First blood

In het lieflijke, rustige, vredige, menslievende dorpje B’hoek was het het gesprek van de dag. Die ouwe, goedmoedige schaker was in de hal van zijn flatje overvallen en men had hem door de ruit naar buiten gebeukt. Volgens geruchten zou hij de kas van de Smitshoek bij zich hebben gedragen maar insiders weten dat we dat soort bedragen wel door Brinkers laten ophalen. Anderen fluisterden dat men zijn deelname aan de RSB-wedstrijd tegen Krimpen wilde verhinderen en ook de naam van de Neus werd binnensmonds gemompeld. Ondanks de zware KO zat onze Eggie deze avond toch weer achter het bord. Twee stoelen bleven leeg, dus we hadden hem echt wel nodig. Veel leverde het niet op, tegen een jonkie hielden we hem ondanks een wekadvies niet bij de les. Als eerste kon hij naar de bar om de wonden te lessen met bier en Bayley’s.
Onze captain heeft duidelijk te weinig charisma om spelers aan dit team te binden. En dat werkt door in zijn eigen spel. In vertrouwde stijl leek hij met kruipdoor-sluipdoor schaak een pionnetje te scoren maar een tweede snoepje kostte hem een kwaliteit. In het eindspel met P+3p tegen T+p kreeg hij opeens een matdreiging op de achterste lijn in het vizier en gaf terneergeslagen op. Volgens Eggie was dit eindspel eenvoudig remise te houden maar die gabber geeft pas op als zijn hoofd 50 cm gescheiden is van zijn romp.
Ronald kreeg een b4-gambiet in het Siciliaans voor de kiezen en zette de stukken op de verkeerde velden neer. Volgens de omstanders leek het alsof Springer meespeelde. Met wat kunst- en vliegwerk glipte hij uit de omsingeling en bietste een pionnetje mee. Met een vervelende loper op b2 met matdreiging op g7 verkoos hij herhaling van zetten. Intussen had onze voorzitter een spannende stelling op het bord. Met twee paarden tegen een toren moest hij proberen om een koningsaanval te kiepen. Het werd hachelijk, we durfden niet te kijken, maar triomfantelijk ging baardmans een biertje halen.
Rinus speelde tegen een jongedame die het koningsindisch prima beheerste. Op de koningsvleugel liep de aanval dood zodat Rinus naar de andere flank moest verhuizen. Daar wist hij met een leuke truc een pion te scoren zodat hij kwam vragen of hij remise mocht aanbieden. Wijzende naar de lege borden op 1 en 2 begreep hij opeens dat dat vanavond niet aan de orde was. Dustin speelde intussen een aanvallend partijtje en besloot in een eindspel vol op de winst te spelen. Tegenstander had een mooie loper die toch wel actiever leek dan het paard. Er waren her en der wat pionnen, en het was onduidelijk wie er sneller kon lopen. Gelukkig hielp de klok mee zodat een paar kleine foutjes de tegenstander noodlottig werden. Je hebt soms het idee dat die Dustin er niet veel van snapt maar hij haalt toch wel zijn puntjes binnen.
Rinus had zijn tegenstandster inmiddels in tijdnood gebracht en molk de stelling rustig uit. Een extra pionnetje, een kwaliteitje, een penninkie, het is duidelijk dat onze Rinus weer in topvorm verkeert. Dat puntje had hij ook wel nodig want anders had hij samen met Egbert terug mogen lopen. Einduitslag 4,5-3,5. Met nul matchpunten zijn na de winterstop harde maatregelen nodig. Het bestuur wil Egbert vragen om de leiding van het team over te nemen want ondanks zijn leeftijd gaat die wel voor de volle 15 ronden.

Reacties gesloten.