Roeien of ruimen?

Iets ten noorden van ons, nog achter de veiling van Bleiswijk, liggen de duistere moerassen van Moerkapelle. Er wordt daar zelfs geschaakt, want op deze herfstavond kregen we het tweede team op bezoek. Vrij jeugdige gabbers die vertelden dat men daar flink aan het bouwen is. Aan de bar hebben we nog nagevraagd hoe men zich in die contreien in het levensonderhoud zou moeten voorzien, maar we kregen geen duidelijk antwoord. Onze Egbert heeft in zijn jeugdjaren nog met een meisje uit Moerkapelle gescharreld, maar wilde daar niet over uitweiden. De einduitslag spreekt misschien boekdelen.

WP_20141121_002
Enkele gasten informeerden bij Tony of hij belangstelling had voor 150.000 kippen of 8.000 eenden, zo goed als nieuw en voor een zacht prijsje, maar diens afhaalzaak is al lang aan de wilgen gehangen. Tony bakte er weinig van, zowel toen als nu, en kwam snel een stuk achter. Toen de dames waren afgeruild verdwenen ook de schwindle kansen, zodat de eerste nul een feit was. Ronald speelde tegen een snaakse speler die hem doodleuk met ‘U’ aansprak. Verbouwereerd over dit gebrek aan respect haalde hij wat varianten door elkaar waarna hij met een tactisch remisebod kon ontsnappen. Rinus had vorige week vooruit gespeeld tegen het broertje van en was eenvoudig afgedroogd zodat de tussenstand 0,5-2,5 was.

WP_20141121_003
Wat te zeggen over de rest van het veld. Onze captain speelde iets koningsindisch maar werd over de b-lijn flink onder druk gezet. Oh, hoe verlangen we terug naar de tijden van captain Mostert die altijd met een tactische vondst kwam en zijn troepen daadwerkelijk wist te motiveren. Egbert won eenvoudig een kwaliteit met een vorkje en Henk stond zoals altijd aangekrant. Een vijandelijk paard had een voorpost bereikt en verlamde de samenwerking van de zwarte stukken. Dustin kreeg een leeuw voor de neus en wist warempel niet wat te doen. Alle sjablone zetten kwamen op het bord en het was wachten op het bekende torenoffer over de open h-lijn.

WP_20141121_004

De voorzitter wist een paar pionnetjes te bietsen maar is duidelijk penny wise, pound foolish. In plaats van een pionnetje terug te geven voor een mooie stelling, liet hij het initiatief aan de tegenstander.
Arjan besloot tot remise omdat forceren te gevaarlijk was. In tijdnood ging het vervolgens bergafwaarts. Egbert moest de kwaliteit teruggeven en greep mis in het toreneindspel. Henk had onvoldoende vingers om alle gaten te dichten en moest toezien hoe zijn pionnen opgeknabbeld werden. En Dustin leverde een wereldprestatie door overeind te blijven tegen een dodelijke koningsaanval. In extreme tijdnood wist hij te ontsnappen naar een eindspel met twee pionnen minder en had misschien nog remisekansen met ongelijke lopers. Als laatste strijder zag Erik het niet meer zo zitten en bood met weinig tijd op de klok ook maar remise aan.

WP_20141121_001
Een einduitslag van 1,5-6,5. Dat was in de tijden van captain Mostert niet gebeurd. Aan de bar werd geld ingezameld om Arjan enige tijd in Letland te laten bivakkeren. Als we het vege lijf willen redden, zullen we toch een beroep moeten doen op de ‘verlosser’.

Reacties gesloten.