3-Torens 1 wint opnieuw

Het eerste team van 3-Torens heeft opnieuw gewonnen. Nadat in november Onésimus met 5-3 werd verslagen, versloeg het eerste team nu Charlois Europoort 5, een op papier toch iets sterkere tegenstander, met dezelfde cijfers. Het leek een vrij eenvoudige overwinning te worden, maar uiteindelijk werd het toch nog een erg spannende avond in de Smitshoek.

Ik speelde zelf op bord 7 tegen Gerrit Boer en was als eerste klaar. Mijn tegenstander speelde vrij passief, ik nam vanuit de opening het initiatief. Er ontstonden dreigingen richting de koningsvleugel van wit. Op zich was er nog niets concreets aan de hand, maar wit moest erg oppassen, een foutje is snel gemaakt in dergelijke stellingen. Dat foutje kwam, en toen ik in onderstaande stelling met mijn paard een pion op h3 kon slaan stortte de witte verdediging in. De pion werd een paard, het paard werd een toren, en de toren werd een handdruk. 1-0 voor 3-Torens.

Boer-Drenthen, fragment na 22.Pe4

Henk Springer (bord 8) was als tweede klaar en ook dit was een overwinning van 3-Torens. In een Siciliaanse partij creëerde Henk veel dreigingen op de damevleugel en in het centrum, die zijn tegenstander niet allemaal kon pareren. Zie ook de Partij van de Week om te zien hoe Henk deze partij wist te winnen.

Op dat moment zag het er erg florissant uit voor 3-Torens. Ronald Damhuis (bord 6) en Arno van Houten hadden een enorme tijdvoorsprong en stonden qua stelling ook zeker niet minder; Wong en Martin stonden beide beter met beide een pluspion en een betere stelling. Zenun leek het wel moeilijk te gaan krijgen en van Leon’s kansen kon ik op dat moment weinig zeggen. Aan de andere kant, in dat soort stellingen weet Leon er meestal wel een puntje uit te schwindelen, dus ook dat gaf nog wel vertrouwen.

Toen brak er echter een mindere fase aan. Wong had een eindspel bereikt met een (vrij)pion meer op het bord. Zijn tegenstander Piet Verheij speelde dit echter slim. De koning van Wong stond niet echt lekker en daar werden dreigingen tegen gevormd. Uiteindelijk won Verheij met een trucje de h-pion, waarbij zijn dame geslagen kon worden door Wong’s toren. Probleem was echter dat als Wong dat zou doen, zijn eigen dame ook geslagen zou worden door de toren van Verheij. De h-pion was verloren, er werden nog wat willekeurige zetten gedaan maar het was duidelijk dat de stelling toen potremise was.

Ook Martin zag zijn voordeel wegsmelten door een trucje van Zhi Yang Fan. Na een aantal nauwkeurige zetten heeft Martin een goede stelling bereikt. In onderstaande stelling staat wit nog duidelijk beter. Zwart dreigt niet echt iets, Wit heeft een actief paard, een sterk pionnencentrum, een pion meer, en minder zwaktes van zwart. Van de enige ‘zwakte’ in Martin’s stelling, de koning die zijn natuurlijke veld (g1) verlaten heeft, maakt zwart optimaal gebruik.

Van Vaalen - Fan, fragment

Hier speelt Martin Tb2. Zhi Yang Fan pakt zijn kans met Lxh3! en opeens draaien de kansen. Niet alleen heeft zwart zijn pion terug gewonnen, belangrijker is dat er nu allerlei dreigingen ontstaan tegen de witte koning. Dh2 en h4 volgden en het was moeilijk voor Martin om dit nog goed te verdedigen. Dat lukte ook niet, de aanval sloeg beslissend door en de partij ging naar Charlois.

Ook Zenun Cormehic had een lastige avond. Hij stond heel redelijk in het begin, er leek weinig aan de hand, maar één foutje zorgde ook hier voor de beslissing in de partij. Er waren nog wel wat dreigingen aan beide kanten, maar Henk Kootkar speelde het goed uit. De stukken werden geruild en zwart had een extra centrumpion over, die beslissend doorbrak.

Daartegenover stond een 3-Torens overwinning op bord 5. Ronald Damhuis speelde met zwart tegen Menno Brandenburg. Vorig jaar stond deze partij ook al op het programma, toen speelde Ronald op bord 1 met 3-Torens 2 tegen Menno. De kleuren waren hetzelfde, maar blijkbaar had Menno weinig trek in een herhaling van het Benko-gambiet die hij vorig jaar tegen kreeg en niet goed wist te pareren, dus nu kwam er een Siciliaan op het bord. Ronald (schijn)offerde een pion, kreeg goed spel en bouwde al snel een enorm voordeel op de klok op. Uiteindelijk creëerde Ronald een beslissende vrijpion die de doorslag gaf. De stand was 3,5-2,5 voor ons.

De tegenstander van Leon had inmiddels een stuk geofferd tegen een pion en veel gevaarlijke dreigingen. Leon kwam in een listige penning te staan. Hij liep echter uit de penning met zijn koning, alleen dat wilde Cees van Oosterom niet geloven en speelde verder alsof de penning er nog steeds was. Hij zette zijn toren voor Leon’s dame. Leon sloeg de toren met zijn dame. Cees sloeg de dame met zijn dame en dacht lekker te staan. Leon sloeg echter de dame met zijn niet-langer-gepende-paard terug en won dus gewoon een volle toren. Verbijsterd gaf zijn tegenstander op…

Arno, die net als vorige week tegen een Smits speelde, had inmiddels een voorsprong weten op te bouwen die eveneens beslissend leek. Toen ging het echter toch nog (bijna?!) mis.

Al met al een leuke, spannende avond met veel boeiende partijen!

Reacties gesloten.