Comeback Time!

De strijd in de playoffs, groep A, is ongemeen spannend. Na deze week zijn er nog 4 kanshebbers over voor de titel, en dat zijn de vier die vooraf wellicht ook de meeste kansen werden toegedicht op grond van hun rating: Leon, Menno, Dylan en ondergetekende. Ze kregen het echter zeker niet cadeau en iedereen heeft al meerdere punten moeten afstaan. In groep B is Giovanni echt niet meer te stoppen lijkt het: hij staat nu al op 5 uit 5!

Groep A

In de A-groep werden deze week maar liefst 5 partijen gespeeld. Er werden 3 partijen op de clubavond afgewerkt, en daarnaast was huize Achuthan het toneel waar 2 inhaalwedstrijden plaatsvonden: op maandag mocht Léon daar aantreden en ik ging donderdag op bezoek voor mijn partij tegen Dylan. Léon en Dylan speelden een opening waarin ze zich beiden op bekend terrein begaven: De ruilvariant van het Grünfeld-Indisch met 7.Lc4. Na de opening speelde Léon beter, hij had meer ruimte en kwam met zijn a en b-pion gevaarlijk opstormen. Later app’te Leon me nog dat hij te mooi stond en dat hij daar niet goed mee om kan gaan J Het is zeker waar dat Leon vaak goede resultaten behaald uit slechte posities, maar dit keer was het aan Dylan om dat voor elkaar te krijgen. Nadat Léon zijn a-pion verloor was de stelling in evenwicht. In de tijdnoodfase was het echter Dylan die dit beter speelde en zo – toch wel verrassend – het volle punt incasseerde.

Op dinsdagavond stond de volgende topper alweer op het programma voor Dylan. Ditmaal speelde hij tegen Menno. Ook dit werd weer een erg spannende partij. De ene keer stond Dylan beter, op het einde dacht ik nog een aardige kans te zien voor Menno om met een (schijn)torenoffer de stelling open te breken (ik kan het ook verkeerd hebben gezien, de stelling was best complex en er werd noodgedwongen snel gespeeld) en uiteindelijk won Dylan op tijd: hij had zelf nog 18 seconden over.

Jan had nog geen enkel punt. Van tevoren had hij me verteld dat zijn doel was in de A-groep om in ieder geval 1 partij te winnen. Vanavond kwam het er van na 4 nederlagen. Martin was zijn slachtoffer. Martin was nog niet helemaal scherp vanuit de opening en rokeerde gevaarlijk. Dit gaf Jan de kans om een paard op e6 te “offeren”. Na een dameschaak won hij het stuk direct terug met een pion als bonus. Jan won uiteindelijk na alle schermutselingen 2 pionnen en Martin probeerde nog lange tijd om er iets van te maken, maar Jan speelde dit goed uit. Eerste puntje binnen en nu heeft iedereen in de A-groep een overwinning te pakken!

De laatste partij was mijn partij tegen Henk. Hoewel het voor mij een partij is met een enigszins teleurstellend resultaat, was het wel een mooie partij waarin van alles gebeurde. Op zet 3 had ik al een loper op f7 in mijn stelling staan (hier had ik overigens wel bewust om gevraagd, het was een variant in het Weens die enigszins dubieus staat aangeschreven voor wit), later won ik een stuk tegen een pion, maar Henk bleef complicaties zoeken, won een pion terug, kwam gevaarlijk met zijn toren in mijn stelling en won zelfs een kwaliteit. Nu stond Henk beter en moest ik terugvechten. Uiteindelijk wist ik af te wikkelen naar een toreneindspel met een pion minder. Na een paar nauwkeurige zetten van mij bood Henk remise aan, hetgeen ik weigerde (tot verbijstering van de paar toeschouwers die dit einde aan het volgen waren). Objectief gezien was het zeker remise, maar ik zou sowieso de pion terugwinnen en als Henk dit op de verkeerde manier zou doen, zou ik wellicht nog kansen hebben om voor de winst te gaan. Henk speelde het daarna echter goed, en er zat voor beide partijen echt niet meer in, een paar zetten later werd alsnog de vrede getekend.

Op donderdag de laatste partij van deze week. Yours truly ging op bezoek bij Dylan. Ook hier weer een partij waarin degene die beter uit de opening kwam uiteindelijk aan het kortste eind zou trekken. Dylan verraste mij enigszins met de Benko (ik had me voorbereid op de Grünfeld, hetgeen Dylan vaak speelt de laatste tijd) en na 16 zetten stond zwart een pion voor de damevleugel. U leest het goed, zwart stond een pion voor. Normaal gesproken offert zwart deze pion, en hoewel dat een bewuste weigering was van mijn kant, was het niet de bedoeling dat ik zelf mijn pion al zo snel vaarwel zou zeggen. Positief was echter dat ik nu wel mijn stukken eindelijk goed kon ontwikkelen en mijn toren de mooie b-lijn kon bezetten. Over deze b-lijn wist ik wat dreigingen (had overigens nog niet veel om het lijf) te creëren en nadat ik met mijn loper Dylan’s paard op b6 had gepend leek het erop dat ik in ieder geval compensatie had en wellicht een pion zou terugwinnen. Dylan dacht een aardige manier gevonden te hebben om onder de druk uit te komen, maar zag een relatief eenvoudige tactic over het hoofd, waardoor ik materiaal won en direct een volkomen gewonnen positie had. Dylan realiseerde zich dat meteen en gaf direct op.

Dit betekent wel dat het in de strijd om de playoffs nu ongemeen spannend is. Martin heeft na zijn verlies tegen Jan nu wel echt afgehaakt om het kampioenschap en dat geldt ook voor Henk na zijn remise tegen mij. Dylan en Leon hebben nu 2 verliespunten en Menno en ik 1,5. Dylan heeft echter nog het relatief eenvoudigste programma (tegen Henk en Egbert) en Leon heeft zeker nog kansen omdat hij beide spelers die bovenaan staan (Menno en mij) nog treft. Er valt dus nog niets over te zeggen, 4 personen die nog steeds alle kansen hebben om kampioen te worden. Het belooft een superspannende ontknoping van het seizoen te worden!

Groep B

Giovanni lijkt niet zoveel behoefte te hebben van een superspannende ontknoping de B-groep: hij blijft gewoon echt al zijn partijen winnen. Dit keer was het Gert-Jan de Jong die eraan moest geloven. Hoewel Gert-Jan best aardig tegenspel gaf, domineerde Giovanni de partij en wist wederom verdiend te winnen. Het zou een behoorlijke prestatie zijn als hij in dit veld de B-groep zou winnen, maar er zijn nog een paar weken te gaan. Vorig jaar stond Jan B. ook lange tijd bovenaan, maar wist favoriet Henk in de laatste ronde Jan nog te achterhalen…

Over Jan gesproken, op dit moment lijkt hij de voornaamste concurrent van Giovanni te worden. Hij verraste deze ronde Hans van der Burg. Ik meende te zien dat ook hier sprake was van een comeback. Ik vond Hans wat beter staan na de opening. De rest van de partij heb ik helaas weinig van meegekregen, maar het resultaat was dat Jan won en nu de 2e plaats inneemt achter Giovanni.

De derde partij was de partij met de grootste comeback. Egbert speelde in de B-groep tegen Hidde van ’t Verlaat. Ze speelden beide alsof het een snelschaakpartij was. Toen de rest van de borden nog volop in de opening zaten, waren zij al in het eindspel beland. En in dat eindspel had Egbert een toren en Hidde een dame. Duidelijke zaak zou je denken, maar Egbert geeft niet snel op en dat betaalde zich hier uit. Hidde liet zich foppen in het eindspel en nadat dame en toren werden geruild besliste een vrijpion van Egbert de partij.

Comeback Time!