3-Torens 1 verliest nipt van Maassluis

De eerste wedstrijd van het seizoen is helaas nipt verloren gegaan. Vergeleken met vorig seizoen hebben we twee sterke spelers verloren (Bert en Wong), en Menno en Henk mogen dit jaar hun prestaties doen vergeten. Helaas was het echter ook zo dat we deze eerste wedstrijd maar liefst 3 van onze sterkere spelers moesten missen (Leon, Menno en Zenun). Toch hebben we het Maassluis, dat juist een stuk sterker is geworden t.o.v. vorig seizoen, nog erg lastig kunnen maken.

Maassluis is een erg gezellige schaakvereniging. Een redelijk kleine vereniging, maar een leuke, knusse locatie met een zeer gastvrije voorzitter die iedereen bij binnenkomst hartelijk welkom heet. Het was het begin van een sportieve, gezellige avond.

Op bord 2 had Martin een hele lastige avond. Martin houdt meestal wel van materiaal voorsprong en liet zich verleiden om in een Franse opening twee pionnen te snoepen. Dit was echter wel heel gevaarlijk en tegenstander Marcel Bergen bleek duidelijk beter thuis in deze openingsvariant. Martin kon geen safe haven meer vinden voor zijn koning, al zijn stukken moesten noodgedwongen op steeds dubieuzer ogende velden een onderkomen zoeken om erger te voorkomen, en uiteindelijk duurde het tot zet 19 en toen moest Martin helaas al de handdoek in de ring gooien.

De score werd gelijk gemaakt door Henk (bord 8). Zijn tegenstander dacht een leuke tactic gevonden te hebben met Lxh7+, maar Henk pakte eenvoudig de loper, en in plaats van terug te keren naar g8, ging Henk vervolgens met zijn koning naar g6, waarmee zijn paard gedekt bleef. Henk bleef een stuk voor, de aanval had ook niet veel meer om het lijf, en daarna is de overwinning niet meer in gevaar geweest.

Op bord 3 had speelde Rinus tegen Jos Kruidenier, een van de nieuwe aanwinsten van Maassluis, en qua rating ruim 250 punten sterker dan Rinus. Het werd een scherpe Siciliaan met tegengestelde rokades. Hoewel het in het begin zeker onduidelijk was wie er nou meer kansen maakte op de overwinning, werd langzaam maar zeker Rinus’ koningspositie penibeler, terwijl hijzelf niet voor echt gevaarlijke tegendreigingen wist te zorgen. Het punt ging dan ook naar Maassluis.

2-1 achter maar op zich boden de andere borden wel perspectief op een gunstige uitslag. Jan Gerkes had op bord 5 een pion geofferd, maar wel initiatief op de f-lijn. Cok stond gewonnen op bord 7, zowel qua positie, als zeker ook qua tijd. Zelf stond ik ook goed op bord 1, nadat mijn tegenstander het Budapester Gambiet met zwart niet helemaal scherp speelde, en ik met een fijne pluspion en gezonde stelling het middenspel in was gegaan. Bij invaller Patrick op bord 6 leek alles nog in evenwicht, en ook Egbert stond zeker niet minder (pion voor in een eindspel met T+L voor tegenstander tegen T+P voor Egbert).

Toen begonnen er echter op heel veel borden allerlei onverwachte wendingen plaats te vinden. Egbert vroeg mij of hij remise kon aannemen. Ik ging ervan uit dat we het punt wel nodig zouden hebben voor de overwinning, en aangezien zijn tegenstander een slechte loper had en een pion minder, antwoordde ik: doorspelen graag! Helaas ging het vrij snel daarna mis: loper en paard werden geruild en Egbert deed de deur open voor de toren van zijn tegenstander. Die snoepte een paar pionnen op en creëerde een niet te stoppen vrijpion. Helaas, de deksel op de neus en een 0 voor Egbert.

Een andere tegenvaller was op bord 7. Opeens hoorde ik een remise-aanbod van Cok’s tegenstander. Ik vermoedde dat het om een kansloze laatste stuiptrekking was, maar tot mijn grote verbazing werd het aanbod geaccepteerd. Blijkbaar was er iets helemaal mis gegaan, en was remise nu niet meer te voorkomen geweest.

In deze fase kreeg ik overigens niet veel mee van het spel op de andere borden, omdat ik zelf druk bezig was om de overwinning veilig te stellen op bord 1. Het ging er steeds beter uit zien, maar tegenstander Martin van der Hidde bleef loeren op kansen voor een succesvolle koningsaanval. Uiteindelijk wist ik al het venijn er uit te halen, mijn eigen torens te activeren, en het punt te scoren: 2,5 – 3,5.

Ergens vlak hiervoor begreep ik dat Patrick een remise-aanbod had gekregen, en geweigerd, mede met het oog op de stand (waarschijnlijk). Jan Gerkes had namelijk een stuk geofferd, maar dit had niet het gewenste effect gehad, al was er nog steeds wel een initiatief gaande. Dit initiatief speelde Jan namelijk zo goed uit, dat hij zijn tegenstander tot een fout verleidde: Jan won het stuk terug, en wist hierna ook heel snel de partij te winnen. Knap gedaan en een mooi debuut voor 3-Torens!

Helaas was de houdbaarheidsdatum van Patrick’s remise-aanbod verdwenen, en zijn stelling was inmiddels vrij hopeloos. Het was een verloren eindspel geworden helaas, en Patrick moest uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in  zijn sterke tegenstander Dirk Brijs (vorig jaar bord 1 speler van Maassluis).

Maassluis 1             1753 - 3-Torens 1              1612 4½ - 3½
1. Martin van der Hidde    1971 - Arjan Drenthen          1820 0  - 1
2. Marcel Bergen           1901 - Martin van Vaalen       1721 1  - 0
3. Jos Kruidenier          1873 - Rinus van der Linde     1622 1  - 0
4. Michael Kroes           1782 - Egbert Berghout         1544 1  - 0
5. Gert Dijkstra           1781 - Jan Gerkes                   0  - 1
6. Dirk Brijs              1723 - Patrick Smaal           1512 1  - 0
7. Peter van Soest         1520 - Cok van Grevenbroek     1403 ½  - ½
8. Hans Quak               1476 - Henk Springer           1665 0  - 1

Helaas kwamen we dus net iets tekort (3,5-4,5) tegen Maassluis, maar we hebben hard gestreden op alle borden voor de punten. Over een maand spelen we thuis tegen SO Rotterdam, dan gaan we ervoor om de eerste punten binnen te halen!

3-Torens 1 verliest nipt van Maassluis