The piano has been drinking

In de nieuwe speellocatie van SO Rotterdam werd in een apart zaaltje de eerste wedstrijd in de RSB-Beker gespeeld. De geur deed me denken aan Wijk aan Zee, een mix van erwtensoep en zweet. Maar in Kralingen moesten we pas echt afzien, deze avond rook het naar bier en zweet. Soms hadden we geluk, als de deur open ging, dan kwam er een vleugje Coco Chanel van de charmante dame achter de bar de speelzaal in.

Het voorstel van de teamleider om vooraf de uitslag op 2-2 vast te stellen werd met een zuur lachje ontvangen. In de tweede helft van de speelavond kwam Wong op bord 4 onder druk te staan. De tegenstander van Wong staat bekend als een kenner van de Najdorf. In een middenspel met alleen nog maar zware stukken op het bord werd de druk te groot. Op het eerste bord speelde Bert een scherpe variant van het Slavisch. Met een pionoffer op lange termijn kreeg Bert actief stukken spel. De samenwerking van de witte stukken was ruim voldoende om de stand op 1-1 terug te brengen.

Op de borden 2 en 3 was de situatie duidelijk: Leon had het moeilijk en Arno stond goed. De tegenstander van Arno kon zich niet meer voor de geest halen hoe Lasker deze variant in 1964 speelde, terugslaan op f3 met de Toren of met de pion? Hij wist het niet meer, Arno wel, met de Loper…… Met een voorsprong op de klok kon Arno de druk langzaam opvoeren. In de tijdnoodfase voor beide spelers bleef er een eindspel van slechte Loper tegen sterk Paard over. De tegenstander van Arno wist er heel slim een theoretisch remise-eindspel uit te slepen. Ook Leon verkeerde in tijdnood. Zoals we hem kennen waren er oneindig veel counter kansjes. Helaas had de tegenstander van Leon ook een paar tactische wendingen. Verliezen met 1,5 – 2,5 van SO Rotterdam is geen schande, winnen met 3-1 hadden we binnen handbereik.

Reacties gesloten.