Let it be

Bij de Smitshoek stonden 7 auto’s klaar om te vertrekken richting Chairlois. Iets te veel natuurlijk maar onze captain had niet doorgegeven wie er voor vervoer zou zorgen. En eigenlijk 1 te weinig want Unser Tony had een negatief reisadvies gekregen na het neerschieten van een Chinese drone boven de Rotte. Er werden strootjes getrokken en de drie slachtoffers stapten bij de captain in en werden vervolgens het slachtoffer van zijn voorkeur voor mislukte hits uit de sixties. De marteling bleek gelukkig ten einde toen wij de molen van Pendrecht zagen opdoemen en naast het zigeunerkamp parkeerden. Uit voorzorg deed Erik zijn Audi maar niet op slot. Binnengekomen bij Tante Sjaar bewonderden we de outillage en de oude foto’s aan de wand. Er was een jonge bardame die ons even aan Linda liet terugdenken.
Even later gingen we voor de punten. Tenminste, de meeste van ons. Hans Kunnen was zo melancholisch van de muziek geworden dat hij al snel ‘Let it be’ tegen zijn tegenstander stamelde. Op bord 1 speelde Egbert een ongezonde opening waarbij hij weliswaar een pion won maar alle open lijnen aan zijn tegenstander liet. Ronald was de finesses van de Larsen opening vergeten en stond niet al te fris. Zehun loerde intussen naar de vijandelijke koning en Erik maakte er een saaie, taaie partij van. Geen touw aan vast te knopen dus dat puntje telden we al. Jan had twee torens gestapeld maar keek een beetje wazig voor zich uit. Dat wil bij hem echter niet veel zeggen. Patrick keek intussen heel zelfverzekerd in een stelling die een beetje wankel leek.
Opeens hadden we een puntje want Patrick had een onverwacht matje gevonden, hetgeen mogelijk met het geslacht van zijn tegenstander te maken had. Jan ruilde een toren voor een loper en kon ook vroegtijdig naar de bar. Zehun offerde een traditionele loper op h7 en ging toen voor de mataanval. Zijn tegenstander offerde een dame om de zaak nog te rekken maar de rest was een kwestie van techniek. Tussenstand 3-2 voor Shah Mata met een Egbert zonder paard, een Ronald die dame en koning op 1 lijn had gezet en Erik met een zielige loper. Toen Egbert zijn toren liet instaan kreeg Erik in droevige stelling een genadebod met remise. Hij koos eieren voor zijn geld zodat Ronald alleen nog om des keizers baard speelde.
Na een remisebod van de overzijde besloot hij vol op winst te spelen en een stuk te offeren in een stelling die te ingewikkeld was om door te rekenen (zie onder). Zijn tegenstander probeerde dit wel, geraakte in tijdnood en kon na nog een torenoffer opgeven in verband met ondekbaar mat. Eindstand 4,5-3,5 voor Shah Mata, met Tony erbij hadden we natuurlijk met 7-1 gewonnen.
Op de terugweg bleek dat de Maastunnel dichtzat zodat ons muzikaal onthaal nog langer duurde dan de heenreis. Na dit tripje noiseboarding konden we thuis bijkomen van deze belevenis. Een fles Black Bottle werd ontkurkt, de platenspeler werd ontdaan van het stof en mocht vervolgens wat echte muziek ten gehore brengen.
stelling

Let it be