Dordrecht 4 – 3-Torens 2: 7-1

7-1, wat moet je daar nou nog over schrijven. Waarschijnlijk iets over die 1, dat was dan waarschijnlijk het enige lichtpuntje. Klopt, het feit dat de schrijver van dit stukje dat ene punt binnenhaalde helpt wel mee aan het feit dat dit stuk toch geschreven wordt.

Even de voorbalans opmaken: we waren al veilig door de mooie overwinning op Spijkenisse, dus het enige wat we nog konden winnen was de eer en de baard van de keizer. De tegenstander was iets gemotiveerder: bij winst konden zij nog steeds promoveren en dat lukte ze, waarmee we ze vanaf deze plaats nog willen feliciteren. Positief nieuws voor ons: we komen ze volgend seizoen niet weer tegen!

De avond zelf: Hans van der Burg pochte in de auto dat hij online zulke goede resultaten haalde met het IJslands gambiet. Dat moest dan maar uitgeprobeerd worden en on-the-board bleek dat toch iets lastiger dan in een vluggertje online. De stukken konden al snel de doos in. Cok overschatte zijn eigen stelling wat: een zet na zijn remiseaanbod gaf hij op. Zijn matdreiging bleek helaas geen matdreiging, waardoor gewoon een stuk verloren ging. Ook bij Giovanni ging iets mis met een matdreiging. Ondanks dat hij goed stond zag hij een mat over het hoofd en verloor dus. Ook Jan, Hans Kunnen en Jaysen verloren, maar daar kreeg ik minder van mee.

Bleven de partijen van Patrick en Arjen over. Patrick had naar eigen zeggen de controle over het hele bord, behalve over veld h4. Laat dat nou net een vervelende post worden waar zwart met zijn dame dreigend de witte stelling in kon krijgen en je snapt dat het complex werd: Patrick duwde met zijn witte pionnenfront en zwart probeerde erdoorheen te prikken. Uiteindelijk forceerde Patrick op de verkeerde manier en verloor, maar het was wel een fraaie pot! Arjen stond na de Pirc van zijn tegenstander al snel goed, 2 pionnen in de tas, dames geruild, daar kwam zelfs nog een kwaliteit bij, maar het werd toch nog spannend. Onder dreiging van een zwart paard op c3 moest Arjen de kwaliteit teruggeven en het leek er zelfs op dat het moest gaan uitdraaien op een toreneindspel met slechts een pion meer. Op dat moment bood de tegenstander, die de hele avond tegen een verloren stelling aangekeken had, hoopvol remise aan. Arjen sloeg het af en wist uiteindelijk de vis toch op het droge te krijgen en de eer te redden.

Op de site van de tegenstanders staat ook een lezenswaardig verslag over de wedstrijd.

Daarmee sluit 3-Torens 2 een seizoen af waarin we ons netjes gehandhaafd hebben, de 5e plaats in de eindstand is meer dan je mag verwachten van een team dat 7e is op gemiddelde rating. De topscorer van het team was Erik Smits met 3,5 uit 6, maar ook de prestatie van Giovanni Netten mag niet onbenoemd blijven, want met 3 uit 6 scoorde hij maar liefst 2,5 punt boven zijn ratingverwachting, dat wordt een mooi ratingsprongetje!

Reacties gesloten.