1e laat kansen liggen in Dordrecht

Het eerste team heeft in Dordrecht geen punten kunnen meenemen. In de lastige uitwedstrijd werd het uiteindelijk 5-3 voor de schapekoppen. Hoewel Dordrecht op papier ook wel ietsje sterker is dan wij, hadden we (veel) kansen op een beter resultaat. Het mocht helaas niet zo zijn, omdat er een aantal spelers, waaronder de schrijver van dit verslag, een gewonnen stelling niet wisten te verzilveren.

Het was lange tijd onduidelijk welk team de beste kansen had. Op bord 8 leek Henk Springer al snel erg goed te staan tegen zijn jeugdige opponent Rick Jelier. Hij had 1 en later 2 pionnen voorsprong met een zeer dominante stelling. Toen zijn dame goed wist binnen te dringen in Rick’s stelling had ik het punt al bijna geteld. Maar even later was Henk opeens zijn dame kwijt?! Hij had wel een toren, een loper en een paar pionnen als compensatie. Het was opeens onduidelijk gewonnen en even later werd tot remise overeengekomen. Enigszins teleurstellend, er zat zeker meer in voor ons.

Op bord 5 ging Rinus als eerste ten onder. In het middenspel speelde tegenstander Wim Jongeneel het slimmer dan Rinus, en hij wist ergens met een truc materiaal te winnen. Ook Rinus dame had weinig velden mee, en toen Rinus werd gedwongen tot ook nog eens een zeer ongunstige dameruil, zag hij geen mogelijkheden meer om in het verdere spel nog voor tegenkansen te zorgen en gaf hij op.

Een meevaller was er op bord 4. Menno Hoogenes speelde tegen Arie van Heeren, die hij vorig jaar ook al tijdens een viertal-wedstrijd had verslagen. Toen ging het lang gelijk op, maar was Menno slimmer in het eindspel, doordat hij zijn koning er snel bijhaalde en Arie in zugwzang terecht kwam. Ditmaal had Menno net als vorige week vrijdag in het RSB-bekerduel in eerste instantie een redelijk passieve stelling (stelling had op meerdere fronten veel weg van die van vorige week), maar wist hij ook nu weer met het bevrijdende …f5!  het initiatief te pakken. Hij stond al wel wat beter, maar opeens kwam hij aan de bar melden dat hij gewonnen had. De tegenstander blunderde enorm, door met een toren een gedekte pion te pakken. Weg toren, weg partij, en Menno pakte het eerste punt namens 3-Torens.

Daarna was het echter weer raak voor Dordrecht. Zenun (bord 3) speelde tegen Victor van Blommestein, die we inmiddels wel angstgegner van 3-Torens mogen noemen (in de afgelopen 2 jaar versloeg hij Bert Botma, mij, Patrick Smaal en nu Zenun). Het was zeker geen smooth overwinning, want Zenun had grote kansen. Het was een erg spannende partij die beide kanten op kon vallen. Erg scherp, en het was de vraag in wiens voordeel de tactics zouden uitvallen. Ik heb meerdere keren langs het bord gelopen, en de ene keer dacht ik dat Victor beter stond, en dan weer dacht ik dat Zenun betere kansen had. Dit kan ook aan mijn beoordelingsvermogen hebben gelegen, maar in ieder geval was het spannend. Zenun maakte echter helaas een grote fout op het einde, toren cadeau en weg punt.

Egbert Berghout (bord 6) had weinig kans deze avond tegen teamleider John van de Laar. In ieder geval weinig kans om te winnen. John had meteen het initiatief, Egbert kwam direct in de verdediging. Proberen te keepen, was het devies. Uiteindelijk lukte dit nog redelijk en werd een eindspel bereikt met een pion minder en enige remisekansen. Toch mocht het helaas niet zo zijn, John wist uiteindelijk de overwinning binnen te halen.

3,5 – 1,5 achter, maar toch waren er wel kansen. Léon stond namelijk inmiddels beter, maar helaas wist ik mijn gewonnen stelling op bord 1 te verprutsen. Tegen een Wolga-gambiet kwam ik een pion voor (dat is natuurlijk logisch, maar inmiddels was alle compensatie die zwart normaal heeft in de stelling wel verdwenen dankzij een goed getimede b4). De stukken van tegenstander Adri Timmermans stonden niet goed, en ik had met Db4 direct kunnen winnen (mat in 18, volgens mijn engine -> hoewel ik mezelf wel vergeef dat ik de mat in 18 niet zag, was Db4 vinden echt niet zo ingewikkeld. Vanwege matdreiging had dit zwart veel materiaal gekost). Helaas ging ik voor de “eenvoudigste” oplossing van pionwinst, waardoor ik 2 gezonde pionnen voor zou staan. Helaas had Adri nog ‘one last trick’ waar ik vol intrapte. Zijn dame sloeg mijn paard, die ik met koning kon terugpakken, waarop een paardvork volgde en hij zijn dame terugwon. Psychologisch gezien gaf dit zo’n enorme dreun, dat ik daar niet meer van herstelde, hoewel ik op dat moment nog ruim voldoende compensatie had met 2 verbonden vrijpionnen om in ieder geval de remise veilig te stellen. Zelfs toen ik 1 pion kwijt was miste ik nog een grote kans op remise (ik kon afwikkelen naar eindspel met K+L+pion in de hoek, tegen K, maar waarbij hij de loper van de verkeerder kleur had en ik met mijn koning de hoek kon bereiken). Na die gemiste kans maakte Adri geen fouten meer, waardoor Dordrecht de zege veiligstelde.

Op bord 2 had Léon het lang niet makkelijk tegen Wouter de Bruijn. Hij stond weer eens wat minder, maar uiteindelijk wist hij de stelling om te buigen en de tactics werkten weer eens in Léon’s voordeel (what’s new). Het leverde stukwinst op en Wouter spartelde daarna nog wat tegen, maar dat was vechten tegen de bierkaai. Goede overwinning dus voor Léon.

Cok viel op bord 7 in voor Martin en speelde uiteindelijk een keurige remise, al moest hij daar wel behoorlijk lang voor doorspelen. De opening en het middenspel speelde hij prima, en ik vond Cok eigenlijk gewoon beter staan. De loper van tegenstander Henk Timmermans stond redelijk buitenspel, en Cok leek klaarstaan om te penetreren op de 7e rij van zijn tegenstander. Daarna heb ik wat verwikkelingen gemist, maar in ieder geval speelde Henk het toen iets handiger dan Cok, want er ontstond een lopereindspel met lopers van ongelijke kleuren, waarbij Henk 1 pion meer had dan Cok. Cok wist dit goed te verdedigen, en wat Henk ook probeerde, hij kwam er niet doorheen. Keurig gespeeld van Cok en weer een mooi resultaat als invaller!

Met slechts 2 punten uit 3 wedstrijden moeten we nu echt naar beneden gaan kijken. Hoeksche Waard en SO Rotterdam staan alleen nog onder ons  (beide verloren, van Maassluis en Shah Mata), maar CSV wist verrassend te winnen van het sterke PASCAL 1. PASCAL is onze volgende tegenstander en hopelijk kunnen ook wij dan voor een verrassing zorgen.

1e laat kansen liggen in Dordrecht