerste nederlaag, want Egbert ging er op bord 8 ook hard af tegen de gastheer en wedstrijdleider Johan Kleinbloesem. Johan offerde een paard op f6, maar Egbert kon de verwoestende aanval alleen tegenhouden door direct een paard terug te geven. En eigenlijk kon hij de aanval toen nog steeds niet tegenhouden, en moest even later opgeven.

Toch leek het nog niet zo bedroevend als de stand deed vermoeden. Ik had met name wel vertrouwen in de eerste drie borden, en bij de rest was de stand onduidelijk. Toch werd het 3-0, doordat invaller Hans v/d Burg in een gelijke stelling voor het gevaar koos. Hij won een pion, zette zijn tegenstander in een gevaarlijke penning, maar zijn eigen koningsstelling was ook verre van veilig. De dame wist binnen te dringen, en toen Hans een verdedigende zet moest doen met zijn toren, zag hij over het hoofd dat zijn andere toren dan niet meer gedekt stond.

Daarna kwamen de punten voor ons! Bert wist zijn tegenstander Henk van Gemerden, de sterkste speler van HIA, met zijn rug tegen de muur te drukken. Weer een ijzersterke positionele partij, en toen Henk er iets nog van probeerde te maken, weerlegde Bert dit op een mooie wijze. Ook Wong wist te winnen. Op bord 3 speelde offerde hij al snel een pion op h4 in een Siciliaanse partij. Hierdoor kreeg hij een langdurig initiatief. Zwart durfde begrijpelijkerwijs niet meer kort te rokeren, vanwege de open h-lijn, maar in het centrum stond de koning ook niet bepaald safe. Er was natuurlijk altijd druk op de d6-pion, maar uiteindelijk kwam Wong binnen op f7 (nog beter!). Een paar zetten later gaf tegenstander Frank van Manen op.

De derde (en helaas laatste) winstpartij kwam van Rinus op bord 7. Hij speelde zeer degelijk en netjes. Hij nam langzaam maar zeker het overwicht, en wist in het middenspel een pion te winnen. Het eindspel waar hij naar afwikkelde leek winnend te zijn. Tegenstander Chris Malais had een lastige keuze in een toreneindspel: gaan voor activiteit of voor het verdedigen van een pion? Hij besloot eerst de pion te verdedigen, later toch voor activiteit te gaan, maar Rinus had beter gerekend: hij won nog een pion en toen gaf Chris zich gewonnen.

3-3 met nog twee partijen te gaan, alles leek mogelijk. Zenun stond in een complexe positie vrij… tsja, complex. Ik vond het lang lastig om te zien wie er nou beter stond. Ook Leon stond redelijk, zeker voor zijn doen, dus alles leek nog mogelijk. Eerst ging het mis bij Zenun. Tegenstander John van Hest liet zijn stukken uitstekend samenwerken en Zenun vond niet de juiste weerlegging tegen alle dreigingen. Helaas winst voor HIA. Dan moest het dus weer van Leon komen op bord 2. Maar zelfs Leon kan niet altijd winnen. Hij pakte een vergiftigde pion op f2. Dit gaf zijn tegenstander de gelegenheid om een paard te offeren op b6. Uiteraard had Leon dit wel gezien (het was duidelijk het plan), maar hij had berekend dit wel te keepen. Helaas had zijn tegenstander het ditmaal beter gezien. Er waren teveel dreigingen, zo had hij o.a. een dame kunnen winnen tegen paard en toren. Dan zou Leon echter kansen hebben om een fortress te bouwen, en is de overwinning niet duidelijk. Tegenstander en captain Xander van Doorn vond een betere voortzetting, en die luidde uiteindelijk tot mat door goed gebruik te maken van alle open lijnen en actieve stukken.

Al met al natuurlijk een teleurstellende avond. Op dinsdag 29 november gaan we proberen dit recht te zetten tegen Dordrecht, dat deze ronde wel wist te winnen en nu net als wij 4 punten heeft.

3-Torens kan niet voor bekerstunt zorgen tegen Spijkenisse

Ook dit jaar is het ons niet gelukt om de eerste ronde van de beker door te komen. Er lijkt een vloek op te rusten, want het is 3-Torens nog nooit gelukt om een ronde verder te komen. Toch werd er een moedige poging gedaan tegen het sterke Spijkenisse.

Martin had op bord 4 een zware avond. In een Franse partij kwam hij redelijk uit de opening, maar toen de h-pion van zijn tegenstander opstormde en uiteindelijk op g7 sloeg, ontstonden er zwaktes in de stelling en hier profiteerde zijn tegenstander van. Tegen een tegenstander met ruim 300 elopunten meer is dat geen schande.

Ook Bert had een zware avond. Hij was “zo naief om te denken dat je met een loper op g2 altijd de pion op c4 kan weggeven”. Zijn tegenstander dacht daar anders over. Toch was dat zeker niet het einde van het verhaal. Bert kreeg zeker wel een sterk initiatief en er leek nog wel e.e.a. mogelijk. Helaas verdedigde zijn tegenstander dit echter ijzersterk, en toen het initiatief wegebde en er geruild werd, gaf uiteindelijk de extra (vrij)pion de doorslag. 2-0 achter.

Toch waren er nog kansen. Leon stond gewonnen, nadat zijn tegenstander een paar op e7 offerde/blunderde? Ik snapte er in ieder geval niets van, toen ik dat paard naar dat veld zag gaan. Ok, het leverde zijn tegenstander twee vrijpionnen op, maar dat was toch nooit voldoende compensatie voor het paard? Leon dacht er ook zo over, en wikkelde af naar een gewonnen eindspel tegen toch een zeer sterke tegenstander, die naar eigen zeggen al 13 partijen niet meer verloren had in de RSB. Gelukkig had Leon daar geen boodschap aan en deden we weer mee.

Zelf speelde ik als laatste met wit op bord 3. Er kwam een Dame-Indisch op het bord, waarbij ik enigszins passief kwam te staan. De stelling bleef echter lang in evenwicht, tot aan onderstaand moment:

drenthen-van-buuren-24-lb3
Zwart heeft zojuist 24..Lb3 gespeeld, en dit gaat de stelling aardig openbreken. Hier heb ik heel lang over 25. Pxb3 nagedacht, om na 25…Dxb3 zijn dame te trachten op te sluiten als hij na 26. Tc3 neemt op a4. Dat lukt echter met geen enkele torenzet, maar er is wel een andere mogelijkheid om dat te doen: 27. Db2! (die zet vond ik echter niet). Uiteraard kan zwart dit altijd voorkomen door 25…De6 terug te spelen, maar dat lijkt me niet bepaalde de weerlegging van 25.Pxb3.

Dat kwam dus echter niet op het bord, maar ik speelde 25.Tc3 om daarna de e4-pion te winnen ten koste van de a4-pion. Leek me ook geen slechte deal. De echte beslissing kwam 5 zetten later.

drenthen-van-buuren-29-exd2
In deze stelling (op zet 29 sloeg ik met mijn loper zijn toren op e8, waarna hij mijn paard op d2 sloeg) blunderde ik enorm met 30.Lxf7?? Uiteraard is Dxf7 over en uit voor zwart na Txc8, maar na 30..Kxf7 staat zwart gewonnen. De zet die tot voordeel voor wit had geleid was 30. Dxe6! Zwart heeft niets beters dan 30…dxc1D 31. Lxc1! (dit is de pointe van de variant, zwart kan nu niet doorslaan met zijn toren op c1 met schaak en verliest dus die toren) 31… fxe6 32. Txc8 en nu is het zwart die moet vechten om er nog een remise uit te slepen!

Helaas speelde ik dus veel te snel en naief en 30.Lxf7?? en was het bekeravontuur voor 3-Torens weer ten einde. Volgend jaar weer nieuwe kansen!