3-Torens 1 haakt weer aan in de strijd om bovenste plaats(en) na overwinning op Dordrecht 3

De vierde wedstrijd van het eerste, en de laatste van dit kalenderjaar was thuis tegen Dordrecht 3. Helaas kon Léon er niet bij zijn, maar we hadden gelukkig een uitstekende vervanger in Menno. Dordrecht en wij hadden beide twee wedstrijden gewonnen en één verloren. Het was dus belangrijk om deze match te winnen om de aansluiting bovenin met HIA, Shah Mata en Krimpen te behouden. Ook wilden we ons uiteraard graag revancheren voor het teleurstellende verlies tegen HIA 3 weken geleden.

Zelf speelde ik op bord 3 tegen Conchita Dwars. Ik had deze week nog een of ander dubieus offervariantje in het Russisch bekeken, en ik had er wel zin in om dat op het bord te brengen. Het werd echter 1.d4, maar het lukte in ieder geval wel om een vrij dubieuze variant op het bord te brengen. Na 7 zetten stond onderstaande stelling op het bord:

 

fragment-dwars-drenthen

Ik had zojuist 7…Pa6?! Gespeeld, met het idee om wellicht iets te dreigen op c2, of het paard via b4 of c7 naar d5 te spelen (ooit, wellicht). Ik speelde de zet vrij snel, en toen mijn tegenstander niet direct op c4 sloeg, schrok ik even toen slaan op c6 met het paard (en daarna loper) ook een serieuze mogelijkheid bleek. Hoe langer ik echter keek naar de stelling, hoe beter het leek. Na 2x slaan op c6 kon ik paard d7 spelen, en de stelling is nog niet zo gek voor zwart. Nadat wit slaat op a8 pakt mijn dame de diagonaal, en ik heb dreigingen zoals Pb4-c2 en Lh3 met matdreiging en/of torenwinst. Wit moet nauwkeurig spelen, en ik heb in ieder geval een ontwikkelingsvoorsprong en twee stukken tegen een toren en een pion. Het kwam inderdaad op het bord, alleen speelde Conchita na 9..Pd7 10. Da4? Mijn paard kon nu naar het mooie veld b4, en door de eerder genoemde dreigingen won ik materiaal. Nauwkeurig spel was nog wel een tijd vereist, maar het punt is niet meer echt serieus in gevaar gekomen.

Naast mij won Martin ook een hele knappe partij tegen Wim Jongeneel,  de (op papier in ieder geval) sterkste speler van Dordrecht 3. Hij verrekende zich echter in het middenspel, en na een ruil won won Martin een kwaliteit, en hij had een verre vrijpion, die hij keurig wist te behouden in de verwikkelingen die volgden. Wim had wel een ijzersterk paard, maar toen Martin dameruil wist af te dwingen was de verre vrijpion in combinatie met toren niet meer te houden.

 

Een 2-0 voorsprong en ook bord 1 en 2 zag het er uitstekend uit voor ons, ik had er wel vertrouwen in. Alleen Egbert stond duidelijk minder, een pion achter en zijn tegenstander had een enorm ruimtevoordeel. Menno had een verzwakte koningsstelling, maar er dreigde niet direct iets op zijn vleugel, dus dat leek wel ok. Zenun had een dichtgeschoven stelling, leek remise-achtig, en Rinus stond gewoon erg goed, kwaliteit voor, alleen veel tijd minder.

Ik ging even wat tijd in de bar spenderen en opeens was Bert klaar. Op de manier waarop hij van het bord wegliep zag het eruit alsof er iets enorm mis was gegaan, en dat was inderdaad het geval. Hij speelde zijn tegenstander helemaal weg, had gewoon een kwaliteit voorsprong en ook het initiatief gedurende de avond. Zijn tegenstander wist echter met zijn h-pion ver op te rukken, en of het nou een onderschatting of een misrekening was weet ik niet, maar het ging in ieder geval wel helemaal  mis. Helaas 2-1 en de spanning was weer terug. Op bord keerden echter ook de kansen, en ditmaal gelukkig in ons voordeel. Egbert verdedigde erg taai, hij hield alles goed onder controle, kreeg tegenspel met een vrijpion, en zijn tegenstander koos een verkeerd plan in een eindspel met T+L  en pion of 4 a 5. De koning ging uiteindelijk de hoek in, en Egbert wist een leuk matnetje te creëren. Bord 5 was het bord van de invallers. Menno speelde tegen Thijs van Hoek en kwam steeds lekkerder te staan. Het was een D+T tegen D+T eindspel, dat hij keurig speelde. Stukken actief, open lijnen, en pion doorschuiven richting de koning van zijn tegenstander. Hij maakte het keurig af en dit betekende 4-1 voor ons.

Op bord 2 had Wong het inmiddels lastig tegen hun teamleider Arie van Heeren. Wong had de hele partij het initiatief, maar Arie verdedigde taai. Op een zeker moment volgde er een mooi paardoffer, die Wong helemaal niet aan zag komen. De enige (en wellicht beste) oplossing was af te wikkelen naar een eindspel, maar hier waren weinig winstkansen meer. De heren besloten remise overeen te komen, en zo wonnen wij de match.

Zenun had het inmiddels erg lastig en probeerde een lastige stelling te keepen. In een verder volkomen gesloten stelling had tegenstander John van Laar een vrijpion weten te creëren. De zoektocht naar een bevredigende oplossing in deze lastige stelling duurde te lang, zodat Zenun door zijn vlag ging. Tenslotte Rinus op bord 6. Toen ik weer keek zag ik dat een groot gedeelte van zijn eerdere voorsprong inmiddels in rook was opgegaan, maar met T+2pi tegen T+P was Rinus de enige met winstkansen, zeker toen de torens van het bord gingen. Beide waren inmiddels in tijdnood en dan is het altijd lastig om de meest nauwkeurige zetten te vinden. Na een onzorgvuldigheid in tijdnoogd wist Rinus’ tegenstander zijn paard te geven tegen de overgebleven twee pionnen. Uitslag 5-3.

Reacties gesloten.