Ronde 10: eindelijk alle aandacht voor de interne competitie

Op 13 december voltrok zich alweer de 10e ronde van de interne competitie. Doordat we dit jaar met twee achttallen, twee viertallen en een bekerteam meestrijden binnen de RSB, hadden we tot aan dit moment elke week wel een team dat op dinsdag extern ergens moest spelen, of we hadden zelf een bijzondere avond, zoals Bakker gepland. Nu was het eindelijk tijd om de volle concentratie op de interne competitie te richten. Er stonden zes partijen op het programma.

Zenun had inmiddels een redelijke voorsprong weten op te bouwen gedurende de eerste 9 rondes, maar hij was zelf niet aanwezig. Een aantal andere spelers konden nu dus de achtervolging in zetten. Zelf speelde ik tegen Arjen een leuke pot. We speelden het Benko-gambiet (wat vrij vaak op het bord komt als ik met wit tegen Arjen speel), ik weigerde vriendelijk het pionoffer, evenals tijdens de Bakker-partij die we een week daarvoor tegen elkaar speelden. Arjen was de eerste die afweek van die partij, door op de 12e zet zijn dame niet naar a5, maar naar b6 te ontwikkelen, en hiermee duidelijk te kennen gaf druk op mijn b2-pion te willen zetten. Een paar zetten later wist ik op een relatief gunstige manier de dames te ruilen. Zijn toren kon ik nu min of meer ‘gevangen houden’ op a6. Uiteindelijk gaf dit ook de doorslag, doordat mijn toren in het eindspel dat volgde zeer actief kon worden en mooie lijnen kon bezetten, terwijl zijn toren er nog steeds vrij treurig bij stond. Op het einde blunderde Arjen nog een loper weg, maar het was al een verloren eindspel.

Ook Egbert deed goede zaken en klom 2 plaatsen naar de 4e plek op de ranglijst, door Patrick te verslaan. Normale uitslag zou je wellicht denken, maar zo simpel was het zeker niet. Het was een erg spannende partij, die voor mijn lekenoog heel lang in evenwicht leek (of zoals Patrick aangaf, ongeveer +0.20 in zijn voordeel J ). Egbert blijft echter altijd loeren op zijn kansjes, en wist ook nu ergens binnen te dringen met zijn dame, en hier een pion buit te maken. Wat volgde was een toreneindspel, dat Patrick in eerste instantie goed speelde. Hoewel hij een pion minder had, speelde hij het zeer actief en had tegenspel tegen Egbert’s koning (pion voorsprong in een toreneindspel zegt helemaal niets, weten we weer sinds Damkat-Kunnen!). De verwikkelingen die volgden heb ik niet allemaal meegemaakt, maar uiteindelijk was het toch Egbert die aan het langste eind trok.

Minder spectaculair was de strijd tussen twee andere achtervolgers, Rinus en Martin. Dit duel begon in evenwicht en dat bleef het ook gedurende de avond. Op een gegeven moment vroeg ik me af of Martin een licht initiatief had of dat dit maar schijn was? Niet veel later werd er remise overeen gekomen. Blijkbaar was het maar schijn, of in ieder geval werd er niet in geloofd dat de stelling tot serieuze winstkansen zou leiden.

Jan had een makkelijke avond, want hij had wit tegen Tony. Laatstgenoemde zette zijn ongelooflijke serie voort: nu 10 partijen op rij waarin de witspeler wint, een prachtige serie! Jammer voor Tony is wel dat hij nu 2x vaker zwart heeft gehad dan wit. Dan over de partij zelf: Jan kwam al snel materiaal voor te staan, en dat werd gedurende de avond alleen maar meer. Het enige voordeel dat Tony had was de tijd. Tijd zal altijd in het voordeel zijn bij een partij tussen Tony en Jan, maar nu was het wel redelijk extreem. Volgens mij had Jan op het laatst nog een minuutje of 5, terwijl Tony nog ongeveer een uur op zijn klok had. Jan’s voordeel was echter zo groot dat hij het binnen de tijd wist af te maken.

Cock speelde zijn tweede partij dit seizoen en boekte zijn tweede overwinning. Als volleerd slager maakte hij gehakt van iedereen die hij die avond tegenkwam, want na een sterk gespeelde overwinning op Hans Pietersen, maakte hij gehakt van Hans van der Burg (die zelf bardienst had en dus niet de achtervolging op Zenun kon inzetten), die hij 4 keer op rij inmaakte! Cock lijkt me een zeer serieuze kandidaat om de playoffs (een plaats bij de eerste 8) te halen als hij zo blijft spelen. Tegen Hans Pietersen was het vooral een kwestie van ontwikkeling. Materieel gezien ging het lang gelijk op, alleen het lukte Hans P. niet om zijn koning tijdig in veiligheid te brengen. Er ontstonden dreigingen en uiteindelijk zelfs torenwinst. Daarna was het snel over.

De laatste partij van de avond was er een tussen Hans Kunnen en Jaysen. Ik kan hier eigenlijk weinig zinnigs over zeggen, omdat ik hier niet veel van heb meegekregen. Toen ik keek leek het redelijk in balans, maar even later was het afgelopen. Hans won de partij in ieder geval. Ter compensatie in ieder geval wel een foto van deze partij bij dit bericht!


Nagekomen bericht:

Om de wedstrijdleider te verrassen volgen hieronder de details van de partij Jaysen B. – Hans K.

Reacties gesloten.