Rinus matchwinnaar na zware strijd in Capelle: CSV 3 – 3-Torens 1: 3,5 – 4,5

Van tevoren beloofde het een spannende strijd te worden: CSV 3 stond 3e met 5 punten uit 3 wedstrijden en wij stonden 4e met 1 puntje minder. Een tegenvaller was dat Léon verhinderd was, maar gelukkig hadden we met Dylan een goede invaller gevonden. CSV zet meestal niet hun sterkste spelers aan de eerste borden, en vandaar dat ik ook had besloten enige creativiteit in onze opstelling aan te brengen. Uiteindelijk pakte het goed uit, maar niet zoals ik had verwacht: onze overwinning werd juist veilig gesteld aan het enige bord (3) waar CSV een enorm ratingoverwicht had.

Dan de partijen. Als eerste was Henk (8) klaar. Tegen Pepijn Swets werd het evenwicht nooit echt verbroken, en de heren besloten al vrij snel tot een remise in een partij waar niet heel erg lang aan gememoreerd zal worden is mijn vermoeden. Zelf speelde ik op bord 6 tegen Rob Docter. Hij speelde een ongebruikelijke opening (1.d4 d5 2.Lg5) en ik was toen ook al min of meer uit de theorie. Toen we de opening door waren, maakte hij echter een fout – waardoor ik met …c5 een break had en een pion wist buit te maken. Hij kon mij echter wel aardig onder druk zetten hierna, en aangezien mijn extra pion een dubbelpion was, kon het nog niet echt beslissend voordeel genoemd worden. Nadat er steeds meer stukken werden geruild gingen we een paardeneindspel in met 5 tegen 4 pionnen. Waarschijnlijk de beslissende fout was dat Rob niet alle pionnen op de damevleugel afruilde, anders was het vermoedelijk niet te winnen geweest. Nu moest hij met koning en paard zijn ene pion in de gaten houden, en kon ik uiteindelijk op de andere kant doorbreken en het punt binnenslepen.

Naast mij speelde Martin op bord 6 tegen de 91-jarige Karel de Kok, die naar eigen zeggen al zo’n 70 jaar niet meer extern in clubverband had geschaakt. Toch deed dhr. De Kok het zeker niet onaardig. Martin had wel het betere van het spel in het begin. Op een gegeven moment leek Martin een aardige koningsaanval te ontwikkelen, maar zijn opponent hield dit goed tegen. Daarna leek de stelling in balans, totdat de vlam in de pijp sloeg met een “dameoffer” van dhr. De Kok. Een pion was echter niet meer te houden, waardoor Martin zijn dame zou moeten teruggeven. Echter ging deze zet gepaard met een remise-aanbod, die Martin in dank aannam. De toren van zijn tegenstander zou namelijk gevaarlijk Martin’s linie kunnen binnenkomen, en het lijkt me dat Martin goed weg kwam met de puntendeling.

Menno (1) had geen fijne avond. Hij kon in de opening al snel een pion winnen, maar sloeg dit met het verkeerde stuk. Zijn jeugdige tegenstander Rick van Roon kon zo met een tussenschaakje een heel stuk winnen. Overigens had ik dit zelf niet gezien en ik dacht dat Menno de hele avond lekker speelde en een gezonde pion voor stond. Enigszins verbaasd was ik dan ook toen hij naar mij toe kwam en vroeg of het ok was als hij remise zou aanbieden. Menno is normaal iemand die niet snel een remise aanneemt in gelijke stand, hij wil altijd doorschaken als er nog mogelijkheden zijn tot meer, dus ik was zeer verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog met een pion voorsprong. Tot hij me er op wees dat hij dus een stuk achterstond. Toen was ik verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog (wie accepteert dat met een stuk voorsprong) en nogmaals verbaasd toen het werd geaccepteerd. Ok, er was enige compensatie doordat Menno best een sterke stelling had opgebouwd met ruimte-overwicht en meer tijd op de klok, maar toch…. een stuk is een stuk.

Een remise-aanbod wat niet werd geaccepteerd was het aanbod van Egbert (2) een stuk eerder op de avond tegen Derk Brus. Egbert speelde met flair en had een stuk geofferd tegen 3 pionnen: verbonden vrijpionnen (die weliswaar nog allemaal in de beginstelling stonden met een koning erachter, maar goed, áls ze in beweging komen kan het gevaarlijk worden). Het remise-aanbod werd niet geaccepteerd door Derk, mede met oog op de andere borden. Toen de dames werden geruild leek het er gunstig uit te zien voor Egbert, en zeker toen hij zijn stuk terugwon doordat Derk een vork op zijn paard toeliet. Nu kon Egbert rustig zijn pionmassa naar voren bewegen en het punt binnenhalen. De tussenstand was zo 3,5 – 1,5 voor ons.

Het zag er goed uit, alleen invaller Dylan (4) stond er niet zo florissant voor tegen Hans Uittenbogaard. Dylan wilde graag weer tegen Hans spelen, waar hij onlangs op het Groningen Chess Festival van had verloren. Helaas ging het echter nu ook niet zo goed. De opening was nog wel ok, maar daarna begon Hans het betere van het spel te krijgen. Uiteindelijk leidde dit tot stukwinst. Hans had wel een zeer open koningspositie, dus er waren nog wel wat schwindlekansen voor Dylan. Helaas voor ons bleef Hans goed bij de les en wist hij het af te maken. Puntje voor Capelle.

Zenun had op bord 7 goede winstkansen. Hij stond een vrijpion voor. Wat echter lastig was aan de stelling was dat het vrij open was, en dat Hans Blokland hierdoor remise-kansen behield. Remise was iets wat Zenun al op zet 15 ongeveer resoluut had afgewezen (“Nooit!”) en was de hele avond geen optie geweest. Zenun nam echter teveel risico en ging om de schaakjes te ontwijken te ver de vijandelijke linies binnen. Op onfortuinlijke wijze kwam hij terecht in een matnet en zo ging deze partij onverwacht naar CSV en was de spanning weer volledig terug in de match (3,5-3,5).

De beslissing moest vallen in de partij tussen Rinus (3) en Jan ten Brinke. Ten Brinke, die op de nieuwe ratinglijst de 1800-grens is gepasseerd en in 2016 nog Marijn den Hartog wist te verslaan op het Watertorentoernooi, was op papier de sterkste speler van CSV. Ik had gehoopt dat Rinus misschien de opening goed door zou komen en wist af te wikkelen naar een remisestelling, maar niets was minder waar. Rinus speelde een prachtpartij. Vanuit de opening kwam hij al in het voordeel, had een stuk geofferd en kreeg hierdoor kansen tegen Jan’s koning en een sterk pionnencentrum. Jan offerde echter tijdig terug, waardoor de winst nog niet zo makkelijk was. In de tijdnoodfase had Rinus nog wel een iets betere positie, maar er kon veel gebeuren. De volgende stelling ontstond:

Wit heeft misschien een klein voordeeltje, maar na een zet als bijvoorbeeld 1… a5 is het moeilijk om echt een winnende voortzetting te vinden. Beide heren hadden echter nog weinig tijd op de klok (Ten Brinke minder dan een minuut en Rinus ongeveer 3 a 4 minuten). Ten Brinke dacht hier echter met een trucje een stuk te kunnen winnen en speelde  1…Txe1 2.Txe1 Pe6?? Rinus dacht een poos na en speelde toen het absoluut winnende 3.d7! en de pion is niet meer te houden. (3.Txe6 Txe6 en dan 4.d7 had ook gewonnen, maar verder verliest elke voortzetting). Er werd nog een paar zetten nagesparteld, maar de partij was hiermee gewonnen en dus de match van 3-Torens tegen CSV ook! Fantastische partij van Rinus, erg goed gespeeld en het knap afgemaakt in de tijdnoodfase.

De volgende partij is alweer over minder dan 3 weken, dan treffen de rode lantaarn drager uit De Hoeksche Waard.

Rinus matchwinnaar na zware strijd in Capelle: CSV 3 – 3-Torens 1: 3,5 – 4,5