PvdW – M. van Vaalen – C. Ergen

Waar vind je dat nog? Zo maar een avondje door de week wordt er aan de deur gebeld. Collecte zeker.. Met wat muntgeld in de hand ga je naar de deur. En dan, als je hem open doet? O ja.. Vergeten! We spelen uit. Léon kijkt je aan en snapt het. Nog ff.

Snel schiet ik in mijn jas en trek in mijn schoenen aan. We gaan op weg naar Schiedam. Onderweg pikken we Zenun op. Dat was nog een heel stuk omrijden, hoewel hij bij mij om de hoek woont. Ook de weg naar Schiedam lijkt langer dan gebruikelijk. Zou het door de routeplanner komen? We arriveren op tijd in het gemoedelijke Tuindorp en daar zit het viertal van Fianchetto al klaar. Het zal een lange spannende strijd worden.

Ik zit op bord 3 naast Zenun die op bord 4 speelt. We zijn beiden invallers, want onze topborden zijn verhinderd. Ik speel met wit en open zoals Arno het me geleerd heeft. Ik kom goed door de opening en mijn tegenstander heeft moeite velden te vinden voor zijn stukken. Bij Zenun gaat het zeer voortvarend. Met de zwarte stukken houdt Zenun de witspeler in de klem. Wit is kort gerokeerd en zijn pion op f2 wordt meervoudig bedreigt. Dat gaat vast materiaal opleveren en later de partij. Op mijn bord komt mijn tegenstander langzaam terug en begint de stelling te kantelen. Zal ik een snel remisevoorstel doen? Dat wordt dan samen 1,5 punt op bord 3 en 4. en met Léon op bord 1 en Arjan op bord 2 moet daar toch wel een heel punt te halen zijn!

Maar dan.. Zenun rekent mis en verliest materiaal. De stelling die overblijft is hopeloos. Hij geeft op. Dan maar door gaan, denk ik. Later noteert Léon een punt. Hij is niet in gevaar geweest en Arjan komt remise overeen. De stand is 1,5-1,5 en op mijn bord begint zwart voorzichtig te spelen en weet ik een pion te winnen. Dit gebeurt in een grote afruil en er blijft een toreneindspel over. er volgen heel veel zetten. Arjan begint zich af te vragen hoe laat het gaat worden, want voor elke zet komt er 15 seconden bij, bij wit en bij zwart..

Maar zwart laat zo maar nog een pion lopen en ik kan comfortabel mijn pionnen steeds verder naar voren brengen. Het blijft wel oppassen geblazen want met één pion meer win je niet zo maar in een toreneindspel. In de laatste fase geef ik één van de twee extra pionnen om met de andere tot vlak voor promotie te kunnen komen. Alleen de toren van zwart blijft het me lastig maken. Hoe moet dat ook al weer? Er was iets als de Lucena opstelling met je toren op de vierde rij. De theorie negeer ik maar en gelukkig weet ik te promoveren. De winst is binnen in de partij en in de wedstrijd!

Het is kwart voor twaalf en we gaan naar huis. Een mooie avond waarin ik helemaal in de partij kon opgaan en al het dagelijkse even uit mijn hoofd kon zetten.

Lang rijden

PvdW – M. van Vaalen – C. Ergen