3-Torens viertal 2 sluit het seizoen af in Capelle met gelijkspel

Op een warme vrijdagavond verzamelde het 2e viertal bij de Wijnstok, waar voor de laatste uitwedstrijd Jan S. zijn RSB-debuut maakte in plaats van teamleider Hans Kunnen. Dat betekende wel dat ijzeren vuist waarmee Hans het team dirigeert werd gemist, maar met onderling overleg kwamen we een heel eind. Zo werd met oog op de buitentemperatuur unaniem besloten om voor de auto met airco te kiezen, wisten we met wat behulp van omwonenden de speellocatie te vinden en werd met een smartphone nog even last-minute gezocht naar de laatste gegevens voor het wedstrijdformulier.

Deze gang van zaken zei iets over de relaxte insteek van die avond. Na het verlies van de vorige wedstrijd stond er niet heel veel meer op het spel dus was de opdracht “gewoon lekker schaken”. Wat scheelde was dat de tegenstander, CSV uit Capelle, ook de moeilijkste niet was en ondanks een klein theoretisch kampioenschapskansje de wedstrijd op dezelfde manier leek te benaderen. Zo ging mijn tegenstander na het indrukken van de klokken eerst nog even koffie halen terwijl de wedstrijd toch al iets verlaat was begonnen na een mooie anekdote van de wedstrijdleider. Misschien was het de buitentemperatuur die de fanatieke randjes er een beetje af haalde, misschien was het het seizoenseizoenseinde dat voor sommige schakers, die in zowel een vier- als achttallen en de interne competitie speelden, zijn tol had geëist. Of… voelden we stiekem nog een klein katertje dat maandag dat tijdens het kroegtoernooi was opgelopen?

Toch bleek onder het deken van relaxedheid wel wat fanatisme te schuilen. Mijn tegenstander besloot zijn stoel in te ruilen voor een iets meer Spartaanse variant omdat hij vreesde door de lekkere kussens in zijn stoel te lui te gaan schaken. En aan bord 2 speelde de tegenstander van Jan Breugem de eerste 10 zetten sneller dan de increment die hij er per zet bij kreeg, en zelfs sneller dan ik maandagavond met het blitztoernooi heb gezien.  Om maar niet te spreken over de stellingen op de borden. Joeke’s koning werd al snel ontdaan van zijn verdedigende pionnen en Jan Breugem’s tegenstander toverde een Fried Liver-attack op het bord. Mijn tegenstander pakte het ook aanvallend aan door in een Lg5 variant van het damegambiet de loper te verjagen met h6 en g5 om vervolgens lang te rokeren terwijl ik de korte rokade al had gespeeld. De enige die de sfeer van de avond echt op waarde leek te schatten was Jan Spoelstra, die met een damegambiet koos voor een wat rustigere positionele partij dan alle geweld op de andere borden.

Joeke wist zijn koning redelijk veilig te manoeuvreren achter wat torens die vervolgens voor zijn tegenstander niet meer te houden waren. Al vroeg op de avond stond het dus al 0-1 voor 3-Torens. Dat CSV nog minimaal een puntje zou scoren was echter wel duidelijk, want ondanks de uitgebreide van analyse van de Fried Liver-attack afgelopen maandag was Jan even vergeten dat 5…Pa5 zo ongeveer de enige zet is die wit geen voordeel oplevert. Hoewel Jan zeker wel wat dreigingen wist te ontwikkelen bleek dat Jan de pionnen moest offeren in ruil voor wat koningsveiligheid uiteindelijk toch tekort kwam. Het was dus 1-1.

Op mijn bord zag het er goed uit. Mijn tegenstander had niet de tijd om verder op te stomen aan de koningsvleugel omdat mijn aanval aan de damevleugel de nodige tempi bleef winnen. De stukken die na het middenspel overbleven waren daarna allemaal nodig om mijn pion op a7 niet te laten promoveren waardoor ik aan de andere kant van het bord met de koning omhoog kon lopen met een nieuwe promotiedreiging. Dat was niet meer te stoppen en 1-2 stond op het bord, terwijl Jan S. een pion voor stond. Zouden we dan toch dat we de nummer 2 uit de competitie verslaan? Na een spannend einspel kwam de tegenstander van Jan S. toch als winnaar uit de bus, wat zeker geen schande is omdat zijn tegenstander Björn Hartog als nummer drie is geëindigd in het klassement van beste spelers uit de competitie. Een mooi en spannend debuut, dat zeker ook winst op had kunnen leveren.

De einduitslag was dus 2-2. Tegen de nummer 2 van de competitie niet slecht, alleen kunnen we er volgend seizoen wel meer uit halen is mijn overtuiging. In de autop op de terugweg werden daarom al plannen voor wat zomerse schaakavondjes gesmeed, waardoor we met geslepen degens het volgende seizoen in kunnen gaan!

 

Reacties gesloten.