Cola met CE-bola

Diep in het duistere zuiden, aan de andere kant van de sloot, ook wel Maas genoemd, vindt men de Groene Hel, alwaar rare schaakvirussen de kop opsteken. De avond voor dierendag kwam een achttal organismen de Smitshoek bezoeken voor een wedstrijd tegen ons roemrijke tweede team. De koelkast was gevuld met melk voor eventuele fans uit Charlois maar alleen onze Loos kwam een kijkje nemen. Eerst Nuijen, toen de Loos, welke oudgedienden kunnen we de komende maanden nog meer verwachten?
De wedstrijd begon wat verlaat omdat de Oasis of the Seas ergens op de Rotte was blijven steken. Captain Arjan had een verrassende opstelling in petto. Op 8 mocht jeugdig talent Martijn het opnemen tegen een oude rot. Hij liet zich makkelijk in de luren leggen door het vriendelijke gezicht aan de overkant. Met het oog op een flitsende aanval zette hij alle deuren open om snel te bemerken dat zijn gatenkaas rijp was voor de sloop. Op 7 was het zeer opmerkelijk dat we een optreden van onze voorzitter konden aanschouwen tijdens een wedstrijd van ADO. Terwijl de Hagenaars werden afgedroogd in Arnhem, deed Erik het niet veel beter. Lange rokade in het Frans, de koning op een Waterloo veld, niet wetend waar de stukken neer te zetten. Ik snap niet waarom we clubbestuurders in een te hoog team opstellen…
Op 6 een aandoenlijk optreden van onze nieuwe secretaris. Het leek lang op schaak, de lichte stukken werden geruild, er werden open lijnen gezocht voor de torens, tijdnood brak aan en de zwarte koning stond voor zijn pionnen op de g-lijn. Voor zijn pionnen! Met drie zware stukken op schootsafstand! Toch werd voor remise gekozen. Op 5 zag ik een bord waar allerlei stukken op plaatsen stonden waar je ze normaal niet aantreft. Dat moest natuurlijk een optreden van onze Henk betreffen. Ergens won hij een toren maar intussen knaagde het miltvuur al aan zijn eigen verdediging. Slechts een halfje voor onze achterhoede, maar met onze topschutters op de eerste 4 borden geen reden om te wanhopen.
Op 4 kreeg Rinus een variant voor de kiezen die spekkie voor zijn bekkie leek. De toeschouwers hadden het punt al geteld maar toen werden er wat slappe zetten gedaan. Wat bleek? Rinus had bij SpecSavers een nieuwe bril gekocht en kon niet het gehele bord overzien. Heer en meester over 49 velden maar het schaakbord telt er toch wel wat meer. Ternauwernood werd er nog een remise uitgesleept maar de volgende keer hebben we de oude bril toch weer nodig. Arjan trof op 3 een tegenstander met een EUWE shirt maar de naam Sijbrands was eerder van toepassing. Toen zijn opponent een stuk kon offeren voor drie pionnen en matpotentieel, kon hij de druk niet aan en verwaterde de stelling snel naar remise. Aan de bar hoorden we hem later luidkeels roepen dat hij van het schaakspel weinig begreep, waarvan akte.
Op 2 zagen we de langverwachte veldslag tussen twee mastodonten met meer dan 150 jaar schaakervaring. Beide spelers konden zich de Spaanse Griep nog herinneren zodat ze Ebola niet hoefden te vrezen. Het aardige aan deze match was dat de zetten hardop becommentarieerd werden zodat de andere aanwezigen het verloop live konden volgen. ‘Hup naar voren’, ‘paard naar c5’, ‘torens ruilen’, ‘koning opjagen’. Egbert verloor ergens een pionnetje, dacht nog naar remise te kunnen afwikkelen, maar overzag een doorgebroken pion, zodat de twee spelers aan de bar de voorraad appelsap klein man gingen maken. Ronald was intussen op bord 1 wat aan het vluggeren. Dankzij zijn schotse vaccin had hij geen angst voor het groene gevaar. De tegenstander liet zich echter niet intimideren door het snelle spel en dacht zorgvuldig na over de zetten. Volgens Fritz was zwart constant ‘in het nauw’. Maar met lopers op b7 en g7 was het een kwestie van wachten op een klein foutje. Toen de pionnen vervolgens konden oprukken en de paarden over het bord gingen zwerven was het eerste winstpunt van de avond een feit.
Het verlies van 2,5-5,5 was enigszins geflatteerd en het team zal tijdens de herfstvakantie een weekje in quarantaine moeten om een nieuwe strategie te bedenken.

Reacties gesloten.