Geweldige teamprestatie zorgt voor uitstekende start seizoen 3-Torens 1!

Op maandag 19 september begon het seizoen echt voor 3-Torens. Na een tumultueuze zomer met opheffingsgedachtes, gesprekken met de RSB, vertrekkende en weer terugkerende leden, een nieuw bestuur, een nieuwe speelavond en een nieuwe locatie werd er voor het eerst weer geschaakt. De echte opening van het seizoen met de ALV vond pas de dag erna plaats, maar het eerste mocht al op de maandag ervoor aan de bak tegen Krimpen a/d IJssel. Krimpen was net gedegradeerd uit de 1e klasse en is op papier één van de sterkste teams in onze klasse.

We traden niet helemaal in de sterkste opstelling aan, maar gelukkig vonden we Hans van der Burg, onze kersverse aanwinst, bereid om in te vallen, in zijn eerste officiële wedstrijd ooit! Dat ging bepaald niet onverdienstelijk, want hij sleepte een keurige remise uit het vuur. In de opening leek het even mis te gaan, hij schoof een pion wel erg ver door en die bleek erg geïsoleerd en een makkelijke prooi voor zijn tegenstander. De pion ging uiteindelijk ook verloren, maar Hans verdedigde daarna heel netjes. Hij wikkelde af naar een pionneneindspel (met pion minder), maar de dubbelpion was niets waard, waardoor Hans zijn eerste resultaat ooit en een belangrijk halfje voor ons scoorde!

Inmiddels waren we daarvoor al op een 2-0 voorsprong gekomen. Zenun, de topscorer van het tweede team van vorig jaar, bewees een uitstekende aanwinst te zijn voor het eerste. In zijn kenmerkende stijl koos hij voor scherp spel, een koningsaanval. Toen ik keek zag ik nog geen doorslaggevende wending aankomen, maar 10 minuten zag ik Zenun lachend rondlopen: 1-0. Ook Leon speelde een erg lekkere, en schijnbare eenvoudige partij tegen een toch erg sterke tegenstander. Hij ontwikkelde makkelijk, stond gewoon beter, en toen blunderde zijn tegenstander een kwaliteit. Op één of andere manier lijkt het alsof tegenstanders altijd Leon uitkiezen om tegen te blunderen… dat kan toch geen toeval meer zijn.

Een prettige voorsprong dus, maar een makkelijke avond werd het geenszins. Martin stond eigenlijk al direct minder vanuit de opening. De coördinatie tussen zijn stukken ontbrak, het paard moest naar b7, stukken werkten niet lekker samen en dit leidde tot een concessie op zijn koningsvleugel, omdat Martin op f6 moest terugslaan met een pion, omdat anders een loper verloren zou gaan. Vervolgens ging de aanval door op de koningsvleugel, Martin verdedigde nog een poos taai, maar uiteindelijk bleek de stelling niet te houden. Punt voor Krimpen.

Een ander punt voor Krimpen viel er te noteren op bord 5. Rinus’ stelling leek redelijk in evenwicht, maar opeens begreep ik dat hij had verloren: blijkbaar een combinatie waarbij een stuk verloren ging. Egbert daarnaast had in de beginfase een makkelijke avond: zijn tegenstander had zich in de dag vergist, moest nog opgebeld worden en verscheen pas rond 20:40 in de speelzaal. Dit leidde tot een flinke tijdsvoorsprong, maar helaas niet tot een overwinning. De stelling simplificeerde meer en meer, het evenwicht werd niet verbroken en een remise was een logisch resultaat.

3-3 met nog twee partijen te gaan. Wong speelde tegen Dominggus Paays, een jeugdspeler die het afgelopen jaar een enorme progressie heeft gemaakt (in januari speelde ik nog een snelschaakpotje –die ik verloor- tegen hem bij Schaken tegen Kanker, toen had hij een rating van 1100 meen ik me te herinneren – en nu speelt hij op bord 2 en geeft onze clubkampioen keurig partij). Toch zag het er goed uit voor ons. In de beginfase leek Dominggus een ruimte-overwicht te hebben, maar toen de complicaties ontstonden, wist Wong hiervan te profiteren. Hij wist de partij netjes te winnen.

Als laatste was ik zelf bezig aan het derde bord. Ik kwam met wit redelijk goed uit de opening (Benko), hield redelijk eenvoudig een pion over, maar na een paar ongelukkige voortzettingen gingen uiteindelijk mijn a- en b-pion eraan, en ging ik met een pion minder het eindspel in. Het doel was uiteraard om mijn stelling te keepen en er een overwinning voor het team uit te slepen, maar in de verre tijdnoodfase zat er zelfs nog meer in dan dat. Beide stonden we herhaaldelijk voor de keuze tussen kiezen voor activiteit of verdedigen van de pion. Gelukkig pakten mijn keuzes hierbij beter uit dan die van mijn tegenstander, waardoor ik de pion achterstand weer kon ombuigen in een pion voorsprong. En die pion was doorslaggevend voor de overwinning in de partij en dus ook in de match. Een 5-3 overwinning tegen een tegenstander, waarbij Krimpen op 7 van de 8 borden een ratingoverwicht had. Een puike teamprestatie en hopelijk de start van een mooi seizoen!

Reacties gesloten.