De man met de zakdoek

3-Torens 3 scoort 1½ uit 5.

Wie is toch die man met de zakdoek bij WSV. Voortdurend is het stuk stof bij zijn neus. Loopneus? Niezen? Niets van gemerkt. Het is mijn zaak ook niet.

Lukte het de vorige keer nog om naar Numansdorp met 8 man af te reizen, dit wonder heeft zich niet kunnen herhalen. 3 Van  de 8 moesten verstek laten gaan vanwege schoolbezoek de volgende dag en Ron Bijl had andere bezigheden. Gelukkig kon Jason het overblijvende viertal aanvullen tot vijf en Siddarth had er 6 van kunnen maken ware het niet dat hij ziek was. Maar met 5 kon er toch afgereisd worden.

De teamleider had nog even naar Waddinxveen gebeld om door te geven dat  er slechts een vijftal aan zou komen. Misschien zou dit nog de gedachte kunnen oproepen bij WSV om hun topspelers maar thuis te laten. Maar nee, de tegenstander van Patrick was hun bord 1 speler met ruim  1700 punten.  De borden die bezet waren, waren 3 Patrick, 4 Jan, 5 Hans, 7 Ron V. en 8 Jason. Zo was er drie keer wit voor 3-Torens. Vier keer had ook gekund, maar dan had bord 1 ook benut moeten worden. De bordindeling werd door de wedstrijdleiding aangekondigd met veel aanleg voor dyslexie. Jan werd Bruggem, Hans werd Kuune en Jason zoiets als Boeddha.

Patrick met wit kreeg een klassieke Pirc voor z’n neus die hij tot een enorme ontwikkelingsvoorsprong wist te bewerkstelligen. Zo had hij zes stukken ontwikkeld en z’n tegenstander twee + rokade. Helaas was het onderlinge verband tussen Patricks stukken niet best en doordat er geen open lijnen kwamen kwam daar geen verbetering in.  Z’n tegenstander kon zich bevrijden en streek met de eer tegen een Patrick die zich toch al niet fit voelde.

Jan beantwoordde Pf3 met d5, maar de witspeler bracht ook b3 al snel in de partij. Met  niet alledaagse openingen weet Jan wel raad en met venijnige, fijnzinnige zetten weet hij toch met weinig middelen druk uit te oefenen. Je kunt Jan rustig met een stuk minder laten beginnen, want hij laat er altijd wel 1 op stal staan tot het eindspel begint. Helaas was er 1 moment van onachtzaamheid. Dame en koning op de open g-lijn gaat niet goed als wit Tg1 kan spelen. Maar Jan haalt dan z’n toren van stal en weet met  z’n maatje de eerste lijn te bereiken om de koning de stuipen op het lijf te jagen. Maar de open c-lijn voor wit zorgde voor onafwendbare matdreigingen. De spelers waren het er wel over eens: Jan had moeten winnen.

De teamleider, alias gambietspeler, bediende zich, geïnspireerd door Van Houten van het Smith-Morra gambiet. Dat hij de vorige keer bijna in de Wolga verdronk, zoals Damkater fijntjes opmerkte, was geen reden om weer normaal te doen. Het werd een leuke partij met voortdurend initiatief voor wit en het terugwinnen van de pion lukte ook zowaar. Doorspelen zou zinvol geweest zijn (de computer gaf de volgende ochtend dan ook +0.25 aan), maar de teamnederlaag was al een feit en de jeugd moest ook naar huis.

Ron had met een Najdorf te maken, alwaar hij voor de Vollebregt variant koos met Lc4. Ron had niets te vrezen en behield voortdurend het initiatief. Toch was winstvoering te lastig en werd er tot winstdeling besloten. Alweer een knappe prestatie!

Jason toverde een bijzondere pionnenformatie op het bord . 2 Geïsoleerde pionnen, 2 dubbelpionnen op h3 en h4 en nog wat verspreide die, of ver vooruitgeschoven, of nog in beginpositie stonden. De h3 pion was al wel de g3-pion gepasseerd, dus daar moest het gebeuren. Wit wist echter alles te pareren en er kwam een lastig eindspel op het bord met een paard en ver opgerukte pionnen voor wit en een loper en een toren voor zwart. Helaas zag Jason een paardvork over het hoofd. Dat zou een nederlaag moeten betekenen, maar de tegenstander bood met minder dan 10 minuten op de klok remise aan, hetgeen Jason accepteerde. Prima resultaat!

Nog 1 uitwedstrijd, in Overschie op vrijdag. Dat gaan we het weer met z’n achten doen!

De teamleider

Reacties gesloten.