Het was de dag der dagen. Zelfs met Plokker aan het roer en Egbert Berghout als windfluisteraar was de promotieklasse der RSB altijd onbereikbaar geweest. Maar deze maandag zou het kunnen gebeuren. Tegen de sterkste ploeg uit klasse 1B moest 3-Torens zien te winnen om een kans op het kampioenschap te behouden. Qua matchpunten en bordpunten staan we exact gelijk met Nieuwerkerk, die a.s. donderdag tegen WSV de appels uit de boom kan kijken. Chess hadden we voor het seizoen als onze belangrijkste concurrent gezien maar die waren de vorige ronde uitgegleden tegen Nieuwerkerk.
Deze avond mocht er niets mis gaan. Daarom nam Ronald het heft over van de eerdere captains en de tactische bespreking vooraf liet geen twijfel bestaan over de intenties. Jan mocht remise maken maar de rest zou vol voor de winst moeten gaan. En zeker voor tien uur mochten er geen wedstrijden beeindigd worden. Om half tien gaf Eric zijn tegenstander pardoes op waarna Erik streng gekapitteld werd. Het was duidelijk. Wie zich niet aan de instructies van de teamleider hield, zou volgend jaar in het tweede team in de derde klasse mogen uitkomen. De omstandigheden waren echter erbarmelijk. In de naastgelegen zaal was er een feestje voor Vlaardingse reldellen en we vreesden al snel voor Jan zijn incasseringsvermogen. Ook de andere spelers hadden last van deze terreur, zeker toen men de verwarming tot saunahoogte ging opvoeren. Een rondje langs de borden deed vrezen voor de toekomst.
Jan kreeg een voorbereide variant voor de kiezen en moest diep in zijn geheugen graven wat hij hier vroeger nu op verzonnen had. Johan speelde een Pirc en toen hij het overzicht kwijt was besloot hij tot een dubbelfianchetto. Erik had zijn puntje binnen maar vermeed de boze blik van Ronald. Leon had zijn loper naar g7 ontwikkeld, een variant die hij normaal niet beheerst. Wong kreeg een Franse verdediging voor de kiezen, leek zelfverzekerd, maar daar hebben we ons al eerder op verkeken. Ronald was wat in slaap gesukkeld en kreeg een vernietigende koningsaanval voor de kiezen. Woody liet zich onnodig een pion van het bord snoepen en toen onze Bert een Botje was, was die aardig om te zien, maar tegen Jos Kruidenier wist hij het juiste plan niet te vinden.
Een neutrale observeerder zou de stand op 4-4 taxeren maar na de binnenkomst van onze voorzitter werden de messen geslepen. In verloren stelling haalde Ronald een punt binnen waarna het team opveerde. In de tijdnoodfase voorliep alles voorspoedig. Wong zijn tegenstander besloot de dames af te ruilen en zeilde een verloren eindspel in. Bert maakte gebruik van een inzinking van de tegenstander en Arno wist een pion terug te winnen en naar remise te schuiven. Jan was intussen in een eindspel geraakt met pion voor en loper tegen paard maar had verrassend veel moeite om de juiste voortzetting te vinden. Voor volgend seizoen zal hij van de jeugd les krijgen over sleutelvelden. Johan had weer veel kwikzilver in de stelling gepusht en zijn klok leek nauwelijks seconden te tellen. Leon zakte in een wak en zo verscheen opeens een 1,5-6,5 overwinning op het bord.
Iedereen vond dat men het noodlot niet mocht tarten en op donderdag moest wachten. Volgens Ronald was het niet nodig zodat er een voorzichtig begin gemaakt werd van het overwinningsfeest. Tot diep in de ochtend werd er gevierd en we kwamen veel nieuwe dingen te weten over dit achttal. Zo leerden we het een en ander over Belgisch recht en over een mislukte politieke carriere na een vrijgezellenavond. Ook bleek een van de spelers in het Holy ziekenhuis geboren te zijn en een ander sprak respectvol dat zijn vrouw de 7 delen van Voskuil had gelezen tijdens de wittebroodsweken. Maar ook een jeugdtrauma bleek mee te spelen. Je zult maar tijdens de rust van Spanje-Malta (3-1) naar bed gestuurd worden om de volgende ochtend te horen dat het 12-1 is geworden. Dat kan 3-Torens ook gebeuren. Donderdag in Waddinveen. Zal het Malteser trauma herhaald worden?
Gefeliciteerd met jullie kampioenschap! Ik was erbij toen Nieuwerkerk op
bezoek kwam bij WSV en dacht inderdaad aan Spanje-Malta. Maar niets van
dat alles gebeurde. Ze gingen er ook niet bij voorbaat vanuit met 7-1 te
winnen. Wel kregen ze een gigantische voorsprong maar WSV ging later
punten terugpakken. De sfeer bleef gezellig en sportief zonder
stiptheidsacties, claimgedrag of door de vlagjagerij.
We moesten het spannend houden, daar ging het om. Nieuwerkerk had verrassend (?) Chess vernederd zodat de promotiekansen afhankelijk werden van het doelgemiddelde. Om de kans op een 8-0 uitslag open te houden, mocht vriend Botma thuisblijven. Hij werd vervangen door student Mostert, die zich verslapen had en om kwart over acht de zaal binnenstrompelde. Zijn tegenstander wist nog niet dat hij verpletterd zou worden.
Verder was het weer het oude clubje. Jan de Wit speelde iets uit de oude doos en Johan Quist liet zien hoe je een versnelde draak moet blussen. Onze clubkampioen was onduidelijk aan het schuiven en de kenners vonden dat een goed teken. Sumo Huijsdens speelde tegen een man die Philidor nog persoonlijk heeft gekend. In zijn befaamde verslagen zal Arie duidelijk maken dat hij niet verloren heeft gestaan.
Ronald pakte 1 pionnetje, toen nog een, en nog een, maar geraakte in tijdnood en had geen TL die tijdig bitterballen ging bestellen. Hout schuifelde een gesloten siciliaans en trok zijn hele vleugel open. Tsai speelde zijn gewoonlijke blubbervariant en is geen schim van het talent dat ooit onze clubavond bezocht.
Jan bleek het toch wat beter te begrijpen dan zijn tegenstander en ook Leon maakte gebruik van een hersenstaking aan de overkant. Johan won op techniek en Eric moest zich met remise tevreden stellen. Ronald werd getroffen door hongerklop en deed een loper in de aanbieding. Met een 5-3 voorsprong mocht Wong het afmaken. In verloren stelling met nauwelijks tijd op de klok ging de opponent shaken. De strijd om het kampioenschap blijft dus spannend.
Heeft dit team een toekomst in de promotieklasse? Enkelen dromen al van partijen op zaterdag. Wie moet er dan de kids naar de voetbal en het schermen brengen? Waarschijnlijk zal WSV wel een weg vinden om de clubkas voor volgend seizoen te versterken. Of kan 3-Torens Chess verpletteren? De neutrale toeschouwer zal al tevreden zijn met een kleine overwinning.
Op een ijskoude maandagavond toog het eerste team richting Moordrecht, voor een wedstrijd tegen De IJssel. Het wagenpark bestond deze keer uit twee Toyota Priusen, waarmee we toch vooral vredelievendheid jegens mens en dier uitstraalden. Misschien niet het juiste image voor een titelpretendent die vrees wil inboezemen. Voor de volgende uitwedstrijd, tegen concurrent CHESS, wordt overwogen om een Hummer te huren.
De eerste voortekenen voor een mager resultaat dienden zich aan toen Jan er op het topbord in een zware Siciliaan niet doorheen kwam. Niet veel later liet ook Bert een halfje aantekenen. In een wanhopige poging om zijn jeugd te herbeleven had hij zich met zwart ingelaten op het Spaans, maar herinnerde zich achter het bord dat hij dat vroeger uitsluitend met wit speelde. Ook Arno moest in remise berusten. In een Leningradvariant van het Hollands ging het erom of hij met …, f5-f4 het zaakje kon openbreken, of dat zijn tegenstander met f2-f4 de boel kon dichtschuiven. Wit was eerder en de partij ging als een nachtkaars uit.
3-Torens bestaat gelukkig niet uitsluitend uit halfjes verzamelende oude mannen. We hebben ook Davin nog. De hele zaal keek mee hoe hij langzaam maar zeker van het bord werd gezet. Zijn tegenstander draaide de duimschroeven nog wat aan, bestelde een biertje aan de bar, nam een welverdiende slok, en gaf toen een volle toren weg. Davin accepteerde het geschenk met groots vertoon van onverstoorbaarheid en bracht daarmee het team op een 2.5-1.5 voorsprong. Lang konden we er niet van genieten. Wong had eerder op de dag een uur met de klantenservice van KPN gebeld en was daarna nog even langs de tandarts geweest. Zijn dag kreeg een passend slot. In een taktische slagenwisseling overzag hij een venijnig tussenzetje, waarna hij direkt kon opgeven.
En toen waren er nog drie. Even gloorde er hoop toen Johan, die uit liefde voor het spel zijn tegenstanders damepionspel in een Pirc had veranderd, zijn partij won. Kort daarop volgde Léon met een solide remise, in een partij waarin hij geen moment slechter had gestaan maar ook niet beter. En zo was het 4-3, met alleen Eric nog in actie, met een volle pion minder en in tijdnood. (Maar met het loperpaar, fluisterden we opbeurend vanaf de zijlijn.) Onder dit soort omstandigheden is onze clubkampioen op z’n best en kan iedereen rustig gaan slapen. Maar niet deze keer. Erics tegenstander hield het hoofd koel, incasseerde nog een tweede pion, en won de partij geruisloos: 4-4.
De volgende morgen bleek er enige reden tot opluchting te zijn. Ook CHESS was niet verder gekomen dan een gelijkspel, zodat we tweede staan op slechts een bordpuntje achterstand. Nieuwerkerk heeft zich door een overwinning op WSV op slinkse wijze bij de kopgroep aangesloten. Over een paar weken eerst Nieuwerkerk tegen CHESS en dan volgt de kraker, CHESS tegen 3-Torens. We hebben alles nog in eigen hand.
Het is woensdagavond, 11 januari 2012, 7 uur in de avond. Tom Tom Hans gaat met Hans Kunnen en Arno Diersman op weg naar Prinsenland in Rotterdam om Jan Kok op te halen. Gezamenlijk gaan ze daarna naar Oostflakkee om het viertal van de gelijknamige schaakclub te bestrijden. Het is een verre reis. Eerst was nog overwogen om een dag eerder te vertrekken, zodat we uitgerust aan de strijd konden beginnen. Door andere verplichtingen van enkele teamgenoten is daar toch maar van af gezien.
In ieder geval is er onderweg tijd genoeg voor een tactische bespreking en vaststellen van de bordindeling. De verwachting is dat bij de tegenstander de borden 1 en 2 sterk bezet zijn en dat er aan borden 3 en 4 mogelijkheden zijn voor 1 of 2 punten. Arno voelt zich sterk en wil wel aan bord 1 spelen. Hans K heeft afgelopen vrijdag de emperor bedwongen en acht zich tegen een speler met een rating van rond 1500 niet kansloos, dus hij aan bord 2. Als alles besproken is zijn we aan de andere van de brug, het Haringvliet overgestoken en het eiland opgereden. Wat is het daar donker….!!!
Gelukkig brandt bij de schaakclub het licht en na de formaliteiten kan de strijd beginnen. We voelen ons sterk! Hans K houdt aan bord 2 lange tijd de strijd in evenwicht, lijkt de druk, die zijn tegenstander uitoefent, aan te kunnen, maar moet uiteindelijk toch zwichten. Arno neemt in de opening een verkeerde beslissing, verdedigt zich dapper, maar loopt eigenlijk de hele partij achter de feiten aan. Hans B komt 3 pionnen voor, maar moet die om een of andere reden ook weer inleveren. Hans weet uiteindelijk toch een pion te laten promoveren, waarna zijn tegenstander het voor gezien houdt. Jan is op dat moment, zoals gewoonlijk, nog volop aan de bak. In een eindspel met toren tegen toren en drie aaneengesloten pionnen tegen twee losse, staat hij niet slecht, maar moet wel op zijn tellen passen. Na torenruil kan hij de doorgebroken pion verorberen en met twee pionnen naar de overkant marcheren. Dat is reden voor zijn tegenstander om zich gewonnen te geven.
Eindresultaat 2-2 en het vierde staat nog steeds op de derde plaats (for ever??). Niet gek voor een team met bijna de laagste ranking.
We waren het eigenlijk al vergeten maar de dramatisch verlopen massakamp tegen RSR had vorig seizoen diepe wonden geslagen. Het gerucht gaat dat de aankoop van Quist en de Wit alleen maar bedoeld was om revanche te kunnen nemen op RSR. En die gelegeneheid deed zich voor op vrijdag 6 januari 2012. RSR kon haar Griekse kopman niet meer betalen en had Leo van Dongen van de reservebank gehaald en direct op bord 2 geplaatst tegen Quist. 3-Torens speelde zonder Tsai en Mostert maar had Martin bereid gevonden om bord 7 over te nemen. Onder leiding van Nederlands Talentcoach Dolf Meijer (wat een misnomen voor de TL van dit team) ging RSR met open vizier de strijd aan.
Zoals gewoonlijk kwam 3-Torens zwak uit de startblokken. Jan de Wit kreeg de huisvariant van Bob Hoos te bevechten en zijn koningsstelling kwam er steeds slechter uit te zien. Johan Quist speelde iets onduidelijks dat het midden hield tussen Ben-Oni en Obi-Wan. De stellingen van Hoogenes kan ik niet beoordelen maar Leon bereikte weinig in een eenvoudig damegambietje. Damhuis stond zeer kranterig in een c3-Siciliaan en van Houten maakte het zichzelf en tegenstander weer lastig. Ook Botma dacht weer lang na over simpele zetten en alleen Martin leek op winst te koersen. Een objectief toeschouwer zou de tussenstand op 4-4 houden.
In het laatste half uur gaf het ratingverschil toch de doorslag. Martin schoof het toreneindspel eenvoudig uit en ook Quist had opeens een gaatje gevonden. Arno kreeg remise aangeboden, Ronald verloor kansloos zodat er een 2,5-1,5 voorsprong op het scorebord verscheen. Botma bood remise aan maar toen zijn tegenstander dit weigerde schoot die direct een bok. Leon speelde nog wat met arbiter Rutten zodat we met 4,5-1,5 richting bar konden. Erik won weer op onverklaarbare wijze en Jan de Wit liet zich door een torenoffer verrassen waarna tot remise besloten werd.
Met een 6-2 overwinning hebben we nog steeds kans op promotie. De laatste jaren blijken vrij veel goede schakers neergelaten te zijn in Lansingerland (allerlei onbekende namen op de deelnemerslijst van Tata) zodat het bestuur streeft naar een verdubbeling van het ledental volgend seizoen.
Het zit de heren van 3-Torens 3 niet mee. Tegen Spijkenisse werd het 4e verlies in evenzovele wedstrijden geïncasseerd. Voor de 4e keer hing het uiteindelijk ook maar om 1 partij. In 4 wedstrijden is het bordtotaal 13,5 punten, zonder hun huurlingen zou ons eerste dat niet halen. Tegen Spijkenisse meldde Rik Veldhuis zich af. Rik had twee griepspuiten gehad en had prompt een griepje opgelopen. Rinus v.d. Linde had aangegeven zijn krachten te geven aan de jeugd van Lansingerland, hetgeen te prijzen is (zie het vorige verslag). Dodelijk voor de teamsfeer is toch wel het excuus van onze voorzitter. 11 voetballers in een shirt waar iedere rechtgeaarde voetballiefhebber zich groen en geel aan ergert hebben bij de heer SMITS de voorkeur boven zijn eigen schaakteam. Volgende week zondag zullen de GODENZONEN VAN AJAX om 12.30 uur in de Amsterdam Arena het lontje aansteken bij dit team, spelend op stap-2 niveau.
Een 4,5 – 3,5 nederlaag tegen Spijkenisse mag zowaar gezien worden als een goed resultaat en een motivatie om volgend jaar kampioen te worden in de 4e klasse. Kortom u zult nog van dit team horen, aangevuld met 2 á 3 jeugdspelers zullen de deelnemers aan de RSB-4e klasse volgend jaar met knikkende knieën de weg naar Rehoboth weten te vinden.
Niets te zien vandaag. Alleen een oud plaatje van Phil Bloom. Uit Berkel en Rodenrijs. Een jaartje jonger dan Niek en een jaartje ouder dan Rinus. Helaas geen verslag van de misschien wel spannende wedstrijd tegen Krimpen. Misschien kun je daar wel een reportage vinden. Uw WL had het vanavond te druk met het vervoeren van materiaal naar de kelder.
Maandagavond, 28 november 2011, is het befaamde 4-tal naar Krimpen a/d IJssel getogen om tegen het lokale viertal van die naam te strijden. Met het geheime wapen (Brieke Breug) in ons midden zijn we met goede moed en vol wraakgevoelens (door eerdere nederlagen) naar de vijandelijke arena getrokken. Hans B was wederom onze chauffeur en Hans K zat naast hem, of was het andersom. Hans-Hans dus, met Tom-Tom om de herberg te vinden en Jan-Jan op de achterbank. Onderweg tactiekbespreking! Dat heeft zijn vruchten afgeworpen, want Jan B kon na anderhalf uur de beginopstelling op het bord zetten met zijn witte koning in het midden. Hans B zag een dubbelaanval te laat aankomen maar manoeuvreerde zich in een positie, waar voor beide partijen geen doorkomen aan was (1½ punt dus).
Jan K had een stuk van zijn tegenstander veroverd, maar maakte het zich (onnodig?) moeilijk en had problemen om het voordeel uit te buiten. Hij was zo geconcentreerd bezig met zijn eigen knutselwerk, dat hij niet in de gaten had dat Hans K naast hem intussen al een punt had verdiend. Jan hield desondanks druk op de ketel zodat zijn tegenstander uiteindelijk wel moest bezwijken.
Met een mooie 3½-½ overwinning en een voldaan gevoel zijn we weer huiswaarts gereden. 16 december thuis tegen CCV. We hopen dan op nog meer publiek, want in een vol Rehoboth is ons team bijna onverslaanbaar.
Het strijdtoneel deed denken aan de Boerenoorlog; de Overschiese troepen in hun nette uniformen tegen de Turfstekers uit Lansingerland met laarsen en boerenkiel. En 3-Torens had een verrassing in petto. NO was dit keer thuis gebleven en vervangen door IJzeren Rinus. Deze heeft al enige tijd last van een herfstdepressie en mocht vroeg tijdens de wedstrijd remise aanbieden. Op de andere borden begon het er echter dreigend uit te zien. Martin speelde zijn gewone spelletje maar had geen aanknopingspunten. Henk vergat te ontwikkelen en moest een stuk geven om erger te voorkomen. Max was aan het dammen en leek in gedachten bij zijn highscore in World of Warcraft, level VII. Theo was wat aan het rommelen en Baumi had een stuk geofferd om een pion op de 7e rij te krijgen. Arjan stond overwegend maar Baak begon bij voordelige stelling te trillen. Je merkt dat in dit team de leiding ontbreekt, zeker wanneer Henk moet zweten om remise binnen te halen. Toch vielen er wat dubbeltjes aan onze kant. Martin wist een stuk te winnen en ook Arjan maakte gebruiken van fouten aan de overkant. Henk zocht desperaat kansen voor de tegenaanval en overzag een matnet. Max werd in een toreneindspel eenvoudig geveegd zodat het onduidelijk is waarom de ALV deze speler, tegen advies van de WL, in het eerste wilde laten aantreden. Misschien kunnen we hem meenemen naar het oliebollentoernooi, voornamelijk om bier te halen voor de echte schakers.
In de tijdnoodfase blever nog maar drie dampende borden over. In deze fase dient men te blijven noteren totdat er nog maar 5 minuten op de klok staan. De spelers hadden het duidelijk moeilijk met deze regel. Met een tussenstand van 2,5-2,5 liep de spanning verder op. Theo stond een stuk achter zonder compensatie, Arno stond een stuk voor maar een vijandelijke pion geraakte tot op de tweede lijn, Baumi had een complex eindspel met koning en drie pionnen tegen koning, loper en pion.
In de tijdnood van Baumi ging zijn tegenstander shaken zodat het matpotentieel verdween. Arno wist te kalmeren en de partij eenvoudig af te maken en Theo ging kansloos voor gaas. 4-4 eindstand derhalve.
Klassebehoud is daarmee zeker maar de promotiekans is afhankelijk van de wedstrijd tegen De IJssel 2. Heeft dit team wat te zoeken in de tweede klasse of moeten we opteren voor middenmotorschap in de derde klasse? In ieder geval zullen we John en Menno nodig hebben in de komende wedstrijden. Alleen met jeugdig elan en rotsvast geloof maakt het tweede een kans.
Vrijdagavond 18 november was een heuglijke dag in de geschiedenis van schaakvereniging 3-Torens. Onbewust leverde het 3e team een enorme bijdrage aan de jeugdopleiding met het inzetten van Marijn den Hartog tegen het fameuze Oostflakkee 2.
Marijn kwam, zag en overwon binnen een half uur. Een prestatie van formaat volgens de SOF site (what's in a name?).
Het dient gezegd te worden dat de jeugdtak steeds meer buiten de catacomben van Rehoboth van zich laat spreken. Martin van Vaalen, Ronald Damhuis, Henk Springer, Hans Kunnen en Menno Hoogenes hebben de afgelopen jaren jeugdleider Ron de Jong
afgezet en met een kluitje in het riet naar 3-Torens 3 gestuurd, een team dat al 3 jaar vecht tegen degradatie. Er wordt via skype, vanuit de luxe bureaustoel, les gegeven door Ronald en Martin. De clubavonden worden goed bezocht. Er wordt hoog geeindigd in de diverse regionale kampioenschappen. Er wordt met maar liefst 3-teams op alle niveaus gestreden om de Groene Hart Jeugdcup. En dan is nu inmiddels de aanval ingezet op de heren van het 3e team.
Met winst had men noch een minimale kans op clementie gehad. Het bestuur is echter onverbiddelijk. Er zal binnen afzienbare tijd een volledig jeugdteam ingezet worden in het 3e team. Na de 3,5 - 4,5 nederlaag dreigt voor de heren van 3-Torens 3 slechts de functie van Materiaalhaler, Stukkenneerzetter, Rondjegever aan de bar, Bordenneerzetter en Materiaalopruimer.
De Occupy-beweging heeft weer een zege behaald. Ons eerste team trad in Nieuwerkerk aan zonder haar steunpilaren van Houten en Botma. Onze penningmeester is door het IMF op het matje geroepen in verband met ongeregeldheden bij de aanschaf van nieuw materiaal. Ondanks een Europese aanbestedingsprocedure is ook onze materiaalmagnaat in het complot betrokken geraakt. Het feit zij dat er volgens de kascommissie rekeningen betaald zijn voor de aankoop van nieuwe schaakstukken, maar op een reguliere clubavond moet er toch regelmatig gewacht worden totdat er weer stukken beschikbaar zijn. Er is derhalve een enquete-commissie ingesteld onder leiding van Dion Graus, die de onderste steen zal boven brengen.
Dit betekende dat het TL-schap overgenomen moest worden door iemand die boven elke verdenking staat. Direct spoelde er nieuw elan door het team. Leon wist de troepen ruim op tijd naar Nieuwerkerk te loodsen, een noviteit voor onze vereniging. Ook onze twee profi's waren van de partij. Sinds bekend is dat het schakerspensioenfonds is opgebouwd uit Griekse obligaties moeten ook de pensionado's weer aan de bak. Dat rust niet roest bewees Jan in zijn partij tegen Pouwelse. Met eenvoudige standaard zetten bereikte hij groot voordeel. Geen briljante ideeen, geen flitsende offers maar gewoon houtje-touwtje schaak. Zijn tegenstander offreerde een pion voor tegenspel maar die werd eenvoudig genegeerd. Paard als octopus geplaatst, twee torentjes op de d-lijn, wat kan schaken er toch eenvoudig uitzien. Zijn kompaan probeerde het met een opening die in '14-'18 een gewonnen eindspel had opgeleverd, volgens eigen zeggen. In de huidige tijd was een verloren middenspel het resultaat. Met enig kunst-en-vliegwerk werd dit toch naar remise getoverd.
Erik speelde weer een onnavolgbare opening waarbij pionnen op de vierkante centimeter oorlog voerden. Er lijkt niets aan de hand, wat nodeloos geschoof, en dan staat hij opeens een stuk voor. Leon kreeg een variant op het bord die niet in de boeken zou mogen voorkomen. Op beide flanken werden de stellingen geopend en al snel kregen we een prachtige stap-4 zet in de smiezen. Onze schaakkids hadden de oplossing direct gezien maar Leon verkoos een aanval op een pionnetje op h6. Net toen hij aan de beslissende mataanval wilde beginnen, werd hij aan de andere kant matgezet.
Wong mocht de Franse huisvariant van Eygelaar bevechten. Na L*c3 en Dc7 leek het spannend te worden, maar Wong complexeerde de zaak zodanig dat zijn tegenstander het spoor bijster werd. De zwarte verdediging verloor al snel haar triple-A notatie en leek even later op de assets van Fanny Mae. Als invaller gooide Henk al zijn gewicht in de strijd met zijn befaamde Ph7 opening. Niemand die daar iets van begrijpt en ook deze avond bleek het een vruchteloze variant.
Davin leek deze avond op weg om eindelijk een echte schaker te worden. In een onduidelijke siciliaan offerde hij een stuk voor drie pionnen. Toen wist hij het niet meer en bood maar remise aan. Naast hem was Ronald met tegenzin aan zijn partij begonnen. Plaatsing aan het achtste bord terwijl er aan bord twee geknoeid werd. Zijn tegenstander kwam met een a4-a5 variant waarbij die een licht stuk op b6 wilde plaatsen. Toen de stand er gevaarlijk begon uit te zien, streek Ronald zijn hand over het hart en stelde de overwinning veilig. Uiteindelijk een 3-5 overwinning, en een punt uitgelopen op de concurrentie.
Twee jaar geleden waren we door Rokado met 7-1 ingemaakt, zodat we niet gelukkig waren toen deze naam naar boven kwam bij de bekerloting. Een topteam bestaande uit de Wit, Quist, van Houten en Botma trok naar Nieuw-Beijerland om onze eer hoog te houden. Om 20.00 uur stond het bekerteam van Rokado bij Rehoboth op de stoep omdat Ronald de uitwedstrijd had omgezet in een thuiswedstrijd. Wat nu, goede raad is duur, zegt onze voorzitter altijd.
Snel werd een tweede team uit de kast getrokken bestaande uit Hoogenes, Huijsdens, Tsai en Damhuis. Damhuis bleek de Tarrasch niet te beheersen en kon zich al vroeg gaan voorbereiden voor de zware zaterdag. Maar aan de andere borden tekende zich een verrassing af. Eric speelde een hyperscherpe opening waardoor hij met twee tempi voorsprong aan een toreneindspel kon beginnen. Werkelijk vlekkeloos werd een punt binnengehaald. Leon stond aangekrant, maar dat hoeft bij hem niets te betekenen en Wong speelde op een miniscuul voordeeltje in een paardeindspel. Met nog enkele minuten op de klok werd Leon matgezet en Wong kwam er net niet door. Maar 1,5-2,5 is geen slechte uitslag voor een reserve-team.
Vlak voor de wedstrijd observeerden wij witte rook uit de burelen van de RSB. Ons eerste team kreeg op het laatste moment toestemming om twee dorpsgenoten op te voeren die zich al enige tijd afzijdig hadden weten te houden van het edele schaakspel. Maar het bloed kruipt waar de alcohol niet gaan kan. Niet dat we versterking nodig hadden, verre van dat. Ronald meende statutair recht te hebben op het hoogste zwarte bord en besloot de wedstrijd tegen WSV derhalve te boycotten. Wong bleek bereid om zijn skivakantie op te schorten om als vervanger op te treden.
De wedstrijd ging lange tijd gelijk op. Ondanks het ratingoverwicht slaagden we er niet in om de Waddinxveense defensie noemenswaardig in gevaar te brengen. Alleen Jan wist in het derde uur gebruik te maken van een schoonheidsfoutje van Wim Mulder, zie hier.
Met nog vijftien minuten te gaan waren er nog 7 partijen te gaan en was het onduidelijk op welke kant het dubbeltje zou vallen. Hout was al vroeg een stuk kwijtgeraakt (op dit niveau nota bene) maar met een palmpje haalde hij het onderste uit de kast. Wat volgde was een geniaal en bloedstollend eindspel waarin de zwartspeler (als TL speelt Hout in externe wedstrijden vrijwel altijd met de witte stukken) remise moest zien te vermijden. Een partij die bijna kon tippen aan de wedstrijden van Arno Diersman. Helaas wist de zwartspeler in vliegende tijdnood alle vallen te omzeilen en met het punt huiswaarts te keren. Jongeling Mostert had intussen een tweetal verbonden vrijpionnen versierd maar verzuimde om deze naar de achterlijn te transferen. Misschien kan hij doordeweeks aansluiten bij de stap-2 Skype lessen van Martin.
Veteraan Botma was in diepe tijdnood geraakt omdat hij allerlei aanvalsplannen van de tegenstander probeerde door te rekenen terwijl die dat soort zetten natuurlijk nooit had kunnen verzinnen. Op het bord leek het niet veel maar de onderliggende analyses zijn waarschijnlijk zeer diepzinnig. In ieder geval werd hij kansloos weggeschoven. Eric leek halverwege op zijn Erics te staan. De ontwikkeling aan de overzijde was geblokkeerd en het was wachten totdat de aap uit de mouw zou komen. Toen zijn tijdvoorraad slonk hadden we het idee dat hij het nog een beetje spannend voor zichzelf wilde maken. Altijd moeiteloos winnen is natuurlijk ook geen lolletje. Maar opeens was er een nul, en een dreigende nederlaag.
Johan leek een stuk te winnen en moeiteloos een punt binnen te halen toen er een kamikazeloper op f3 binnenkwam. Tezamen met een vijandelijke toren op de tweede rij was dit toch wel een reden voor lichtelijke paniek. Met een tegenoffer redde hij zich uit de penarie en wikkelde technisch souverein af. Met 2,5-3,5 op het scorebord begon men zich toch af te vragen waarom men Ronald aan de kant had gezet. De vorige keer had hij de kopman van WSV al voor tienen van het bord getikt. Leon stond slechter maar zijn tegenstander leek op zetherhaling aan te spelen. Wong had tegenspel gekregen maar moest oppassen voor een koningsaanval. Leon zijn tegenstander ruilde alles af en maakte zich op voor eeuwig schaak. Een mat-in-1 werd echter over het hoofd gezien. Wong zijn tegenstander was door de tijdnood de kluts kwijt, Wong vermeed afruil en kon na een blunder de overwinning opeisen.
4,5-3,5 met zo'n ratingvoorsprong, het is duidelijk dat dit team iets of iemand mist. Een volgende ronde zal Nieuwerkerk zeker niet zo vriendelijk optreden. Het wordt tijd voor een trainingskamp, samenwerken op de hei, of toch maar het eerste zwarte bord schenken aan diegene die het toekomt.
Het 4-Ever team ging dinsdag 11 oktober op avontuur in Ridderkerk. Hans B was chauffeur met Tom Tom en Jan Jan zat naast hem als copiloot. Dat ging heel erg goed en ruim op tijd waren we op plaats van bestemming. De tegenstander was nog lang niet compleet en dat zou ook nog wel even duren, want de vierde man kondigde aan een kwartiertje over tijd te zullen zijn. Wij vonden dat natuurlijk goed en de eerste drie borden gingen al vast van start.
Jan kwam niet goed uit de opening en werd op de vijfde zet kopje onder gedrukt. Hij spartelde nog wel wat met armen en benen, maar kreeg zijn hoofd niet boven water. Binnen een uur was hij verdronken. Naast hem had Hans B zijn zwemvest wel aangetrokken, maar dat werd door zijn tegenstander lek geprikt omdat een opkomende a-pion door Hans jammerlijk werd onderschat.
Op bord 3 kreeg Hans K in een vrij vroeg stadium vaste grond onder de voeten doordat hij een loper en een pion voor kwam. Hans consolideerde en kon de partij vrij eenvoudig uitspelen, waardoor hij in ieder geval zijn vege lijf
en voor het team de eer redde. Arno had het aan bord 4 verre van makkelijk. Hij knokte voor wat hij waard was (??), stond heel licht in het voordeel, maar door herhaling van zetten kon zijn tegenstander remise afdwingen.
Zo ging het team ten onder, maar niet voor ever. We gaan met z'n allen zwemles nemen en komen de volgende keer gesterkt terug.
Op de vrijdagavond schijnt zalencentrum Rehoboth steeds populairder te worden. Zelfs de spelonken van het gebouw werden benut om alles commercieel uit te baten; zo waren er beneden zaaltjes verhuurd aan een dietiste, een waarzegster en een voetfetisjiste. Dat er biertjes geschonken worden met houdbaarheidsdatum 3-2011 mocht de pret schijnbaar niet drukken!
De oude garde van ons derde team kent geen houdbaarheidsdatum en trad in een piepklein zaaltje aan tegen IJsselmonde 2. De bridgers hadden de grote zaal in beslag genomen. Nu is het de vraag of 3-Torens 3 het ook had verdiend om in de grote zaal te mogen spelen. De conclusie is een duidelijk nee.
Ron Bijl maakte zijn debuut. De teamleider van IJsselmonde was verzocht om een vrouwspersoon in te schakelen zodat Ron, die recent tegen Anca had gespeeld, kansen zou zien. Wil Toet werd ingeschakeld. Het mocht echter niet baten, de ervaring moet nog komen en met wat lef in het spel moet Ron dit jaar zeker een rating van boven de 1000 gaan halen. (0 - 1)
Rik Veldhuis speelde tegen Harm Visser en had het moeilijk. Rik oogt wat vermoeid en heeft duidelijk minder haar dan 40 jaar geleden maar zou rustig met wat meer zelfvertrouwen kunnen spelen. Voor 21.30 uur de koning omleggen is bij Rik niet nodig. Tegen Sliedrecht verwachten we meer smoke on the water van good old Rik.(0-2)
Jan Breugem was door Ron tactisch bewust op bord 7 gezet. De motivatie laat zich raden. Jan heeft aan zelfvertrouwen geen gebrek en bord 7 zorgt voor een extra prikkel. Tegenstander Rens Verschoor, vorig jaar nog spelend in IJsselmonde 1, dacht er schijnbaar te makkelijk over en tegen Jan komt dan hoogmoed voor de val. Jan verdiende met zijn overwinning een plaats
in de top 10. (1-2)
Ron de Jong dacht zich op te offeren door plaats te nemen achter bord 3. Na vrijwel meteen na een drukke receptie (de rector van het Laurenscollege ging weg en Ron komt de volgende keer vast in pak vol met ambities in die richting) maakte hij zich weinig illusies. Tegenstander Hans Kleinloog bood echter in een gelijke stand de oplossing. Het spelen van f2 naar f4 werd hem in een keer fataal. (2-2)
Hans Kunnen mocht op het laatste moment invallen voor Egbert Berghout. Egbert zei onderweg naar Rehoboth problemen te hebben gehad. Was telefonisch ook niet te bereiken. Ronald zag zijn kansen schoon om het fameuze 3-Torens 3 een duwtje te geven richting 4e klasse en raadde Ron aan Hans in te zetten. Na de remise van Hans vorige week tegen Martin geen onlogische gedachte. 2 weken achter elkaar pieken is echter nog te veel gevraagd van Hans. (2-3)
Rinus van der Linde werd door Ron ingezet op bord 1. Tegenstander David van Heusden is daar de opkomende man. In het geval van jeugdspelers zegt een ratingverschil van 300 weinig en Rinus ondervond dat aan den lijve. Een regelrechte blunder is echter niet des Rinus. De verwachting is dat Rinus de resterende 6 wedstrijden het goede voorbeeld geeft en de volle buit binnen haalt. (2-4)
Erik Smits speelde een goede partij tegen Stanley Brabers. Na een Toren voor een Loper gewonnen te hebben schoof Stanley echter de stelling wat dicht en positioneerde hij zijn loper zodanig dat Eric geen batterij kon opzetten waardoor eigenlijk de angel uit de partij werd gehaald. Met meer tijd op de klok was er met geduld misschien wat mogelijk geweest. Toch een knappe prestatie van onze lead gitarist. (2,5-4,5)
Niek Markus speelde zoals altijd rustig en kalm zijn wekelijke partij. Het maakt Niek niet uit tegen wie, zijn spel is altijd hetzelfde. Rutger Smit probeerde van alles maar Niek had alles onder controle. Er had misschien meer in gezeten maar een remise was voor beide partijen terecht. (3-5)
Conclusie: 3-Torens 3 verloor met 3-5 maar had er zeker een gelijkspel kunnen uitslepen. De volgende wedstrijd in en tegen Montreux wordt lastig maar met de sterkste opstelling en de juiste spirit moet een verrassing mogelijk zijn.
