Posts by TTTDrenthen

Arno Luinenburg winnaar 3e Baskisch Schaaktoernooi

Op 2 januari openden we het schaakjaar met het Baskisch Schaaktoernooi, dat voor de 3e keer georganiseerd werd. Elk jaar weten meestal ook een paar (sterke) spelers van andere verenigingen de weg naar dit toernooi te vinden, zo was de winnaar van vorig jaar, Leon Jacobse, afkomstig van De IJssel. Ook dit jaar een aantal sterke spelers van andere verenigingen: Arno Luinenburg (Moerkapelle), Davin Mostert, Murdoch MacLean (Erasmus) en Sam van Dongen (Overschie, broer van ons lid Jesse, die zelf vanwege vakantie was verhinder).

In de eerste ronde wisten de meeste favorieten met 2-0 te winnen, maar toch liepen enkelen al direct averij op. Zo wist Egbert een halfje af te snoepen van Murdoch Mac Lean, en wist Rinus Davin knap op 1-1 te houden. In de tweede ronde won Arno Luinenburg met 2-0 van Sam van Dongen. Hiermee pakte hij de koppositie die hij de rest van de avond ook niet meer weg zou geven. Wat vanaf deze ronde opviel, was dat erg veel partijen in 1-1 eindigden. Zeker als tegenstander min of meer gelijkwaardig waren in sterkte, bleek het erg moeilijk om 2x te kunnen winnen. Of het komt omdat je iets meer gefocused bent op het bord waar je zelf de meeste kansen hebt weet ik niet, maar ik vond het toch een opvallende constatering.

In de 3e ronde was bovengenoemde trend zeker te zien. Murdoch – Arno, Leon – Davin, Arjan-Martin, Sam-Rinus…alle partijen eindigden in 1-1. Toch ook een paar knappe resultaten deze ronde. Zo wist Cok met 2-0 te winnen van Dylan en wist Sjoerd op beide borden deze ronde zijn vader pootje te lichten. In ronde 4 wist koploper Arno uit te lopen dankzij een 1,5-0,5 overwinning op Davin, die hiermee definitief afhaakte in de titelstrijd. Ik wist mijn partij ook te winnen met 1,5-0,5 tegen Murdoch, waardoor ik de laatste ronde als nr.2 inging met 1 punt achterstand op Arno. Deze ronde hield Cok Léon knap op 1-1. Joeke wist zich enigszins te revancheren deze ronde door een partij te winnen tegen Erik, al had hij daar wel de hulp van de klok bij nodig.

Voor het ingaan de laatste ronde stond Arno op 6,5 punten, ikzelf op 5,5 en stonden Leon, Murdoch en Sam op 5 punten. Als ik met 1,5-0,5 zou winnen van Arno dan konden er nog 5 mensen kans maken op de titel, maar dat was allemaal wel vrij theoretisch. De praktijk breek weerbarstiger. Met zwart verloor ik eerst een pion, maar daarna zag Arno een trucje over het hoofd waardoor ik een stuk kon winnen. Daarna was het niet moeilijk meer. Op het andere bord echter speelde ik te snel, Arno had met zijn pion, die op a5 stond, mijn pion op b4 geslagen. Die kon ik eenvoudig terug slaan met mijn pion op a3, waarna de stelling in evenwicht zou zijn gebleven. Ik had zijn zet echter in het geheel over het hoofd gezien en ontwikkelde snel mijn toren… Arno zag verbaasd dat zijn klok liep en vroeg nog netjes of hij nu aan zet was… dat was dus helaas het geval en hij kon doorslaan op a3. Hierna offerde ik direct mijn loper op a3, maar dat sloeg eigenlijk ook nergens op,  dus had Arno een stuk + 2 pionnen opgehaald met zijn ene randpion. Daarna was het een kansloze missie, en maakte Arno het eenvoudig af: 1-1 en dus was Arno de 3e winnaar van het Baskisch Schaken. Sam werd nog knap 2e door Cok met 2-0 te verslaan, terwijl Murdoch Léon versloeg met 1,5-0,5 en hiermee gedeeld 3e werd (samen met ondergetekende en met Martin).

Eindstand:

  1. Arno Luinenburg 7,5
  2. Sam van Dongen 7
  3. Murdoch Mac Lean 6,5
  4. Arjan Drenthen 6,5
  5. Martin van Vaalen 6,5
  6. Leon Huijsdens 5,5
  7. Davin Mostert 5,5
  8. Rinus van der Linde 5,5
  9. Egbert Berghout 5,5
  10. Cok van Grevenbroek 4,5
  11. Dylan Achuthan 4
  12. Jan Gerkes 3
  13. Sjoerd Nijboer 3
  14. Erik Smits 2,5
  15. Joeke Nijboer 2

3-Torens 1 boekt goede overwinning op PASCAL 1

PASCAL is op papier veruit het sterkste team van alle teams in de 3 tweede klasses. Het is alleen zo dat hun sterkste spelers regelmatig verstek laten gaan. Zo waren ook tegen ons hun 2 sterkste spelers afwezig, waardoor we ongeveer even sterk waren (qua rating). Wij misten alleen Egbert, maar Dylan heeft dit seizoen al laten zien dat hij voor weinig spelers onder hoeft te doen, dus dat kon ook geen verzwakking genoemd worden.

Eigenlijk verliep het vrij soepel de hele avond. Alleen Zenun op bord 6 speelde een merkwaardige partij, waarbij hij na 13 zetten louter pionzetten had gedaan en 2 zetten met 1 stuk…. de koning! Dat moest vroeg of laat wel mis gaan, alleen toch won hij op een gegeven moment een dame (voor een toren) en leek hij nog te gaan winnen ook. Helaas stond zijn koning nog steeds centraal en bloot aan veel gevaar, en hij verloor via een penning later zijn eigen dame (zonder toren als compensatie te ontvangen). Hierna was het snel gedaan.

Op bord 8 speelde Henk een soepele partij, hij stond eigenlijk de hele avond al gewonnen. Uiteraard moet je het dan wel afmaken, maar dat ging dit keer goed. Rinus speelde op bord 7 een degelijke partij, stond een pion voor en maakte een comfortabele remise.

Hierna viel de beslissing op de borden 2 t/m 4. Deze borden eindigden allemaal in een overwinning voor ons, hetzij op een heel verschillende manier. Martin (4) won in de opening via een tactic een belangrijke pion (g6). Zijn tegenstander kwam daarna wel beter in de partij, leek nog behoorlijke compensatie te krijgen voor de ontbrekende pion, maar in het eindspel wist Martin de partij toch weer knap naar zich toe te trekken. Menno (3) kreeg het punt echt cadeau. Hij was in een remise-eindspel beland, had al een remise-aanbod afgeslagen, toen zijn tegenstander door de klok ging. Hij realiseerde zich niet dat er geen tijd meer bij kwam. Vrij merkwaardig, maar een punt is een punt. Zelf had ik (2) met wit steeds een licht initiatief, mijn tegenstander probeerde dit te neutraliseren. Dit lukte redelijk gedurende lange tijd, maar uiteindelijk wist ik gebruik te maken van een open c-lijn en een open koningsstelling. In tijdnood van mijn tegenstander wist ik beslissend materiaal te winnen.

De laatste die bezig waren, waren Léon (1) en Dylan (5). Dit waren twee partijen waarbij het resultaat beide kanten op kon vallen, materiaal was ongelijk, maar initiatief was wat telde. Léon’s stellingen zijn vaak lastig te beoordelen, maar het zag er af en toe zeer hachelijk uit. Hij wist uiteindelijk toch wederom op knappe wijze er nog een resultaat uit te halen. Dylan had in een zeer scherpe opening een paard gewonnen ten koste van 2 pionnen. Daarna werd alles afgeruild en zo kwam Dylan terecht in een eindspel met P+2p tegen 4p. Dit bleek voor geen van beide te winnen en zo werd in deze laatste en mooie partije uiteindelijk ook remise overeengekomen.

Met een 5,5-2,5 overwinning staan we nu met 4 punten uit 4 wedstrijden in de middenmoot. Volgende partij is op vrijdag 2 februari uit tegen CSV 3, dat tot nu toe verrassend sterk presteert en 1 punt en 1 plek boven ons staat.

Egbert Berghout sinterklaasschaakkampioen

Het is alweer (bijna) 2 weken geleden, maar bij deze nog even kort verslag van het Sinterklaasschaken. Dit werd voor de 3e keer georganiseerd en het was wederom gezellig en met een aantal grote verrassingen. Het concept is dat de speler met de laagste rating een “cadeautje” mag pakken in de vorm van een Sinterklaaskaartje. Dit levert een bepaald type voordeel op, bijvoorbeeld een loper of een aantal pionnen, of tijdsvoordeel, of andersoortig voordeel (bijvoorbeeld dat een tegenstander op een bepaald aantal velden niet mag slaan). Opkomst was niet heel erg groot, maar dat kwam waarschijnlijk mede omdat het ook daadwerkelijk viel op 5 december.

Hans van der Burg en Jan Gerkes gingen goed van start met 2 uit 2 en troffen elkaar in de derde ronde. In deze onderlinge partij wist Jan te winnen en toen ging hij dus alleen aan de leiding. Hij werd gevolgd door Egbert, die van mij wist te winnen in een partij met een vrij bijzonder verloop. Ik begon met een paard achterstand, stond later een stuk voor, maar zag uiteindelijk een mat-in-1 over het hoofd. Een andere spannende pot in deze ronde was Sjoerd tegen Jan B, waar Sjoerd uiteindelijk een pion voorsprong in het eindspel net niet wist te verzilveren tot een vol punt: remise dus.

In de 4e ronde eindigde de topper tussen Jan G. en Egbert in remise. De familiestrijd tussen de Nijboers werd beslist in het voordeel van Joeke. In ronde 5 wist onze voorzitter Arjen de koploper Jan Gerkes te verschalken en Egbert won de andere topper tegen Hans v/d Burg. Na 5 rondes gingen Arjen en Egbert gezamenlijk aan de leiding met 4 punten, gevolgd door Jan Gerkes met een halfje minder, terwijl Dylan en ondergetekende op 3 punten stonden.

In ronde 6 (een-na-laatste ronde) wist Egbert zijn medekoploper Arjen van zich af te schudden door hem in een onderling duel te verslaan. Jan G. had een bye en ik won van Dylan, waardoor wij enigszins in het spoort bleven van Egbert. Sjoerd en Henk speelden een bizarre pot, waarin Sjoerd winstkansen had met een naar voren geschoven pion, maar Henk ontsnapte met eeuwig schaak. Dat leek althans zo, maar bij nadere bestudering bleek er toch nog een bijzondere vondst (paardoffer) in te zetten dat Sjoerd naar de winst had kunnen leiden.

In de laatste ronde stond Egbert een punt voor op Jan Gerkes, Arjen en mij. Egbert had aan een half punt dus voldoende, maar hij pakte een vol punt door te winnen van Sjoerd. Arjen won ook van Erik Smits, en Jan Gerkes en ik deelden het punt (hier kwam ik overigens erg goed mee weg). Was weer een leuke/gezellige avond, en Egbert kan weer een mooie prijs aan zijn palmares toevoegen!

Eindstand na 7 rondes:

  1. E. Berghout 6
  2. A. Hofman 5
  3. A. Drenthen 4,5
  4. H. v/d Burg 4,5
  5. J. Gerkes 4,5
  6. E. Smits 3
  7. D. Achuthan 3
  8. H. Springer 3
  9. J. Breugem 2
  10. J. Nijboer 1,5
  11. S. Nijboer 1

1e laat kansen liggen in Dordrecht

Het eerste team heeft in Dordrecht geen punten kunnen meenemen. In de lastige uitwedstrijd werd het uiteindelijk 5-3 voor de schapekoppen. Hoewel Dordrecht op papier ook wel ietsje sterker is dan wij, hadden we (veel) kansen op een beter resultaat. Het mocht helaas niet zo zijn, omdat er een aantal spelers, waaronder de schrijver van dit verslag, een gewonnen stelling niet wisten te verzilveren.

Het was lange tijd onduidelijk welk team de beste kansen had. Op bord 8 leek Henk Springer al snel erg goed te staan tegen zijn jeugdige opponent Rick Jelier. Hij had 1 en later 2 pionnen voorsprong met een zeer dominante stelling. Toen zijn dame goed wist binnen te dringen in Rick’s stelling had ik het punt al bijna geteld. Maar even later was Henk opeens zijn dame kwijt?! Hij had wel een toren, een loper en een paar pionnen als compensatie. Het was opeens onduidelijk gewonnen en even later werd tot remise overeengekomen. Enigszins teleurstellend, er zat zeker meer in voor ons.

Op bord 5 ging Rinus als eerste ten onder. In het middenspel speelde tegenstander Wim Jongeneel het slimmer dan Rinus, en hij wist ergens met een truc materiaal te winnen. Ook Rinus dame had weinig velden mee, en toen Rinus werd gedwongen tot ook nog eens een zeer ongunstige dameruil, zag hij geen mogelijkheden meer om in het verdere spel nog voor tegenkansen te zorgen en gaf hij op.

Een meevaller was er op bord 4. Menno Hoogenes speelde tegen Arie van Heeren, die hij vorig jaar ook al tijdens een viertal-wedstrijd had verslagen. Toen ging het lang gelijk op, maar was Menno slimmer in het eindspel, doordat hij zijn koning er snel bijhaalde en Arie in zugwzang terecht kwam. Ditmaal had Menno net als vorige week vrijdag in het RSB-bekerduel in eerste instantie een redelijk passieve stelling (stelling had op meerdere fronten veel weg van die van vorige week), maar wist hij ook nu weer met het bevrijdende …f5!  het initiatief te pakken. Hij stond al wel wat beter, maar opeens kwam hij aan de bar melden dat hij gewonnen had. De tegenstander blunderde enorm, door met een toren een gedekte pion te pakken. Weg toren, weg partij, en Menno pakte het eerste punt namens 3-Torens.

Daarna was het echter weer raak voor Dordrecht. Zenun (bord 3) speelde tegen Victor van Blommestein, die we inmiddels wel angstgegner van 3-Torens mogen noemen (in de afgelopen 2 jaar versloeg hij Bert Botma, mij, Patrick Smaal en nu Zenun). Het was zeker geen smooth overwinning, want Zenun had grote kansen. Het was een erg spannende partij die beide kanten op kon vallen. Erg scherp, en het was de vraag in wiens voordeel de tactics zouden uitvallen. Ik heb meerdere keren langs het bord gelopen, en de ene keer dacht ik dat Victor beter stond, en dan weer dacht ik dat Zenun betere kansen had. Dit kan ook aan mijn beoordelingsvermogen hebben gelegen, maar in ieder geval was het spannend. Zenun maakte echter helaas een grote fout op het einde, toren cadeau en weg punt.

Egbert Berghout (bord 6) had weinig kans deze avond tegen teamleider John van de Laar. In ieder geval weinig kans om te winnen. John had meteen het initiatief, Egbert kwam direct in de verdediging. Proberen te keepen, was het devies. Uiteindelijk lukte dit nog redelijk en werd een eindspel bereikt met een pion minder en enige remisekansen. Toch mocht het helaas niet zo zijn, John wist uiteindelijk de overwinning binnen te halen.

3,5 – 1,5 achter, maar toch waren er wel kansen. Léon stond namelijk inmiddels beter, maar helaas wist ik mijn gewonnen stelling op bord 1 te verprutsen. Tegen een Wolga-gambiet kwam ik een pion voor (dat is natuurlijk logisch, maar inmiddels was alle compensatie die zwart normaal heeft in de stelling wel verdwenen dankzij een goed getimede b4). De stukken van tegenstander Adri Timmermans stonden niet goed, en ik had met Db4 direct kunnen winnen (mat in 18, volgens mijn engine -> hoewel ik mezelf wel vergeef dat ik de mat in 18 niet zag, was Db4 vinden echt niet zo ingewikkeld. Vanwege matdreiging had dit zwart veel materiaal gekost). Helaas ging ik voor de “eenvoudigste” oplossing van pionwinst, waardoor ik 2 gezonde pionnen voor zou staan. Helaas had Adri nog ‘one last trick’ waar ik vol intrapte. Zijn dame sloeg mijn paard, die ik met koning kon terugpakken, waarop een paardvork volgde en hij zijn dame terugwon. Psychologisch gezien gaf dit zo’n enorme dreun, dat ik daar niet meer van herstelde, hoewel ik op dat moment nog ruim voldoende compensatie had met 2 verbonden vrijpionnen om in ieder geval de remise veilig te stellen. Zelfs toen ik 1 pion kwijt was miste ik nog een grote kans op remise (ik kon afwikkelen naar eindspel met K+L+pion in de hoek, tegen K, maar waarbij hij de loper van de verkeerder kleur had en ik met mijn koning de hoek kon bereiken). Na die gemiste kans maakte Adri geen fouten meer, waardoor Dordrecht de zege veiligstelde.

Op bord 2 had Léon het lang niet makkelijk tegen Wouter de Bruijn. Hij stond weer eens wat minder, maar uiteindelijk wist hij de stelling om te buigen en de tactics werkten weer eens in Léon’s voordeel (what’s new). Het leverde stukwinst op en Wouter spartelde daarna nog wat tegen, maar dat was vechten tegen de bierkaai. Goede overwinning dus voor Léon.

Cok viel op bord 7 in voor Martin en speelde uiteindelijk een keurige remise, al moest hij daar wel behoorlijk lang voor doorspelen. De opening en het middenspel speelde hij prima, en ik vond Cok eigenlijk gewoon beter staan. De loper van tegenstander Henk Timmermans stond redelijk buitenspel, en Cok leek klaarstaan om te penetreren op de 7e rij van zijn tegenstander. Daarna heb ik wat verwikkelingen gemist, maar in ieder geval speelde Henk het toen iets handiger dan Cok, want er ontstond een lopereindspel met lopers van ongelijke kleuren, waarbij Henk 1 pion meer had dan Cok. Cok wist dit goed te verdedigen, en wat Henk ook probeerde, hij kwam er niet doorheen. Keurig gespeeld van Cok en weer een mooi resultaat als invaller!

Met slechts 2 punten uit 3 wedstrijden moeten we nu echt naar beneden gaan kijken. Hoeksche Waard en SO Rotterdam staan alleen nog onder ons  (beide verloren, van Maassluis en Shah Mata), maar CSV wist verrassend te winnen van het sterke PASCAL 1. PASCAL is onze volgende tegenstander en hopelijk kunnen ook wij dan voor een verrassing zorgen.

Historische bekeroverwinning 3-Torens

Voor het eerst sinds de oprichting van 3-Torens in 2006 is het gelukt om de 2e ronde van de RSB-beker te bereiken. Als er op de website van de tegenstander (RSR Ivoren Toren) staat te lezen dat het team zich heeft geblameerd, is het meestal vrij goed gegaan J. We traden aan met uiteraard clubkampioen Léon op bord 1. Hij kwam slecht uit de opening, maar gelukkig was het Léon, hij weet als geen ander met slechte stellingen om te gaan en die om te zetten tot een acceptabel resultaat. Hij lag erg achter in ontwikkeling, maar hoe meer stukken er van het bord verdwenen, hoe minder erg dat werd. Uiteindelijk wikkelde hij bekwaam af naar een remise.

Op bord 2 speelde ik zelf een heerlijke partij. Ik kwam goed uit de opening en wist mijn tegenstander onder druk te zetten. Na 13 zetten was dit de stelling:

Als ik mijn dame terugtrek speelt zwart eenvoudig 14…d6 en zijn zwart’s openingsproblemen opgelost. Gelukkig heb ik in deze stelling 14. d6! Nu kan zwart mijn dame niet nemen, want na 14…exd4 15. dxe7 moet zwart zijn toren wegzetten en dan volgt 16.Pd5 met een overweldigende positie en veel dreigingen voor wit. Na lang nadenken speelde zwart 14…Dd8 en toen was het duidelijk dat ik (veel) beter stond.

Het tweede cruciale moment van de partij kwam nadat zwart mijn witte paard had geslagen op zet 26:

Terugslaan met het paard of met de toren was op zich niks mis mee, maar zwart houdt dan nog wel enige druk/compensatie. Hier speelde ik echter eerst 27.Te7! en toen was zwart gedwongen om eerst zijn paard te verdedigen met 27…Tf8 en toen na 28.Pxd4 moest zwart ook nog zijn dame terughalen naar d8 om alles te dekken. Als je tegenstander zulke zetten moet spelen weet je dat het goed zit. Drie zetten later werd er opgegeven en hadden we ons eerste punt binnen.

Op bord 3 speelde Menno een keurige partij. Eerst kwam hij wat onder druk, maar hij wist met een goed getimede …f5 break voor sterk tegenspel te zorgen. Hij kreeg hierna het betere van het spel, won ook een pion en leek misschien wel te winnen. Helaas speelde hij daarna iets minder nauwkeurig, moest weer een pion teruggeven, en de partij eindigde in remise.

Martin speelde een hele degelijke partij in zijn favoriete London-opening. Het evenwicht werd nooit echt verbroken tijdens de partij. Een hele keurige en ogenschijnlijk vrij eenvoudige remise tegen een tegenstander met toch ruim 100 elo-punten meer. Uiteindelijk dus een 2,5 – 1,5 overwinning en we zitten in de 2e ronde!

3-Torens 1 boekt eerste (ruime) zege!

We hebben de eerste overwinning te pakken! Eigenlijk ging het vrij soepel, vanaf het begin. We hadden dit keer slechts 1 afmelding (van Rinus), maar daarvoor in de plaats speelde Dylan, die het uitstekend deed (daarover later meer). Vol goede moed begonnen we aan de wedstrijd tegen SO Rotterdam 3, die we eigenlijk ook wel moesten winnen, want anders zouden we al te snel in de degradatiezone blijven hangen.

In het begin leek het vooral snel goed te gaan voor ons op bord 7 (Egbert) en bord 8 (Henk). Beide stonden al snel een pion voor met een veel betere stelling. Op de overige borden ging het langere tijd gelijk op en was het mij niet duidelijk wie er nu beter stond. Léon stond op bord 1 niet echt lekker (maar dat zegt meestal vrij weinig bij Léon, zoals we inmiddels weten), op bord 2 speelde mijn tegenstander vrij passief, maar echt beter stond ik niet in het begin, Menno bouwde het zoals gebruikelijk redelijk rustig op op bord 3. Martin leek op bord 4 wel wat dreigingen te hebben tegen de koning van zijn tegenstander, het zag er veelbelovend uit. Dylan vond ik op bord 5 vrij moeizaam uit de opening komen, hij had een ontwikkelingsachterstand – en op bord 6 was Zenun terug van weggeweest! Hij probeerde in zijn kenmerkende stijl met lopers en dame open lijnen te zoeken en een aanval op te bouwen, maar hij vond in zijn tegenstander een taaie verdediger.

De eerste beslissing viel inderdaad te noteren op de staartborden. Egbert’s tegenstander maakte een paar onnauwkeurige zetten, en toen begaf Egbert’s dame zich als struikrover in de stelling van zijn tegenstander en snoepte de ene pion na de andere. Toen de dame ook nog de loper van zijn tegenstander (na een blunder) buitmaakte, vond hij het welletjes en schudde Egbert de hand.

Een poos later wist opeens – eigenlijk vanuit het niets – Léon te winnen. Zijn tegenstander gaf een kwaliteit min of meer zomaar cadeau en gaf ook direct op. Mooie meevaller! Een kleine tegenvaller was daarna dat Henk niet wist te winnen, ondanks een eindspel met twee pionnen meer, maar lopereindspelen blijven toch tricky om te winnen – zo bleek ook nu weer. Remise dus. Het derde punt voor ons werd gescoord door Zenun. Hij had een dame+paard (voor beide) eindspel bereikt, waarin hij een pion meer had. Het zag er goed uit, maar opeens wist hij te winnen – hoe dit gebeurde is mij ontgaan, omdat ik op bord 2 inmiddels ook in een kritische fase terecht was gekomen.

Mijn tegenstander speelde lang passief, maar zeer solide. Op een gegeven moment besloot hij echter de stelling op te blazen door een paard te offeren voor 2 centrumpionnen. Objectief gezien was het geen goed offer, maar de situatie werd zeer scherp en nauwkeurig spel was vereist. Gelukkig vond ik in deze fase de juiste zetten (mede wellicht dankzij tijdvoorsprong op de klok) en toen ging het sne; bergafwaarts met de stelling van mijn tegenstander. Mijn stukken kon ik goed activeren, ik won een (vrij)pion terug en in verloren stelling ging mijn tegenstander door de klok: 4,5 -0,5, de punten waren binnen!

Martin’s stelling was op bord 4 zeer complex geworden, het was echt een leuke pot, ik heb geen idee voor wie er meer in had gezeten, maar uiteindelijk is het remise geworden. Waarschijnlijk een terechte uitslag voor een mooie, scherpe strijd. Menno ging op bord 3 helaas kopje onder. Er ontstond een midden/eindspel met D+T en een paar pionnen voor beide. Er had zetherhaling in gezeten, maar Menno wilde meer  – en dat bleek onverstandig. Hij verloor uiteindelijk zijn partij.

De laatste die bezig was, was Dylan. Normaal gesproken spelen we met een kortere tijdsduur onze partijen, dus het werd erg laat voor Dylan, maar hij hield zijn hoofd koel tot het einde, sloeg een remise-aanbod af en speelde het paardeindspel voortreffelijk. Er waren meerdere manieren om dit te winnen, hij had een vrijpion, maar hoe Dylan dit deed in tijdnood, vond ik echt klasse. Hij gaf zijn tegenstander geen schijn van kans op tegenspel, parkeerde de koning van de tegenstander in de hoek en kon doorlopen met zijn pion. Klinkt misschien simpel, maar om 23:30 met 1 minuut op de klok en met 15 man om je heen zo het eindspel spelen vind ik grote klasse! Superinvalbeurt van Dylan en een mooie 6-2 zege, waarmee we ons een plekje in de middenmoot bemachtigen.

Gerkes is (voorlopig) de beste Jan

In de 5e ronde van de interne competitie stonden er 5 partijen op het programma. De reden hiervan was dat 3-Torens 1 een thuiswedstrijd speelde en er een trainingsavond plaatsvond. Desalniettemin was er aardig wat spektakel te zien op de borden.

Jesse wist te winnen van Siddarth. In het middenspel won Jesse 2 pionnen, en deze voorsprong hield hij vast tot het eindspel. Hij wist uiteindelijk een pion te promoveren en toen was het snel gebeurd. Hans en Giovanni speelden een leuke partij, waar er voor beide kansen leken. Toen er tactische mogelijkheden in de stelling kwamen, was Giovanni beter op zijn hoede dan Hans: via een listig aftrekschaakje wist hij een dame buit te maken, waarna Hans begrijpelijkerwijs direct opgaf. Jan Gerkes wist Jan Breugem te verschalken in een spannende strijd. Een mooie partij, zonder grote fouten, maar uiteindelijk bleek Gerkes het toch net wat beter te spelen.

Een andere mooie, scherpe pot was die tussen de subtoppers Cok van Grevenbroek en Hans van den Burg. Beide zullen waarschijnlijk meedoen om een plaats bij de eerste 8, en ook in deze partij lieten ze zien weinig voor elkaar onder te doen. Het was erg scherp, waarbij Hans een kwaliteit wist te winnen, maar Cok had zeker compensatie. Hans’ koning stond nogal beroerd, hij kon niet rokeren, en hier besloten ze remise overeen te komen. Enerzijds valt er wat voor te zeggen, ik vond het ook niet duidelijk wie er beter stond, anderzijds jammer want er zat nog genoeg muziek in de stelling om verder te schaken.

Dan was er nog 1 Jan (S.) over en die speelde tegen Joeke. Hij had het erg moeilijk, stond een paard (tegen een pion) achter en leek te gaan verliezen. Hij had zich al bij een nederlaag neergelegd, maar toen wilde Joeke het te snel doen en zette Jan niet mat, maar… pat!

Deze week speelt vrijdag het 3e viertal nog een uitwedstrijd en dan volgende week weer interne competitie – en een thuiswedstrijd van het 2e viertal.

Erasmiaan Murdoch Mac Lean wint eerste Bakker avond

Tijdens de eerste Bakker-avond van dit seizoen krijgen we bezoek van onze westerburen. Er waren 3 Erasmianen op de 1e Bakker-avond afgekomen, waaronder 1 oude bekende: Davin Mostert. Daarnaast ook nog een speler van Moerkapelle, Arno Luinenburg. Leuk dat ook leden van andere verenigingen de laatste jaren steeds vaker de weg naar onze Bakker-avonden of andere activiteiten weten te vinden! Uiteindelijk speelden er 21 spelers op deze eerste avond, waaronder 3 instromers in de laatste ronde van enkele 3-Torens spelers die de schaakcursus voor beginners gaven (of volgden), hetgeen deze avond ook van start was gegaan.

In de eerste ronde wisten alle vier de gastspelers ook direct te winnen. Uiteindelijk geen verrassingen in de eerste ronde, al kwam Jesse van Dongen wel heel erg dichtbij. In het verre eindspel wist Arno Luinenburg echter nog een mindere positie om te buigen tot een overwinning. In ronde 2 mochten enkele toppers met elkaar de degens kruisen. Davin en Léon deelden in deze ronde de punten en Murdoch Mac Lean wist Arno Luinenburg pootje te lichten, nadat laatstgenoemde vrij snel een stuk verloor. Verder een knappe en verrassende overwinning van Giovanni deze ronde, op Menno. Menno had duidelijk zijn avond niet en ging tegen Giovanni uiteindelijk door de vlag.

Na 2 rondes waren er nog 4 spelers met de volle 100%, gevolgd door Leon en Davin met een halfje minder. De eerste vier speelden tegen elkaar. Zelf speelde ik tegen Murdoch Mac Lean van Erasmus, en ik liet kinderlijk eenvoudig al na een zet of 8 mijn loper insluiten. Gelukkig kon ik de loper nog wel op f7 offeren en kon ik toch nog een redelijk gevaarlijk initiatief ontwikkelen. Murdoch verdedigde dit echter goed en na dameruil nam hij langzamerhand het initiatief over en wist hij het punt binnen te harken. Giovanni ging deze ronde door met zijn verrassende opmars en versloeg ditmaal niemand minder dan Rinus van der Linde! Ook Henk Springer boekte een knappe zege deze ronde, op Davin.

In de laatste ronde was het Murdoch tegen Giovanni. Giovanni werd direct in het nauw gedreven door Murdoch, die met al zijn pionnen naar voren stormde. Het leek even een walk-over te worden, hetgeen op grond van het ratingverschil (742 punten!!) ook te verwachten was. Giovanni kwam echter zeer sterk terug, en ging een gewonnen eindspel in, nadat een offer (?!) van Murdoch niet het gewenste effect had. Hij had een kwaliteit tegen een pion, maar helaas voor Giovanni liep hij toch tegen de lamp toen hij te zeer op dameruil speelde. Murdoch zag direct dat hij na de dameruil de toren van Giovanni kon pennen en de kwaliteit kon terugverdienen. Toen was het Murdoch die een pion voorstond en hij liet zien hoe je zoiets vervolgens omzet in een punt. Beide heren kunnen terugkijken op een geslaagde eerste avond, waarbij Murdoch de winnaar van de eerste avond is en Giovanni de grootste verrassing van de eerste avond (en een keurige 4e plaats bezet). Léon had zich middels 2 achtereenvolgende overwinningen ook gemeld in de strijd om de eerste plaats en bezet nu de 2e plek achter Murdoch. Hopelijk is Murdoch er over 5 weken weer bij om zijn koppositie te verdedigen!

Henk nieuwe koploper na overwinning op Rinus

In de tweede ronde van de interne competitie werd er strijd geleverd op 7 borden. Er zaten zeker een aantal mooie partijen tussen. De koplopers Jan Breugem en Leon Huijsdens hadden zich afgemeld: vrijwel zeker zou iemand de koppositie dus gaan overnemen na deze ronde.

Egbert begon zijn partij sterk tegen Giovanni. Giovanni overzag dat zijn pion op c2 in stond, en hierna liep hij achter de feiten aan. Toen hij verderop in het middenspel nog een keer (onnodig?) een pion verloor, was het daarna niet moeilijk meer voor Egbert om het punt binnen te slepen. Cok boekte een knappe overwinning op Martin, en Erik ging als een mes door de boter tegen Hans. Niet dat Hans echt grote blunders maakte, maar Erik speelde sterk, had een gevaarlijk initiatief en maakte duidelijk dat hij de overwinning zou opstrijken. Zelf had ik een “bye”, hetgeen betekent dat ik tegen de rest van de vereniging mocht schaken. Na een redelijk gelijk opgaande opening dacht Henk dat hij mijn loper kon oppikken, maar ik had nog een tussenschaakje, won de kwaliteit en de partij.

Een topper in deze ronde was de partij tussen Rinus en Henk. Rinus, die op onze vereniging toch te boek stond als iemand die zijn openingskennis altijd prima op orde heeft, werd niet verrast door Henk op zet 2(!), die de Chigorin op het bord toverde. Deze schok kwam Rinus niet meer te boven, en Henk kwam lekker uit de opening en wist de partij na een lange avond ook naar zich toe te trekken. Prima overwinning en de koppositie is nu voor Henk!

Jan Spoelstra en Siddarth speelden ook een zeer spannende partij, waarbij Siddarth tot diep in het eindspel remisekansen had. Siddarth had weliswaar een slechtere pionnenstructuur, maar het was niet eenvoudig voor Jan om de overwinning te pakken. Op een gegeven moment was dit de stelling:

En Siddarth (zwart) was aan zet. Siddarth speelde hier ..Kf6, waarna Jan de pion op d5 oppikte en uiteindelijk een vrijpion wist te maken en de partij wist te winnen. De enige zet in deze stelling is ..Kd6! Siddarth was bang dat zijn koning dan te ver van wit’s verbonden pionnen af zou staan, alleen het punt is… wit heeft geen enkele kans op een pionnendoorbraak die goed werkt! Probeer in deze stelling er zelf maar eens doorheen te komen, het zal niet lukken! Jammer, maar verder goed gespeeld van Siddarth en het eerste punt zal vast niet lang op zich wachten.

Tenslotte maakten Jan Gerkes en Dylan Achuthan er (naast mij) een erg mooie, spannende partij van. Dylan had het centrum te pakken, maar ook een aantal zwakke plekken in zijn positie (bijv. de achtergebleven pion op de c-lijn. Jan positioneerde zijn stukken goed, en ondanks dat hij een centrumpion verloor kreeg hij langzaam maar zeker het betere van het spel. Uiteindelijk werd een remise-aanbod van Dylan aanvaard door Jan. Beide waren al in de tijdnoodfase, er stond nog veel op het bord, en de stelling was ook wel ongeveer gelijk. 1 zet daarvoor echter had Jan waarschijnlijk de kans op de winst gemist, door zijn toren op de 2e rij te plaatsen. Pion g2 was dan niet meer goed te dekken geweest. Dylan ontsnapt dus met een remise tegen Jan. Beide nestelen zich comfortabel in de subtop na de 2e speelronde.

3-Torens 1 verliest nipt van Maassluis

De eerste wedstrijd van het seizoen is helaas nipt verloren gegaan. Vergeleken met vorig seizoen hebben we twee sterke spelers verloren (Bert en Wong), en Menno en Henk mogen dit jaar hun prestaties doen vergeten. Helaas was het echter ook zo dat we deze eerste wedstrijd maar liefst 3 van onze sterkere spelers moesten missen (Leon, Menno en Zenun). Toch hebben we het Maassluis, dat juist een stuk sterker is geworden t.o.v. vorig seizoen, nog erg lastig kunnen maken.

Maassluis is een erg gezellige schaakvereniging. Een redelijk kleine vereniging, maar een leuke, knusse locatie met een zeer gastvrije voorzitter die iedereen bij binnenkomst hartelijk welkom heet. Het was het begin van een sportieve, gezellige avond.

Op bord 2 had Martin een hele lastige avond. Martin houdt meestal wel van materiaal voorsprong en liet zich verleiden om in een Franse opening twee pionnen te snoepen. Dit was echter wel heel gevaarlijk en tegenstander Marcel Bergen bleek duidelijk beter thuis in deze openingsvariant. Martin kon geen safe haven meer vinden voor zijn koning, al zijn stukken moesten noodgedwongen op steeds dubieuzer ogende velden een onderkomen zoeken om erger te voorkomen, en uiteindelijk duurde het tot zet 19 en toen moest Martin helaas al de handdoek in de ring gooien.

De score werd gelijk gemaakt door Henk (bord 8). Zijn tegenstander dacht een leuke tactic gevonden te hebben met Lxh7+, maar Henk pakte eenvoudig de loper, en in plaats van terug te keren naar g8, ging Henk vervolgens met zijn koning naar g6, waarmee zijn paard gedekt bleef. Henk bleef een stuk voor, de aanval had ook niet veel meer om het lijf, en daarna is de overwinning niet meer in gevaar geweest.

Op bord 3 had speelde Rinus tegen Jos Kruidenier, een van de nieuwe aanwinsten van Maassluis, en qua rating ruim 250 punten sterker dan Rinus. Het werd een scherpe Siciliaan met tegengestelde rokades. Hoewel het in het begin zeker onduidelijk was wie er nou meer kansen maakte op de overwinning, werd langzaam maar zeker Rinus’ koningspositie penibeler, terwijl hijzelf niet voor echt gevaarlijke tegendreigingen wist te zorgen. Het punt ging dan ook naar Maassluis.

2-1 achter maar op zich boden de andere borden wel perspectief op een gunstige uitslag. Jan Gerkes had op bord 5 een pion geofferd, maar wel initiatief op de f-lijn. Cok stond gewonnen op bord 7, zowel qua positie, als zeker ook qua tijd. Zelf stond ik ook goed op bord 1, nadat mijn tegenstander het Budapester Gambiet met zwart niet helemaal scherp speelde, en ik met een fijne pluspion en gezonde stelling het middenspel in was gegaan. Bij invaller Patrick op bord 6 leek alles nog in evenwicht, en ook Egbert stond zeker niet minder (pion voor in een eindspel met T+L voor tegenstander tegen T+P voor Egbert).

Toen begonnen er echter op heel veel borden allerlei onverwachte wendingen plaats te vinden. Egbert vroeg mij of hij remise kon aannemen. Ik ging ervan uit dat we het punt wel nodig zouden hebben voor de overwinning, en aangezien zijn tegenstander een slechte loper had en een pion minder, antwoordde ik: doorspelen graag! Helaas ging het vrij snel daarna mis: loper en paard werden geruild en Egbert deed de deur open voor de toren van zijn tegenstander. Die snoepte een paar pionnen op en creëerde een niet te stoppen vrijpion. Helaas, de deksel op de neus en een 0 voor Egbert.

Een andere tegenvaller was op bord 7. Opeens hoorde ik een remise-aanbod van Cok’s tegenstander. Ik vermoedde dat het om een kansloze laatste stuiptrekking was, maar tot mijn grote verbazing werd het aanbod geaccepteerd. Blijkbaar was er iets helemaal mis gegaan, en was remise nu niet meer te voorkomen geweest.

In deze fase kreeg ik overigens niet veel mee van het spel op de andere borden, omdat ik zelf druk bezig was om de overwinning veilig te stellen op bord 1. Het ging er steeds beter uit zien, maar tegenstander Martin van der Hidde bleef loeren op kansen voor een succesvolle koningsaanval. Uiteindelijk wist ik al het venijn er uit te halen, mijn eigen torens te activeren, en het punt te scoren: 2,5 – 3,5.

Ergens vlak hiervoor begreep ik dat Patrick een remise-aanbod had gekregen, en geweigerd, mede met het oog op de stand (waarschijnlijk). Jan Gerkes had namelijk een stuk geofferd, maar dit had niet het gewenste effect gehad, al was er nog steeds wel een initiatief gaande. Dit initiatief speelde Jan namelijk zo goed uit, dat hij zijn tegenstander tot een fout verleidde: Jan won het stuk terug, en wist hierna ook heel snel de partij te winnen. Knap gedaan en een mooi debuut voor 3-Torens!

Helaas was de houdbaarheidsdatum van Patrick’s remise-aanbod verdwenen, en zijn stelling was inmiddels vrij hopeloos. Het was een verloren eindspel geworden helaas, en Patrick moest uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in  zijn sterke tegenstander Dirk Brijs (vorig jaar bord 1 speler van Maassluis).

Maassluis 1             1753 - 3-Torens 1              1612 4½ - 3½
1. Martin van der Hidde    1971 - Arjan Drenthen          1820 0  - 1
2. Marcel Bergen           1901 - Martin van Vaalen       1721 1  - 0
3. Jos Kruidenier          1873 - Rinus van der Linde     1622 1  - 0
4. Michael Kroes           1782 - Egbert Berghout         1544 1  - 0
5. Gert Dijkstra           1781 - Jan Gerkes                   0  - 1
6. Dirk Brijs              1723 - Patrick Smaal           1512 1  - 0
7. Peter van Soest         1520 - Cok van Grevenbroek     1403 ½  - ½
8. Hans Quak               1476 - Henk Springer           1665 0  - 1

Helaas kwamen we dus net iets tekort (3,5-4,5) tegen Maassluis, maar we hebben hard gestreden op alle borden voor de punten. Over een maand spelen we thuis tegen SO Rotterdam, dan gaan we ervoor om de eerste punten binnen te halen!