Monthly Archives: februari 2018

Spannende partijen op lekker druk RSB GP Alblasserwaard toernooi

Renzo, Chayenna en Florian speelden zaterdag 17 februari mee op het Alblasserwaard jeugdschaaktoernooi. Het was er druk, niet alleen beneden, maar ook boven zat het goed vol bij schaakvereniging Sliedrecht. Er was van alles te beleven op de borden van onze 3-Torens spelers. Mooie partijen, partijen vol verrassingen en vooral ook heel spannende partijen!

De RSB Grand Prix toernooien zijn een groot succes. Steeds meer spelers van allerlei schaakverenigingen en schoolschakers doen mee. Op dit toernooi al bijna 100 deelnemers. Dat is wel logisch want er zijn veel prijzen te winnen en iedereen heeft daar een mooie kans op. In elk van 12 groepen waren maar liefst 4 bekers beschikbaar en in de groepen 11 en 12 ook nog een mooi schaakbord met magnetische stukken dat je aan de muur kon hangen. En spelers zonder beker of schaakbord wonnen een lekkere puntzak snoep! Zo konden alle spelers van alle niveaus met mooie prijzen naar huis!

Van 3-Torens hadden 4 spelers zich aangemeld, maar helaas voelde  Zoë zich niet lekker zodat we met één auto vol, met zijn vijven (want de moeder van Chayenna ging ook mee) op pad gingen. De voorlopige indeling van de groepen stond al op internet, zodat te zien was dat Renzo in veel hogere groep was ingedeeld dan toen wij voor het eerst meededen in een RSB Grand Prix. Dat komt omdat Renzo op 1 februari zijn eerste  KNSB jeugdrating had gekregen. En dat was een mooie 347 :-). Chayenna en Florian hadden nog geen KNSB jeugdrating en zij werden samen in groep 11 ingedeeld.

Chayenna en Florian speelden de eerste ronde al meteen tegen elkaar


De eerste ronde verliep goed. Renzo haalde zijn eerste punt en Chayenna won van Florian. De tweede ronde startte al direct daarna en Chayenna en Florian haalden allebei de winst binnen! Ook Renzo stond er prima voor. Na een partij waar het over en weer ging met de kansen kwam een eindspel op het bord waarin Renzo een dame meer had. Renzo dreef de  koning van de tegenstander netjes de hoek in en hij zou binnen een paar zetten mat kunnen geven (altijd wel goed oppassen voor pat!). Maar toen wees zijn tegenstander ineens op de klok.. De tijd van Renzo was op en daardoor had zijn tegenstander op nippertje toch nog gewonnen! Er stond nog een pion op het bord waarmee zijn tegenstander nog “matpotentieel” had en dan kun je winnen  op tijd. Alleen als je geen “matpotentieel” meer hebt kun je ook niet meer winnen op tijd, dan wordt het remise als de vlag valt en je nog niet bent mat gezet. Dus als de tijd bijna op is, sla dan die laatste pion(nen) van het bord, dan heb je altijd minimaal remise. Renzo wist dit allemaal nog niet precies en had even tijd nodig om deze afloop van een goede partij te verwerken.

Renzo in tijdnood


In de rondes daarna werd het steeds spannender. Dat hoort bij een toernooi. Er wordt serieus geknokt. En daar horen ook duidelijke regels bij. Zoals aanraken is zetten. Al met je hand naar de stukken gaan om snel te zijn is “niet handig” want als je een stuk aanraakt dat je toch liever niet wilt spelen dan kan je tegenstander zeggen dat je het toch moet zetten. Alleen als er geen geldige zet is mag je dan een ander stuk zetten. En de regel geldt ook voor het aanraken van stukken van je tegenstander. Als je dat doet moet je dat stuk slaan, tenzij dat onmogelijk is, dan mag je wat anders doen. Dit gebeurde bij Renzo en zijn tegenstander zei dat hij moest slaan, hoewel Renzo dit niet wilde.

Zo was het niet alleen een toernooi met veel mooie partijen, maar ook een toernooi om toernooi-ervaring op te doen. Met voor Renzo toch zeker  wel een  heel mooi resultaat in groep 6. Hij haalde een mooie 50% en een de vijfde plaats. En we weten voor een volgend toernooi dat er meer in zit!

Renzo haalt een prima 3,5 uit 7 en een vijfde plaats in groep 6


In groep 11 speelden 10 spelers en om toch tegen iedereen te kunnen spelen èn om op tijd alle partijen te kunnen afronden speelde groep 11 met 10 minuten op de klokken. Dat betekent dat de partijen niet zullen meetellen voor de KNSB jeugdrating, want dan moet er minimaal 15 minuten per persoon per partij op de klokken staan. Nu vonden Chayenna en Florian dat helemaal niet erg. Want zo speel je extra partijen en kun je meer punten halen. En die punten nou, die beleven binnen stromen!

Chayenna en Florian in hun onderlinge partij


Bij Florian kwam in de partij tegen de groepswinnaar een soort Franse opening op het bord. Dit is een opening die niet zo makkelijk is om te spelen. Niet voor wit en ook niet voor zwart. Florian zette zijn beste beentje voor, maar zijn tegenstander wist toch te veel materiaal van hem af te snoepen. En zo kom je op een toernooi ook verrassende partijen tegen, want het zijn weer andere tegenstanders met andere openingen dan je gewend bent op de club. We hebben samen nog even naar het begin van de partij kunnen kijken en zo kun je ook zien waar je kansen liggen als er weer zo’n soort begin op het bord komt!

En dan Chayenna. Zij speelde een sterk toernooi. Echt leuk om te zien! Maar ook zenuwslopend.. Want in de laatste partij werd het toch wat moeilijker alles goed te blijven zien. Eigenlijk zat zij er wel een beetje “doorheen”, zoals ze op de televisie in sportprogramma’s wel zeggen. Ze zag een paar mooie aanvalskansen en speelde daar consequent op. Maar ze liet ook te veel stukken “in staan”. Daardoor won haar tegenstandster steeds meer materiaal en kreeg een groot materiaal overwicht toen de aanval van Chayenna niet doorsloeg. Daarna werd het echt knokken voor Chayenna. Haar tegenstandster had wel minder tijd, maar er kon nog van alles gebeuren… Dreigingen over en weer en ook materiaalverlies over en weer.

Langzaam maar zeker kwam Chayenna weer beter te staan en verdween het materiaaloverwicht. Ze had zelfs een paar kansen om mat te zetten. Maar de klok tikte door en de partij ging ook door.. Dat was niet best voor de nagels van de moeder van Chayenna en mijn nagels waren ook al op!

En toen… was de tijd van Chayenna op… maar de tijd van haar tegenstandster was ook op! En op de klok stond dat dàt nèt iets eerder was gebeurd! Zo won Chayenna haar laatste partij. en dat gaf deze stand in groep 11:


Een beker! Chayenna op de derde plek en Florian op de vierde plek!

Chayenna en Florian met een prachtig resultaat met ruim meer dan 50% en met een mooie beker!


Onze kanjers op de foto!

Op de terugreis naar huis was het een dolle boel achterin de auto. Helemaal gezellig en zo rond de klok van zes weer allemaal thuis!

Het volgende RSB Grand Prix toernooi is op zaterdag 24 maart bij schaakvereniging Barendrecht/IJsselmonde. Doe ook mee!

En de komende maanden is er aan het eind van elke maand nog zo’n leuk toernooi!


3-Torens 2 boekt eerste overwinning van het seizoen

Wat is het verschil tussen Sven Kramer en 3-Torens 2? 3-Torens 2 piekt wel op het moment dat het er het meest toe doet! Op de dag dat Sven Kramer het niet redde op de 10 kilometer in Zuid-Korea speelde ons tweede de degradatiekraker tegen Fianchetto 3. Beide teams stonden met 2 matchpunten onderaan, dus winst was nodig. En dat gebeurde ook, met 4,5-3,5.

Het begon met goede resultaten van de invallers: Joeke had een gezonde pion voorsprong en leek te gaan winnen, tot zijn vrijpion er toch af ging en er remise werd overeengekomen. Toch een goed resultaat tegen een (qua rating) sterkere tegenstander. Hetzelfde gold voor Jan Spoelstra, die eerst remise zelfs afsloeg, maar later toch aannam. Ook Hans Kunnen speelde aan bord 6 een keurige remise, maar daarna begon de grote tombola.

Het begon met Cok, hij stond halverwege een pionnetje achter, maar had een klein initiatiefje als compensatie, dat initiatiefje werd een initiatief en dat leidde uiteindelijk tot een ingesloten dame van de tegenstander en een vol punt. Daarna Patrick: hij vroeg bij 1,5-1,5 of hij in mocht gaan op zetherhaling. Dat mocht van mij gezien de stand op de andere borden, maar hij deed het toch niet. Waarschijnlijk omdat hij een briljante voortzetting zag, maar die was helaas nagenoeg verliezend. Hij verloor ook een loper, speelde voor de vorm nog even door en kreeg een toren cadeau van zijn tegenstander. Weer een punt cadeau! 3,5-1,5

Met de gunstige vooruitzichten bij Hans van der Burg en Arjen lagen er toen ineens matchpunten in het verschiet. Maar eerst Jan Breugem, Jan won een pion, Jan won een kwaliteit en… raakte toen ineens zijn dame aan terwijl zijn paard in stond. Misschien heb ik het niet goed gezien, maar ik dacht dat Jan het stuk daarna ook weer kon terugwinnen, maar dat niet deed. In elk geval leidde het tot een stelling waarin Jan een toren tegen een loperpaar had dat uiteindelijk verloren ging.

Hans van der Burg maakte zijn tegenstander met een truc een pion afhandig nadat hij best gedrongen gestaan had uit een Franse opening. Daarna ging er nog een kwaliteit af en in het eindspel nog een volle loper. Dat was in totaal een toren voorsprong, dat leek voldoende voor de winst, ware het niet dat Hans eeuwig schaak over het hoofd zag, remise dus. Op dat moment had Arjen voldoende aan remise voor de matchwinst, maar dat was waar hij zich de hele avond tegen verzet had. Hij had al 3 remiseaanboden afgeslagen en had afgewikkeld naar een pionneneindspel met evenveel pionnen, maar 2 dubbelpionnen voor de tegenstander, dat leek gunstig. Het was razend moeilijk en beide spelers hadden inmiddels 2 minuten op de klok. Waarschijnlijk was een winstpoging mogelijk geweest volgens een omstander, maar een kleine analyse thuis liet al zien dat dat niet zonder risico’s was geweest. Nu berustte Arjen in remise wat de eindstand op 4,5-3,5 bracht.

Bakker 3: Cok en Arno naderen Murdoch

Na twee avonden stond Murdoch MacLean bovenaan met een grote voorsprong op de rest. Murdoch had de eerst twee avonden slechts 1 remise afgestaan. De derde Bakker-avond had Murdoch het aanzienlijk lastiger. In de eerste ronde verloor hij direct, van onze clubkampioen, Léon Huijsdens. Murdoch had beter gestaan, kwam toen in een remise-eindspel terecht, maar Léon speelde dit slimmer en wist te winnen. Murdoch herstelde zich enigszins met 2 overwinningen op Davin Mostert en Arjen Hofman, maar moest in de laatste partij van de avond zijn meerdere erkennen in Arno Luinenburg.

Arno speelde een erg goede avond en wist al zijn vier partijen te winnen. Hierdoor is hij weer volop in de race om de Bakker-trofee. Hij gaat elke avond bovendien beter spelen: de eerste Bakker-avond verloor hij 2 partijen, de tweede 1 en de derde dus alles gewonnen. Naast Murdoch waren Dylan, Egbert en Giovanni zijn slachtoffers deze avond.

De derde kandidaat die nog volop in de race is om de Bakker-trofee, en bovendien dus de sterkst spelende 3-Torens speler in deze competitie, is Cok van Grevenbroek. Hij weet elke Bakker-avond weer te verrassen, maar zo langzamerhand kun je het geen verrassing meer noemen en moeten we wellicht gewoon erkennen dat Cok een zeer sterke rapid-schaker is. Deze avond speelde hij ook gewoon weer heel goed, met 2 overwinningen tegen Davin en Egbert en 2 remises tegen Léon en mij (ik had in mijn partij tegen Cok ook nergens kans op meer, ondanks dat ik in eerste instantie zijn terechte remise-aanbod afwees).

Nu hebben we de kanshebbers op de Bakker-trofee besproken, maar verder werd er natuurlijk ook lekker geschaakt op de andere borden. Hidde van ’t Verlaat verdient hierbij wel een bijzondere vermelding. Hij speelde erg goed en wist zowel Erik Smits als Martin van Vaalen (beide met zwart) te verslaan, erg netjes! Alleen in Menno moest hij zijn meerdere erkennen. Jammer dat we Hidde niet vaker op de club zien, hij laat tijdens de Bakker zien behoorlijk goed mee te kunnen komen met het niveau van de senioren.

Verder waren er uiteraard nog vele verrassende uitslagen te zien (Breugem verslaat Van der Burg, Hofman verslaat mij, Kunnen verslaat Breugem, Netten verslaat Van der Burg) – het was weer een geslaagde Bakker-avond, op naar de ontknoping op dinsdag 27 maart – dan zullen Murdoch, Arno en Cok (of gaan ze allen punten verspelen en kan Léon met een geweldige laatste avond ze toch nog inhalen?) uitmaken wie zich de Bakker-kampioen van 2017/2018 mag noemen.

Rinus matchwinnaar na zware strijd in Capelle: CSV 3 – 3-Torens 1: 3,5 – 4,5

Van tevoren beloofde het een spannende strijd te worden: CSV 3 stond 3e met 5 punten uit 3 wedstrijden en wij stonden 4e met 1 puntje minder. Een tegenvaller was dat Léon verhinderd was, maar gelukkig hadden we met Dylan een goede invaller gevonden. CSV zet meestal niet hun sterkste spelers aan de eerste borden, en vandaar dat ik ook had besloten enige creativiteit in onze opstelling aan te brengen. Uiteindelijk pakte het goed uit, maar niet zoals ik had verwacht: onze overwinning werd juist veilig gesteld aan het enige bord (3) waar CSV een enorm ratingoverwicht had.

Dan de partijen. Als eerste was Henk (8) klaar. Tegen Pepijn Swets werd het evenwicht nooit echt verbroken, en de heren besloten al vrij snel tot een remise in een partij waar niet heel erg lang aan gememoreerd zal worden is mijn vermoeden. Zelf speelde ik op bord 6 tegen Rob Docter. Hij speelde een ongebruikelijke opening (1.d4 d5 2.Lg5) en ik was toen ook al min of meer uit de theorie. Toen we de opening door waren, maakte hij echter een fout – waardoor ik met …c5 een break had en een pion wist buit te maken. Hij kon mij echter wel aardig onder druk zetten hierna, en aangezien mijn extra pion een dubbelpion was, kon het nog niet echt beslissend voordeel genoemd worden. Nadat er steeds meer stukken werden geruild gingen we een paardeneindspel in met 5 tegen 4 pionnen. Waarschijnlijk de beslissende fout was dat Rob niet alle pionnen op de damevleugel afruilde, anders was het vermoedelijk niet te winnen geweest. Nu moest hij met koning en paard zijn ene pion in de gaten houden, en kon ik uiteindelijk op de andere kant doorbreken en het punt binnenslepen.

Naast mij speelde Martin op bord 6 tegen de 91-jarige Karel de Kok, die naar eigen zeggen al zo’n 70 jaar niet meer extern in clubverband had geschaakt. Toch deed dhr. De Kok het zeker niet onaardig. Martin had wel het betere van het spel in het begin. Op een gegeven moment leek Martin een aardige koningsaanval te ontwikkelen, maar zijn opponent hield dit goed tegen. Daarna leek de stelling in balans, totdat de vlam in de pijp sloeg met een “dameoffer” van dhr. De Kok. Een pion was echter niet meer te houden, waardoor Martin zijn dame zou moeten teruggeven. Echter ging deze zet gepaard met een remise-aanbod, die Martin in dank aannam. De toren van zijn tegenstander zou namelijk gevaarlijk Martin’s linie kunnen binnenkomen, en het lijkt me dat Martin goed weg kwam met de puntendeling.

Menno (1) had geen fijne avond. Hij kon in de opening al snel een pion winnen, maar sloeg dit met het verkeerde stuk. Zijn jeugdige tegenstander Rick van Roon kon zo met een tussenschaakje een heel stuk winnen. Overigens had ik dit zelf niet gezien en ik dacht dat Menno de hele avond lekker speelde en een gezonde pion voor stond. Enigszins verbaasd was ik dan ook toen hij naar mij toe kwam en vroeg of het ok was als hij remise zou aanbieden. Menno is normaal iemand die niet snel een remise aanneemt in gelijke stand, hij wil altijd doorschaken als er nog mogelijkheden zijn tot meer, dus ik was zeer verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog met een pion voorsprong. Tot hij me er op wees dat hij dus een stuk achterstond. Toen was ik verbaasd dat hij een remise-aanbod overwoog (wie accepteert dat met een stuk voorsprong) en nogmaals verbaasd toen het werd geaccepteerd. Ok, er was enige compensatie doordat Menno best een sterke stelling had opgebouwd met ruimte-overwicht en meer tijd op de klok, maar toch…. een stuk is een stuk.

Een remise-aanbod wat niet werd geaccepteerd was het aanbod van Egbert (2) een stuk eerder op de avond tegen Derk Brus. Egbert speelde met flair en had een stuk geofferd tegen 3 pionnen: verbonden vrijpionnen (die weliswaar nog allemaal in de beginstelling stonden met een koning erachter, maar goed, áls ze in beweging komen kan het gevaarlijk worden). Het remise-aanbod werd niet geaccepteerd door Derk, mede met oog op de andere borden. Toen de dames werden geruild leek het er gunstig uit te zien voor Egbert, en zeker toen hij zijn stuk terugwon doordat Derk een vork op zijn paard toeliet. Nu kon Egbert rustig zijn pionmassa naar voren bewegen en het punt binnenhalen. De tussenstand was zo 3,5 – 1,5 voor ons.

Het zag er goed uit, alleen invaller Dylan (4) stond er niet zo florissant voor tegen Hans Uittenbogaard. Dylan wilde graag weer tegen Hans spelen, waar hij onlangs op het Groningen Chess Festival van had verloren. Helaas ging het echter nu ook niet zo goed. De opening was nog wel ok, maar daarna begon Hans het betere van het spel te krijgen. Uiteindelijk leidde dit tot stukwinst. Hans had wel een zeer open koningspositie, dus er waren nog wel wat schwindlekansen voor Dylan. Helaas voor ons bleef Hans goed bij de les en wist hij het af te maken. Puntje voor Capelle.

Zenun had op bord 7 goede winstkansen. Hij stond een vrijpion voor. Wat echter lastig was aan de stelling was dat het vrij open was, en dat Hans Blokland hierdoor remise-kansen behield. Remise was iets wat Zenun al op zet 15 ongeveer resoluut had afgewezen (“Nooit!”) en was de hele avond geen optie geweest. Zenun nam echter teveel risico en ging om de schaakjes te ontwijken te ver de vijandelijke linies binnen. Op onfortuinlijke wijze kwam hij terecht in een matnet en zo ging deze partij onverwacht naar CSV en was de spanning weer volledig terug in de match (3,5-3,5).

De beslissing moest vallen in de partij tussen Rinus (3) en Jan ten Brinke. Ten Brinke, die op de nieuwe ratinglijst de 1800-grens is gepasseerd en in 2016 nog Marijn den Hartog wist te verslaan op het Watertorentoernooi, was op papier de sterkste speler van CSV. Ik had gehoopt dat Rinus misschien de opening goed door zou komen en wist af te wikkelen naar een remisestelling, maar niets was minder waar. Rinus speelde een prachtpartij. Vanuit de opening kwam hij al in het voordeel, had een stuk geofferd en kreeg hierdoor kansen tegen Jan’s koning en een sterk pionnencentrum. Jan offerde echter tijdig terug, waardoor de winst nog niet zo makkelijk was. In de tijdnoodfase had Rinus nog wel een iets betere positie, maar er kon veel gebeuren. De volgende stelling ontstond:

Wit heeft misschien een klein voordeeltje, maar na een zet als bijvoorbeeld 1… a5 is het moeilijk om echt een winnende voortzetting te vinden. Beide heren hadden echter nog weinig tijd op de klok (Ten Brinke minder dan een minuut en Rinus ongeveer 3 a 4 minuten). Ten Brinke dacht hier echter met een trucje een stuk te kunnen winnen en speelde  1…Txe1 2.Txe1 Pe6?? Rinus dacht een poos na en speelde toen het absoluut winnende 3.d7! en de pion is niet meer te houden. (3.Txe6 Txe6 en dan 4.d7 had ook gewonnen, maar verder verliest elke voortzetting). Er werd nog een paar zetten nagesparteld, maar de partij was hiermee gewonnen en dus de match van 3-Torens tegen CSV ook! Fantastische partij van Rinus, erg goed gespeeld en het knap afgemaakt in de tijdnoodfase.

De volgende partij is alweer over minder dan 3 weken, dan treffen de rode lantaarn drager uit De Hoeksche Waard.

Strijd in de schaduw van 3T-V3

Alle aandacht ging afgelopen dinsdag uit naar de trotse koplopers van de viertallencompetitie, maar helaas konden Jan, Jan, Hans en Sjoerd het (net) niet bolwerken tegen Nieuwerkerk. Er werd echter nog meer geschaakt, en wel op 6 borden in de interne competitie.

Cok en Egbert wilden blijkbaar geen seconde missen van de strijd tussen ons viertal en Nieuwerkerk, want zij gingen al na een zet of 14 voor zetherhaling. Egbert probeerde achteraf nog een beetje te doen alsof hij later nog wel zou willen afwijken, maar na 70 jaar schaakervaring trapt natuurlijk niemand er meer in dat hij de 3x dezelfde stelling regel nog niet onder de knie heeft.

Zelf mocht ik tegen Henk en hier was wel veel strijd te zijn. Henk speelde het geweigerd Russisch (sommigen noemen het ook wel Koningsgambiet) en ik kon me daar nog wel iets van herinneren van de vele potjes die ik hierin tegen Davin heb gespeeld. Ik kwam wel lekker uit de opening, maar toch ging ik daarna ergens de fout in, verloor een pion en was mijn voordeel kwijt. In het resterende eindspel was ik iets scherper dan Henk, waardoor ik toch de buit binnen kon slepen. Het kostte echter wel veel tijd en aandacht, waardoor ik van de resterende partijen niet bijzonder veel heb meegekregen (en, toegegeven, uiteraard wilde ik ook niets missen van de strijd van ons viertal).

Jesse had inmiddels al lang geleden gehakt gemaakt van Giovanni. Gert-Jan was in complete staat van verwarring. Hij dacht eerst tegen Siddarth te spelen, toen werd het Trump, maar uiteindelijk bleek hij het grootste deel van de avond barman Smaal tegenover zich te hebben. Dat werd hem uiteindelijk iets teveel, waardoor Trump weer een puntje kon bijschrijven.

Dan nog twee partijen die relevant zijn voor de strijd om de plaats bij de eerste 8. Hier wist Martin goede zaken te doen door Arjen te verslaan. Het was een leuke partij met wisselende kansen. Arjen leek een aantal keer een veelbelovende stelling te hebben, maar Martin wist goed te pareren en uiteindelijk aan het langste eind te trekken. Ook Rinus deed goede zaken – hij had de hele avond nodig, maar toen ik na mijn partij een kijkje kwam nemen had hij al beslissend materieel voordeel: dit wist hij later te verzilveren tot een vol punt.