Posts by TTTDrenthen

Comeback Time!

De strijd in de playoffs, groep A, is ongemeen spannend. Na deze week zijn er nog 4 kanshebbers over voor de titel, en dat zijn de vier die vooraf wellicht ook de meeste kansen werden toegedicht op grond van hun rating: Leon, Menno, Dylan en ondergetekende. Ze kregen het echter zeker niet cadeau en iedereen heeft al meerdere punten moeten afstaan. In groep B is Giovanni echt niet meer te stoppen lijkt het: hij staat nu al op 5 uit 5!

Groep A

In de A-groep werden deze week maar liefst 5 partijen gespeeld. Er werden 3 partijen op de clubavond afgewerkt, en daarnaast was huize Achuthan het toneel waar 2 inhaalwedstrijden plaatsvonden: op maandag mocht Léon daar aantreden en ik ging donderdag op bezoek voor mijn partij tegen Dylan. Léon en Dylan speelden een opening waarin ze zich beiden op bekend terrein begaven: De ruilvariant van het Grünfeld-Indisch met 7.Lc4. Na de opening speelde Léon beter, hij had meer ruimte en kwam met zijn a en b-pion gevaarlijk opstormen. Later app’te Leon me nog dat hij te mooi stond en dat hij daar niet goed mee om kan gaan J Het is zeker waar dat Leon vaak goede resultaten behaald uit slechte posities, maar dit keer was het aan Dylan om dat voor elkaar te krijgen. Nadat Léon zijn a-pion verloor was de stelling in evenwicht. In de tijdnoodfase was het echter Dylan die dit beter speelde en zo – toch wel verrassend – het volle punt incasseerde.

Op dinsdagavond stond de volgende topper alweer op het programma voor Dylan. Ditmaal speelde hij tegen Menno. Ook dit werd weer een erg spannende partij. De ene keer stond Dylan beter, op het einde dacht ik nog een aardige kans te zien voor Menno om met een (schijn)torenoffer de stelling open te breken (ik kan het ook verkeerd hebben gezien, de stelling was best complex en er werd noodgedwongen snel gespeeld) en uiteindelijk won Dylan op tijd: hij had zelf nog 18 seconden over.

Jan had nog geen enkel punt. Van tevoren had hij me verteld dat zijn doel was in de A-groep om in ieder geval 1 partij te winnen. Vanavond kwam het er van na 4 nederlagen. Martin was zijn slachtoffer. Martin was nog niet helemaal scherp vanuit de opening en rokeerde gevaarlijk. Dit gaf Jan de kans om een paard op e6 te “offeren”. Na een dameschaak won hij het stuk direct terug met een pion als bonus. Jan won uiteindelijk na alle schermutselingen 2 pionnen en Martin probeerde nog lange tijd om er iets van te maken, maar Jan speelde dit goed uit. Eerste puntje binnen en nu heeft iedereen in de A-groep een overwinning te pakken!

De laatste partij was mijn partij tegen Henk. Hoewel het voor mij een partij is met een enigszins teleurstellend resultaat, was het wel een mooie partij waarin van alles gebeurde. Op zet 3 had ik al een loper op f7 in mijn stelling staan (hier had ik overigens wel bewust om gevraagd, het was een variant in het Weens die enigszins dubieus staat aangeschreven voor wit), later won ik een stuk tegen een pion, maar Henk bleef complicaties zoeken, won een pion terug, kwam gevaarlijk met zijn toren in mijn stelling en won zelfs een kwaliteit. Nu stond Henk beter en moest ik terugvechten. Uiteindelijk wist ik af te wikkelen naar een toreneindspel met een pion minder. Na een paar nauwkeurige zetten van mij bood Henk remise aan, hetgeen ik weigerde (tot verbijstering van de paar toeschouwers die dit einde aan het volgen waren). Objectief gezien was het zeker remise, maar ik zou sowieso de pion terugwinnen en als Henk dit op de verkeerde manier zou doen, zou ik wellicht nog kansen hebben om voor de winst te gaan. Henk speelde het daarna echter goed, en er zat voor beide partijen echt niet meer in, een paar zetten later werd alsnog de vrede getekend.

Op donderdag de laatste partij van deze week. Yours truly ging op bezoek bij Dylan. Ook hier weer een partij waarin degene die beter uit de opening kwam uiteindelijk aan het kortste eind zou trekken. Dylan verraste mij enigszins met de Benko (ik had me voorbereid op de Grünfeld, hetgeen Dylan vaak speelt de laatste tijd) en na 16 zetten stond zwart een pion voor de damevleugel. U leest het goed, zwart stond een pion voor. Normaal gesproken offert zwart deze pion, en hoewel dat een bewuste weigering was van mijn kant, was het niet de bedoeling dat ik zelf mijn pion al zo snel vaarwel zou zeggen. Positief was echter dat ik nu wel mijn stukken eindelijk goed kon ontwikkelen en mijn toren de mooie b-lijn kon bezetten. Over deze b-lijn wist ik wat dreigingen (had overigens nog niet veel om het lijf) te creëren en nadat ik met mijn loper Dylan’s paard op b6 had gepend leek het erop dat ik in ieder geval compensatie had en wellicht een pion zou terugwinnen. Dylan dacht een aardige manier gevonden te hebben om onder de druk uit te komen, maar zag een relatief eenvoudige tactic over het hoofd, waardoor ik materiaal won en direct een volkomen gewonnen positie had. Dylan realiseerde zich dat meteen en gaf direct op.

Dit betekent wel dat het in de strijd om de playoffs nu ongemeen spannend is. Martin heeft na zijn verlies tegen Jan nu wel echt afgehaakt om het kampioenschap en dat geldt ook voor Henk na zijn remise tegen mij. Dylan en Leon hebben nu 2 verliespunten en Menno en ik 1,5. Dylan heeft echter nog het relatief eenvoudigste programma (tegen Henk en Egbert) en Leon heeft zeker nog kansen omdat hij beide spelers die bovenaan staan (Menno en mij) nog treft. Er valt dus nog niets over te zeggen, 4 personen die nog steeds alle kansen hebben om kampioen te worden. Het belooft een superspannende ontknoping van het seizoen te worden!

Groep B

Giovanni lijkt niet zoveel behoefte te hebben van een superspannende ontknoping de B-groep: hij blijft gewoon echt al zijn partijen winnen. Dit keer was het Gert-Jan de Jong die eraan moest geloven. Hoewel Gert-Jan best aardig tegenspel gaf, domineerde Giovanni de partij en wist wederom verdiend te winnen. Het zou een behoorlijke prestatie zijn als hij in dit veld de B-groep zou winnen, maar er zijn nog een paar weken te gaan. Vorig jaar stond Jan B. ook lange tijd bovenaan, maar wist favoriet Henk in de laatste ronde Jan nog te achterhalen…

Over Jan gesproken, op dit moment lijkt hij de voornaamste concurrent van Giovanni te worden. Hij verraste deze ronde Hans van der Burg. Ik meende te zien dat ook hier sprake was van een comeback. Ik vond Hans wat beter staan na de opening. De rest van de partij heb ik helaas weinig van meegekregen, maar het resultaat was dat Jan won en nu de 2e plaats inneemt achter Giovanni.

De derde partij was de partij met de grootste comeback. Egbert speelde in de B-groep tegen Hidde van ’t Verlaat. Ze speelden beide alsof het een snelschaakpartij was. Toen de rest van de borden nog volop in de opening zaten, waren zij al in het eindspel beland. En in dat eindspel had Egbert een toren en Hidde een dame. Duidelijke zaak zou je denken, maar Egbert geeft niet snel op en dat betaalde zich hier uit. Hidde liet zich foppen in het eindspel en nadat dame en toren werden geruild besliste een vrijpion van Egbert de partij.

Dylan gedeeld derde (en winnaar schoonheidsprijs) op NK D Jeugd (t/m 12 jaar) in Rijswijk

Vorige week speelde Dylan op het NK Jeugd t/m 16 jaar in Assen, en een week later stond er alweer een NK op het programma: t/m 12 jaar. Logischerwijs was hij in dit deelnemersveld eerder een van de sterkere spelers, al waren er een paar vrouwelijke toppers aanwezig die er met de eerste plekken vandoor gingen. Met name winnares Machteld van Foreest was onverslaanbaar.

Dylan speelde ook weer een goed toernooi, en eindigde op de gedeeld 3e plaats. Hieronder zijn partij uit de derde ronde tegen Shrey Jaitly, wat hem uiteindelijk de schoonheidsprijs opleverde. Uit het juryrapport:

“In een Kalasjnikov variant bracht zwart een positioneel pionoffer in de stijl van Evgeni Svesjnikov. Het resultaat was een klassieke drukstelling, die de zwartspeler voortreffelijk behandelde. De partij was beslist toen, na het winnen van een kwaliteit, deze werd terug geofferd voor een geometrisch sluitende combinatie. De jury vond het slot op de 26e zet een volmaakt einde van de positionele druk.”

Spanning stijgt in Groep A en Giovanni op titelkoers in Groep B

Het was een spannende ronde op dinsdag 8 mei – met de nodige verrassende uitslagen. In Groep A waren spectaculaire partijen en verrassende uitslagen te zien. In de B-Groep waren ook mooie partijen, wist Giovanni de topper tegen Hans te winnen, en viel bij de andere partijen de uitslag uiteindelijk toch in het voordeel van de favoriet uit.

Groep A

Voor Dylan was deze ronde even een tussendoortje – tussen 2 NK’s in. Zowel Jan (na 3 partijen) als Dylan (na 1 partij) stonden nog steeds op ‘de nul’, dus beide wilden graag een punt scoren. Het verliep eigenlijk vrij soepel voor Dylan. Hij had een sterke koningsaanval en Jan moest hiervoor materiaal (een kwaliteit) inleveren om erger te voorkomen. Dylan wikkelde hierna professioneel af naar een eindspel dat eenvoudig te winnen was.

Menno speelde tegen Martin – deze partij ging lang gelijk op. Beide stonden naar eigen zeggen wel prima, totdat Martin een fout maakte die direct de partij kostte. Voor Martin wel balen, want hij doet het erg goed tijdens de playoffs, en zijn verliespunten (zowel tegen mij als nu tegen Menno) zijn geleden door in een zeker niet minder staande stelling een ‘domme fout’ te maken. Menno vond het prima, incasseerde het punt en heeft nu de minste verliespunten en aast dus op de titel.

Zelf speelde ik tegen Egbert. Egbert speelde de Hollandse opening… dit had ik hem nog nooit eerder zien spelen, en naderhand gaf Egbert aan dat hij dit ook nog nooit had gespeeld, maar een keer iets anders wilde spelen. Uiteindelijk ontstond er een scherpe stelling met tegengestelde rokades. Beide gingen voor de koningsaanval. Ik offerde een stuk, en mijn compensatie was een  pion op de 7e rij en een dame die gevaarlijk in Egbert’s stelling penetreerde. Toch was het een dubieus offer, en na een paar sterke zetten van Egbert stond hij beter. Zijn koning was echter nog steeds niet volledig, de coördinatie van zijn stukken hield nog wat te wensen over en in onderstaande stelling besloot Egbert tot remise over te gaan met 26..Tb2+ en eeuwig schaak is niet meer te vermijden.

Léon liep in zijn partij tegen Henk averij op. Henk speelde zijn gebruikelijke Chigorin-opening, maar dit keer zat er niet een heel scherp randje aan. Het spel verliep redelijk evenwichtig, totdat Léon met een pionmanoeuvre Henk heel even in de problemen leek te brengen. Henk had het echter gezien, reageerde binnen 2 seconden door een paard te offeren, want hij had gezien dat dit geen echt offer was, maar dat hij 2 pionnen en een toren voor 2 paarden zou krijgen. Henk stond iets beter, maar het leek nog wel te houden voor Leon. Later maakte hij echter nog een fout, waarnaar er afgewikkeld werd naar een dame-einspel met 3 tegen 2 pionnen. Verre van eenvoudig om hier Leon mee te verslaan, maar Henk speelde dit erg goed en bekroonde zo een mooie partij met een overwinning.

Voor de spanning om de titel zijn deze verrassende uitslagen uiteraard mooi, want eigenlijk zijn er nog 6 kanshebbers voor de titel: alleen Jan Gerkes en Egbert Berghout zullen zich er bij hebben neergelegd dat zij geen kampioen zullen worden dit jaar, maar verder is alles nog mogelijk. Volgende week 6 partijen (Dylan speelt ook 2 inhaalpartijen, tegen Léon en ondergetekende, op maandag en donderdag), dan zullen we zien wie er afhaakt en mee blijft doen in de strijd om de titel.

Groep B

De partijen uit de 2e groep heb ik iets minder van gevolgd, maar ik begreep wel dat ze spannend waren. Gert-Jan de Jong gaf goed partij tegen Jan Breugem. Lange tijd ging het gelijk op, maar uiteindelijk won Jan toch. Ditzelfde geldt eigenlijk voor Jan Spoelstra tegen Arjen Hofman. Ook Jan speelde een prima partij, maar ergens won Arjen een pion en deze pion voorsprong behield hij tot het verre eindspel. Sommige pionneneindspelen zijn te houden met een pion minder, maar dit was er duidelijk niet een van. Arjen maakte het eindspel eenvoudig af.

De topper deze ronde ging tussen Giovanni en Hans van der Burg. Giovanni had al 3 keer gewonnen (o.a. van Rinus) en nu wist hij wederom aan het langste eind te trekken. Hans leek even Giovanni’s dame in te sluiten, maar met een mooie Lxh7 wist Giovanni zijn dame ‘luft’ te geven, en ook nog eens materiaal te winnen. Knap gespeeld, en voorlopig blijft Giovanni de erg verrassende lijstaanvoerder van Groep B.

Dylan eindigt knap in middenmoot op NK Jeugd t/m 16 jaar

Afgelopen weekend eindigde het NK Jeugd A, B en C, dat werd gehouden in Assen. A is t/m 20, B t/m 16 en C t/m 14 jaar. Dylan, hoewel slechts 12 jaar oud, mocht meedoen aan het NK t/m 16. Hij heeft daar goed gepresteerd. Qua rating was hij de laagst geplaatste, maar hij hield zich in dit sterke veld knap staande en werd 11e van de 16 met een mooie score van 3 uit 7 (TPR = 1848). De winnaar in deze groep had zelfs al een (Fide) Meester titel op zak, Eelke de Boer (2318). Overigens kon dit toernooi heel goed worden gevolgd via internet. Alle partijen zijn na te spelen via Chessbomb en ook op de toernooiwebsite zelf (www.njsk.nl) waren de live partijen goed te volgen, werden er elke dag voor elke groep verslagen geschreven, en er werden filmpjes met interviews gepost. Er is zelfs een filmpje te zien waarin Dylan met toernooicoach Roeland Pruijssers zijn spannende partij tegen Mick van Randtwijk (1992) analyseert. (Ga hiervoor op de website njsk.nl naar Foto&Video) Die partij was uit de 5e ronde, waarin Dylan eerst gewonnen stond, toen verloren stond en uiteindelijk met een mooie truc remise maakte. Kijken of jullie het ook zien.

Achuthan (1673) – Van Randtwijk (1992) na 75…h4

Wit aan zet maakt remise.

Uiteindelijk won Dylan twee partijen, speelde hij twee partijen remise en verloor hij er drie. Hieronder zijn mooiste winstpartij, in de derde ronde tegen Gilian Honkoop (1889).

Veel tijd om uit te rusten heeft Dylan niet… in het hemelvaartsweekend speelt hij weer een NK Jeugd, ditmaal bij de D-Jeugd (t/m 12 jaar) in Rijswijk. Daar is hij een van de sterkere spelers, al is de topfavoriet Machteld van Foreest, die in Assen de titel bij de C-Jeugd won.

Murdoch MacLean sterkste in Bakker en Snelschaaktoernooi

Bakker

Murdoch MacLean heeft dit jaar de felbegeerde Bakker-bokaal aan zijn ongetwijfeld indrukwekkende erelijst mogen toevoegen. Murdoch stond vanaf de 1e avond bovenaan, maar het werd tijdens de laatste avond op 27 maart nog erg spannend. Arno Luinenburg stond 2 rondes voor het einde exact gelijk. Uiteindelijk was het Martin van Vaalen die roet in het eten gooide voor Arno en hem in de een-na-laatste ronde terugwees met een 0. Hierdoor had Murdoch genoeg aan een half punt tegen Giovanni. Giovanni maakte het Murdoch nog knap lastig, maar uiteindelijk kon Murdoch het halve punt binnenhalen. Murdoch was hiermee de terechte kampioen, en Arno haalde de tweede plaats binnen. Daarna een groot gat naar de rest. Cok en Léon eindigden op de 3e en 4e plaats, maar kwamen beide de laatste avond niet in actie.

Snelschaaktoernooi

Voor het 3e jaar werd het snelschaaktoernooi gehouden met 5 minuten per persoon per partij, eerst in een voorrondegroep en de sterkste helft plaatst zich voor de finalegroep, terwijl de overige spelers het in de B-groep tegen elkaar opnemen. In voorronde groep A plaatsten Léon en Murdoch zich overtuigend voor de finalegroep. Martin ging als 3e mee:

Groep A:

  1. MacLean                  4,5
  2. Huijsdens                 4,5
  3. van Vaalen                 3
  4. van ’t Verlaat              2
  5. Gerkes                       1
  6. Nijboer                       0

In de andere voorrondegroep waren Dylan, Arno en ondergetekende hier duidelijk de sterkste spelers en hiermee verdiend geplaatst voor de finalegroep A:

Groep B:

  1. Drenthen       5,5
  2. Achuthan      4,5
  3. Luinenburg    4
  4. Springer        2,5
  5. v/d Burg        2
  6. Netten           2
  7. v/d Linde       0,5

In de kampioensgroep werd het – evenals bij de Bakkerbokaal- een tweestrijd tussen Murdoch en Arno. De 3-Torens leden hadden het nakijken. En ook hier was het weer Martin van Vaalen die Arno Luinenburg pootje lichte. Veel parallellen dus met de Bakker. In de laatste ronde speelden Murdoch – die een punt ‘los’ was – en zijn naaste concurrent Arno tegen elkaar. Deze partij eindigde al vrij snel in een anti-climax. Arno kwam in een opening terecht waar hij niet goed de weg kende, kwam snel minder te staan en ging toen akkoord met een vroeg remise-aanbod van Murdoch.

Finalegroep A:

  1. MacLean       4
  2. Luinenburg   3,5
  3. Achuthan      2,5
  4. Huijsdens      2
  5. Drenthen       2
  6. van Vaalen    1,5

De reservegroep was een prooi voor Hans van den Burg. Hij stond slechts twee halfjes af, tegen Jan Gerkes, die keurig 3e werd, en tegen Hidde van ’t Verlaat, die met een 50% score ook tevreden kan terugkijken. Giovanni Netten behaalde overigens een keurige 2e plaats, met slechts een half punt achterstand op de winnaar.

Finalegroep B:

  1. van den Burg    6
  2. Netten              5,5
  3. Gerkes             5
  4. Springer           3,5
  5. van ’t Verlaat    3,5
  6. van der Linde   3
  7. S. Nijboer         1
  8. Breugem          0,5

Bakker 3: Cok en Arno naderen Murdoch

Na twee avonden stond Murdoch MacLean bovenaan met een grote voorsprong op de rest. Murdoch had de eerst twee avonden slechts 1 remise afgestaan. De derde Bakker-avond had Murdoch het aanzienlijk lastiger. In de eerste ronde verloor hij direct, van onze clubkampioen, Léon Huijsdens. Murdoch had beter gestaan, kwam toen in een remise-eindspel terecht, maar Léon speelde dit slimmer en wist te winnen. Murdoch herstelde zich enigszins met 2 overwinningen op Davin Mostert en Arjen Hofman, maar moest in de laatste partij van de avond zijn meerdere erkennen in Arno Luinenburg.

Arno speelde een erg goede avond en wist al zijn vier partijen te winnen. Hierdoor is hij weer volop in de race om de Bakker-trofee. Hij gaat elke avond bovendien beter spelen: de eerste Bakker-avond verloor hij 2 partijen, de tweede 1 en de derde dus alles gewonnen. Naast Murdoch waren Dylan, Egbert en Giovanni zijn slachtoffers deze avond.

De derde kandidaat die nog volop in de race is om de Bakker-trofee, en bovendien dus de sterkst spelende 3-Torens speler in deze competitie, is Cok van Grevenbroek. Hij weet elke Bakker-avond weer te verrassen, maar zo langzamerhand kun je het geen verrassing meer noemen en moeten we wellicht gewoon erkennen dat Cok een zeer sterke rapid-schaker is. Deze avond speelde hij ook gewoon weer heel goed, met 2 overwinningen tegen Davin en Egbert en 2 remises tegen Léon en mij (ik had in mijn partij tegen Cok ook nergens kans op meer, ondanks dat ik in eerste instantie zijn terechte remise-aanbod afwees).

Nu hebben we de kanshebbers op de Bakker-trofee besproken, maar verder werd er natuurlijk ook lekker geschaakt op de andere borden. Hidde van ’t Verlaat verdient hierbij wel een bijzondere vermelding. Hij speelde erg goed en wist zowel Erik Smits als Martin van Vaalen (beide met zwart) te verslaan, erg netjes! Alleen in Menno moest hij zijn meerdere erkennen. Jammer dat we Hidde niet vaker op de club zien, hij laat tijdens de Bakker zien behoorlijk goed mee te kunnen komen met het niveau van de senioren.

Verder waren er uiteraard nog vele verrassende uitslagen te zien (Breugem verslaat Van der Burg, Hofman verslaat mij, Kunnen verslaat Breugem, Netten verslaat Van der Burg) – het was weer een geslaagde Bakker-avond, op naar de ontknoping op dinsdag 27 maart – dan zullen Murdoch, Arno en Cok (of gaan ze allen punten verspelen en kan Léon met een geweldige laatste avond ze toch nog inhalen?) uitmaken wie zich de Bakker-kampioen van 2017/2018 mag noemen.

Rinus matchwinnaar na zware strijd in Capelle: CSV 3 – 3-Torens 1: 3,5 – 4,5

Van tevoren beloofde het een spannende strijd te worden: CSV 3 stond 3e met 5 punten uit 3 wedstrijden en wij stonden 4e met 1 puntje minder. Een tegenvaller was dat Léon verhinderd was, maar gelukkig hadden we met Dylan een goede invaller gevonden. CSV zet meestal niet hun sterkste spelers aan de eerste borden, en vandaar dat ik ook had besloten enige creativiteit in onze opstelling aan te brengen. Uiteindelijk pakte het goed uit, maar niet zoals ik had verwacht: onze overwinning werd juist veilig gesteld aan het enige bord (3) waar CSV een enorm ratingoverwicht had.

Dan de partijen. Als eerste was Henk (8) klaar. Tegen Pepijn Swets werd het evenwicht nooit echt verbroken, en de heren besloten al vrij snel tot een remise in een partij waar niet heel erg lang aan gememoreerd zal worden is mijn vermoeden. Zelf speelde ik op bord 6 tegen Rob Docter. Hij speelde een ongebruikelijke opening (1.d4 d5 2.Lg5) en ik was toen ook al min of meer uit de theorie. Toen we de opening door waren, maakte hij echter een fout – waardoor ik met …c5 een break had en een pion wist buit te maken. Hij kon mij echter wel aardig onder druk zetten hierna, en aangezien mijn extra pion een dubbelpion was, kon het nog niet echt beslissend voordeel genoemd worden. Nadat er steeds meer stukken werden geruild gingen we een paardeneindspel in met 5 tegen 4 pionnen. Waarschijnlijk de beslissende fout was dat Rob niet alle pionnen op de damevleugel afruilde, anders was het vermoedelijk niet te winnen geweest. Nu moest hij met koning en paard zijn ene pion in de gaten houden, en kon ik uiteindelijk op de andere kant doorbreken en het punt binnenslepen.

Naast mij speelde Martin op bord 6 tegen de 91-jarige Karel de Kok, die naar eigen zeggen al zo’n 70 jaar niet meer extern in clubverband had geschaakt. Toch deed dhr. De Kok het zeker niet onaardig. Martin had wel het betere van het spel in het begin. Op een gegeven moment leek Martin een aardige koningsaanval te ontwikkelen, maar zijn opponent hield dit goed tegen. Daarna leek de stelling in balans, totdat de vlam in de pijp sloeg met een “dameoffer” van dhr. De Kok. Een pion was echter niet meer te houden, waardoor Martin zijn dame zou moeten teruggeven. Echter ging deze zet gepaard met een remise-aanbod, die Martin in dank aannam. De toren van zijn tegenstander zou namelijk gevaarlijk Martin’s linie kunnen binnenkomen, en het lijkt me dat Martin goed weg kwam met de puntendeling.

Menno (1) had geen fijne avond. Hij kon in de opening al snel een pion winnen, maar sloeg dit met het verkeerde stuk. Zijn jeugdige tegenstander Rick van Roon kon zo met een tussenschaakje een heel stuk winnen. Overigens had ik dit zelf niet gezien en ik dacht dat Menno de hele avond lekker speelde en een gezonde pion voor stond. Enigszins verbaasd was ik dan ook toen hij naar mij toe kwam en vroeg of het ok was als hij remise zou aanbieden. Menno is normaal iemand die niet snel een remise aanneemt in gelijke stand, hij wil altijd doorschaken als er nog mogelijkheden zijn tot meer, dus ik was zeer verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog met een pion voorsprong. Tot hij me er op wees dat hij dus een stuk achterstond. Toen was ik verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog (wie accepteert dat met een stuk voorsprong) en nogmaals verbaasd toen het werd geaccepteerd. Ok, er was enige compensatie doordat Menno best een sterke stelling had opgebouwd met ruimte-overwicht en meer tijd op de klok, maar toch…. een stuk is een stuk.

Een remise-aanbod wat niet werd geaccepteerd was het aanbod van Egbert (2) een stuk eerder op de avond tegen Derk Brus. Egbert speelde met flair en had een stuk geofferd tegen 3 pionnen: verbonden vrijpionnen (die weliswaar nog allemaal in de beginstelling stonden met een koning erachter, maar goed, áls ze in beweging komen kan het gevaarlijk worden). Het remise-aanbod werd niet geaccepteerd door Derk, mede met oog op de andere borden. Toen de dames werden geruild leek het er gunstig uit te zien voor Egbert, en zeker toen hij zijn stuk terugwon doordat Derk een vork op zijn paard toeliet. Nu kon Egbert rustig zijn pionmassa naar voren bewegen en het punt binnenhalen. De tussenstand was zo 3,5 – 1,5 voor ons.

Het zag er goed uit, alleen invaller Dylan (4) stond er niet zo florissant voor tegen Hans Uittenbogaard. Dylan wilde graag weer tegen Hans spelen, waar hij onlangs op het Groningen Chess Festival van had verloren. Helaas ging het echter nu ook niet zo goed. De opening was nog wel ok, maar daarna begon Hans het betere van het spel te krijgen. Uiteindelijk leidde dit tot stukwinst. Hans had wel een zeer open koningspositie, dus er waren nog wel wat schwindlekansen voor Dylan. Helaas voor ons bleef Hans goed bij de les en wist hij het af te maken. Puntje voor Capelle.

Zenun had op bord 7 goede winstkansen. Hij stond een vrijpion voor. Wat echter lastig was aan de stelling was dat het vrij open was, en dat Hans Blokland hierdoor remise-kansen behield. Remise was iets wat Zenun al op zet 15 ongeveer resoluut had afgewezen (“Nooit!”) en was de hele avond geen optie geweest. Zenun nam echter teveel risico en ging om de schaakjes te ontwijken te ver de vijandelijke linies binnen. Op onfortuinlijke wijze kwam hij terecht in een matnet en zo ging deze partij onverwacht naar CSV en was de spanning weer volledig terug in de match (3,5-3,5).

De beslissing moest vallen in de partij tussen Rinus (3) en Jan ten Brinke. Ten Brinke, die op de nieuwe ratinglijst de 1800-grens is gepasseerd en in 2016 nog Marijn den Hartog wist te verslaan op het Watertorentoernooi, was op papier de sterkste speler van CSV. Ik had gehoopt dat Rinus misschien de opening goed door zou komen en wist af te wikkelen naar een remisestelling, maar niets was minder waar. Rinus speelde een prachtpartij. Vanuit de opening kwam hij al in het voordeel, had een stuk geofferd en kreeg hierdoor kansen tegen Jan’s koning en een sterk pionnencentrum. Jan offerde echter tijdig terug, waardoor de winst nog niet zo makkelijk was. In de tijdnoodfase had Rinus nog wel een iets betere positie, maar er kon veel gebeuren. De volgende stelling ontstond:

Wit heeft misschien een klein voordeeltje, maar na een zet als bijvoorbeeld 1… a5 is het moeilijk om echt een winnende voortzetting te vinden. Beide heren hadden echter nog weinig tijd op de klok (Ten Brinke minder dan een minuut en Rinus ongeveer 3 a 4 minuten). Ten Brinke dacht hier echter met een trucje een stuk te kunnen winnen en speelde  1…Txe1 2.Txe1 Pe6?? Rinus dacht een poos na en speelde toen het absoluut winnende 3.d7! en de pion is niet meer te houden. (3.Txe6 Txe6 en dan 4.d7 had ook gewonnen, maar verder verliest elke voortzetting). Er werd nog een paar zetten nagesparteld, maar de partij was hiermee gewonnen en dus de match van 3-Torens tegen CSV ook! Fantastische partij van Rinus, erg goed gespeeld en het knap afgemaakt in de tijdnoodfase.

De volgende partij is alweer over minder dan 3 weken, dan treffen de rode lantaarn drager uit De Hoeksche Waard.

Strijd in de schaduw van 3T-V3

Alle aandacht ging afgelopen dinsdag uit naar de trotse koplopers van de viertallencompetitie, maar helaas konden Jan, Jan, Hans en Sjoerd het (net) niet bolwerken tegen Nieuwerkerk. Er werd echter nog meer geschaakt, en wel op 6 borden in de interne competitie.

Cok en Egbert wilden blijkbaar geen seconde missen van de strijd tussen ons viertal en Nieuwerkerk, want zij gingen al na een zet of 14 voor zetherhaling. Egbert probeerde achteraf nog een beetje te doen alsof hij later nog wel zou willen afwijken, maar na 70 jaar schaakervaring trapt natuurlijk niemand er meer in dat hij de 3x dezelfde stelling regel nog niet onder de knie heeft.

Zelf mocht ik tegen Henk en hier was wel veel strijd te zijn. Henk speelde het geweigerd Russisch (sommigen noemen het ook wel Koningsgambiet) en ik kon me daar nog wel iets van herinneren van de vele potjes die ik hierin tegen Davin heb gespeeld. Ik kwam wel lekker uit de opening, maar toch ging ik daarna ergens de fout in, verloor een pion en was mijn voordeel kwijt. In het resterende eindspel was ik iets scherper dan Henk, waardoor ik toch de buit binnen kon slepen. Het kostte echter wel veel tijd en aandacht, waardoor ik van de resterende partijen niet bijzonder veel heb meegekregen (en, toegegeven, uiteraard wilde ik ook niets missen van de strijd van ons viertal).

Jesse had inmiddels al lang geleden gehakt gemaakt van Giovanni. Gert-Jan was in complete staat van verwarring. Hij dacht eerst tegen Siddarth te spelen, toen werd het Trump, maar uiteindelijk bleek hij het grootste deel van de avond barman Smaal tegenover zich te hebben. Dat werd hem uiteindelijk iets teveel, waardoor Trump weer een puntje kon bijschrijven.

Dan nog twee partijen die relevant zijn voor de strijd om de plaats bij de eerste 8. Hier wist Martin goede zaken te doen door Arjen te verslaan. Het was een leuke partij met wisselende kansen. Arjen leek een aantal keer een veelbelovende stelling te hebben, maar Martin wist goed te pareren en uiteindelijk aan het langste eind te trekken. Ook Rinus deed goede zaken – hij had de hele avond nodig, maar toen ik na mijn partij een kijkje kwam nemen had hij al beslissend materieel voordeel: dit wist hij later te verzilveren tot een vol punt.

Ronde 14: topper tussen Menno en Dylan eindigt in remise

In de 14e ronde van de interne competitie stonden 8 partijen op het programma. De meest in het oog springende daarvan was de topper tussen Menno (die alles nog gewonnen had) en Dylan, die in rap tempo te sterk wordt voor menig 3-Torens speler. Het werd een spannende strijd, waarbij Dylan het overwicht had, maar Menno hield alles lange tijd nog wel enigszins onder controle. Een groot nadeel van Dylan was dat hij veel meer tijd had verbruikt dan Menno. Wellicht mede onder invloed van de tijd gingen ze toen beide over tot zetherhaling en dus puntendeling. Beide zullen hier waarschijnlijk ook niet geheel ontevreden mee zijn: Dylan houdt zich weer staande tegen een sterke tegenstander en Menno behoudt zijn ongeslagen status en de koppositie.

Daarachter boekte ik een overwinning op Hans van der Burg. Hans was onnauwkeurig in de opening, waardoor hij eigenlijk al na zet 4 met een zwakke geïsoleerde pion kwam te staan. Nu is er in de schaakwereld vaak veel discussie of geïsoleerde pionnen sterk of zwak zijn, maar deze was toch wel echt zwak, en hoewel het nog een zet of 20 duurde, uiteindelijk had ik ‘m te pakken. En daarna had ik eigenlijk ook direct een gewonnen stelling, en zeker toen Hans even later een paardvork toeliet waardoor ik nog een kwaliteit won. Hij gaf toen ook meteen op, waardoor ik een plekje steeg naar plek 3 ten koste van Léon, die niet in actie kwam.

Ook in Egbert tegen Henk was er een onzorgvuldigheid in de opening, ditmaal van Egbert. Hierdoor liep Egbert eigenlijk de hele partij achter de feiten aan. Het kostte hem een pion, en dit verlies kwam hij ook niet meer te boven. Henk wil nog wel eens wat voordeel weg geven, maar vanavond had hij daar geen trek in en maakte het keurig af.

Deze partijen zijn nu extra belangrijk in deze fase, want hier begint het gevecht om de playoffplekken. De nrs. 1 t/m 4 (Menno, Dylan, ik en Léon) lijken de playoffs wel te gaan halen, en ook Henk deed deze ronde erg goede zaken – maar daarachter is het zeer spannend en zijn zeker nog 7 spelers (Jan Gerkes, Cok, Egbert, Hans v/d B., Arjen, Martin en Rinus) die strijden om 3 play-off plaatsen. Er zijn hierna nog 6 rondes te gaan, dus er kan nog vele gebeuren.

Rinus en Arjen deelden in ieder geval geen beslissende tik uit naar elkaar in deze ronde. Ze hielden elkaar in balans. Ik heb een paar keer gekeken, maar kon op geen enkel moment echt iets van voordeel ontdekken voor een van beide partijen (of het moet het voordeel op de klok van Arjen zijn geweest), dus een remise leek me een logisch resultaat – en dat werd het dus ook.

Daarachter deed Cok goede zaken door van Giovanni te winnen – misschien een logisch resultaat, maar daar leek het lange tijd niet op! Giovannig kwam beter uit de opening, had binnen no-time een pion op de 7e rij (hoe? kon ik niet ontdekken) – en dit leverde hem ook een kwaliteit voorsprong op, en een gevaarlijk initiatief. Cok was min of meer gedwongen om zijn stukken op slechte posities te plaatsen (wat doet een wit paard in het middenspel op h1?) en Giovanni leek te gaan winnen. Aan het einde ging het echter toch nog mis. Cok was scherper bij wat tactische schermutselingen en wist zo ternauwernood de volle buit binnen te slepen. Giovanni heeft dit seizoen al vrij veel partijen gespeeld waarin hij goed speelt, maar het uiteindelijk net niet zijn kant op valt – nog iets scherper worden (a tactic a day keeps the losses at bay!), en de punten zullen wel binnen stromen.

Wie ook dichtbij een sensatie was, was Siddarth. Hij speelde een hele goede partij tegen Martin, die ongeveer een driedubbele ELO-rating heeft. Het ging lang gelijk op, en eigenlijk vond ik Siddarth net na de opening een stuk beter staan. Martin’s zwarte velden rond zijn koning waren zwak, Siddarth had een sterke loper en ik zag wel wat potentieel voor Dh6 – en/of een pionnenstorm op Martin’s koningsvleugel. Siddarth had echter andere plannen, en op zich speelde hij ook dat niet zo slecht, een aardige paardmanoeuvre zat er bij, maar uiteindelijk maakte hij toch een beslissende fout door zijn a-pion 2 plekken op te schuiven. Dit bleek na wat afruilen 2 pionnen te kosten – en dan weet Martin daar natuurlijk wel raad mee. Hij won, maar mooi om te zien dat Siddarth zo goed partij gaf!

De partij tussen Sjoerd en Jan was een hele wilde, waarin alle openingsprincipes over boord werden gegooid. Het zag er ongeveer zo uit: bij Jan leek er een bom ontploft over zijn hele pionnenlinie en de stukken stonden nog wel redelijk veel op oorspronkelijke positie, bij Sjoerd leek er een bom ontploft op zijn gehele damevleugel en de stukken op de koningsvleugel stonden nog op ongeveer de eigen positie. Oftewel: It’s complicated. Jan liet zien dat een dergelijke opbouw hem niet erg vreemd was, en hij kon hier beter mee over weg dan Sjoerd – en hij sleepte dan ook het volle punt binnen.

Jan Spoelstra won ergens een stuk van Gert-Jan, die daarna nog flink verzet bleef bieden. Jan verzekerde me na afloop dat het zeker nog niet zo makkelijk was om het naar winst om te zetten, omdat Gert-Jan na het stukverlies toch taai bleef spelen en verdedigen. Hoe het verder precies verliep heb ik niet meegekregen, in ieder geval wist Jan uiteindelijk wel te winnen.

En dan last but not least, Hans Kunnen versus Donald Trump. Hans speelde eigenlijk een hele goede partij, keurige opening, goed zijn stukken gepositioneerd en in het middenspel won hij een kwaliteit, later nog een pion en het was – eerlijk is eerlijk – een compleet gewonnen eindspel. Maar Donald heeft dit seizoen al meerdere malen laten zien een excellent eindspelspecialist te zijn en over zeer veel veerkracht te beschikken – vraag maar aan Arjen, Martin of Jan Spoelstra, die allen een gewonnen eindspel tegen Donald niet naar winst wisten om te zetten. Bij Hans Kunnen werd een paardvork hem fataal, waarna direct tot remise werd overeengekomen (ook wel terecht in die positie, Hans had nog wel een paar pionnen compensatie voor het paard).

Volgende week een thuiswedstrijd van de trotse koplopers van het 3-Torens V3 – en de 15e ronde van de interne competitie.

Arno Luinenburg winnaar 3e Baskisch Schaaktoernooi

Op 2 januari openden we het schaakjaar met het Baskisch Schaaktoernooi, dat voor de 3e keer georganiseerd werd. Elk jaar weten meestal ook een paar (sterke) spelers van andere verenigingen de weg naar dit toernooi te vinden, zo was de winnaar van vorig jaar, Leon Jacobse, afkomstig van De IJssel. Ook dit jaar een aantal sterke spelers van andere verenigingen: Arno Luinenburg (Moerkapelle), Davin Mostert, Murdoch MacLean (Erasmus) en Sam van Dongen (Overschie, broer van ons lid Jesse, die zelf vanwege vakantie was verhinder).

In de eerste ronde wisten de meeste favorieten met 2-0 te winnen, maar toch liepen enkelen al direct averij op. Zo wist Egbert een halfje af te snoepen van Murdoch Mac Lean, en wist Rinus Davin knap op 1-1 te houden. In de tweede ronde won Arno Luinenburg met 2-0 van Sam van Dongen. Hiermee pakte hij de koppositie die hij de rest van de avond ook niet meer weg zou geven. Wat vanaf deze ronde opviel, was dat erg veel partijen in 1-1 eindigden. Zeker als tegenstander min of meer gelijkwaardig waren in sterkte, bleek het erg moeilijk om 2x te kunnen winnen. Of het komt omdat je iets meer gefocused bent op het bord waar je zelf de meeste kansen hebt weet ik niet, maar ik vond het toch een opvallende constatering.

In de 3e ronde was bovengenoemde trend zeker te zien. Murdoch – Arno, Leon – Davin, Arjan-Martin, Sam-Rinus…alle partijen eindigden in 1-1. Toch ook een paar knappe resultaten deze ronde. Zo wist Cok met 2-0 te winnen van Dylan en wist Sjoerd op beide borden deze ronde zijn vader pootje te lichten. In ronde 4 wist koploper Arno uit te lopen dankzij een 1,5-0,5 overwinning op Davin, die hiermee definitief afhaakte in de titelstrijd. Ik wist mijn partij ook te winnen met 1,5-0,5 tegen Murdoch, waardoor ik de laatste ronde als nr.2 inging met 1 punt achterstand op Arno. Deze ronde hield Cok Léon knap op 1-1. Joeke wist zich enigszins te revancheren deze ronde door een partij te winnen tegen Erik, al had hij daar wel de hulp van de klok bij nodig.

Voor het ingaan de laatste ronde stond Arno op 6,5 punten, ikzelf op 5,5 en stonden Leon, Murdoch en Sam op 5 punten. Als ik met 1,5-0,5 zou winnen van Arno dan konden er nog 5 mensen kans maken op de titel, maar dat was allemaal wel vrij theoretisch. De praktijk breek weerbarstiger. Met zwart verloor ik eerst een pion, maar daarna zag Arno een trucje over het hoofd waardoor ik een stuk kon winnen. Daarna was het niet moeilijk meer. Op het andere bord echter speelde ik te snel, Arno had met zijn pion, die op a5 stond, mijn pion op b4 geslagen. Die kon ik eenvoudig terug slaan met mijn pion op a3, waarna de stelling in evenwicht zou zijn gebleven. Ik had zijn zet echter in het geheel over het hoofd gezien en ontwikkelde snel mijn toren… Arno zag verbaasd dat zijn klok liep en vroeg nog netjes of hij nu aan zet was… dat was dus helaas het geval en hij kon doorslaan op a3. Hierna offerde ik direct mijn loper op a3, maar dat sloeg eigenlijk ook nergens op,  dus had Arno een stuk + 2 pionnen opgehaald met zijn ene randpion. Daarna was het een kansloze missie, en maakte Arno het eenvoudig af: 1-1 en dus was Arno de 3e winnaar van het Baskisch Schaken. Sam werd nog knap 2e door Cok met 2-0 te verslaan, terwijl Murdoch Léon versloeg met 1,5-0,5 en hiermee gedeeld 3e werd (samen met ondergetekende en met Martin).

Eindstand:

  1. Arno Luinenburg 7,5
  2. Sam van Dongen 7
  3. Murdoch Mac Lean 6,5
  4. Arjan Drenthen 6,5
  5. Martin van Vaalen 6,5
  6. Leon Huijsdens 5,5
  7. Davin Mostert 5,5
  8. Rinus van der Linde 5,5
  9. Egbert Berghout 5,5
  10. Cok van Grevenbroek 4,5
  11. Dylan Achuthan 4
  12. Jan Gerkes 3
  13. Sjoerd Nijboer 3
  14. Erik Smits 2,5
  15. Joeke Nijboer 2