Monthly Archives: januari 2017

Ronde 13: alle zekerheden over boord

Ik was ervan overtuigd dat er (dit seizoen) twee zekerheden bestonden. Ten eerste was dat dat wit over het algemeen in het voordeel is, want het heeft een tempo voorsprong. De tweede was dat Tony met wit alles wint en met zwart alles verliest. Deze aannames kunnen na de 13e ronde allebei de prullenbak in. Zwart won bijna alle partijen (alleen Léon wist met wit te winnen) en Tony verloor voor het eerst met wit – en daar is Cok debet aan.

Cok bouwde met zwart zijn partij keurig op. Hij speelde degelijk, won een pion en gaf Tony’s initiatief geen kans van slagen. Zolang je Tony’s – soms verwoestende – initiatief weet te neutraliseren, maakt hij vaak wel een foutje waar van geprofiteerd kan worden. Dit speelde Cok goed uit en hij klimt hierdoor naar de 9e positie op de ranglijst… nog maar één plek verwijderd van de playoff plaatsen, al zal hij de komende weken sterkere tegenstand kunnen verwachten.

Gert Jan speelde zijn tweede partij in de interne competitie tegen Hans Kunnen. In de opening won Hans ergens een pion. Beide heren hadden de tijd nog wel nodig in een complex middenspel, maar uiteindelijk wist Hans de beste voortzettingen te vinden, en hij wist materiaal te winnen en uiteindelijk de partij. Joeke had een zware avond tegen Arjen voor de boeg, en dat werd nog veel zwaarder toen hij een toren weggaf. Daar wist Arjen wel raad mee en hij wikkelde soepel af naar een overwinning.

Zoals gezegd was Léon de enige witspeler die wel wist te winnen. Het slachtoffer was Hans van den Burg. Het ging lang redelijk gelijk op, maar zoals wel vaker wist Léon in de tactische verwikkelingen aan het einde van het middenspel beter te rekenen en dit leverde hem een kwaliteit voorsprong op. Met een kwaliteit voorsprong is een eindspel wel toe te vertrouwen aan Léon en zodoende won hij de partij. Zelf speelde ik tegen Rinus. Onze partij ging lang gelijk op, totdat Rinus een foutje maakte waardoor ik een pion kon winnen. Daarna ging alles van het bord af. De laatste fout maakte Rinus door in onderstaande stelling torens te ruilen met 48. Te5+ ?

vd-linde-drenthen

Het eindspel is dan gewonnen voor zwart, omdat wit te veel tijd verliest met het ophalen van de c-pion. Zwart kan met zijn koning een sleutelveld bezetten (e5-f5 of g5 in deze positie) en wit kan dan niets meer doen om promotie van de zwarte f-pion te voorkomen.

Zenun zette zijn zegereeks ook verder voort. Ditmaal was Martin het slachtoffer, die zelf toch ook een heel behoorlijke reeks overwinningen had neergezet de afgelopen maanden. Ook dit was een erg spannende partij met wisselende kansen, en ook dit werd aan het einde van het middenspel beslist door een fout. Martin ging de fout in, en Zenun maakte het af – alweer zijn 7e overwinning (met slechts 1 nederlaag) in de interne competitie met een TPR van 1931!

30 Januari: Benefiet simultaan in Sophia Kinderziekenhuis door Magnus Carlsen

Nog even en het is zo ver: de schaaksimultaan tegen Magnus Carlsen in het Sophia kinderziekenhuis!

Afgelopen december zijn de borden in de verkoop gegaan en binnen een week waren alle 36 borden à €1000 uitverkocht!
Het programma van de dag ziet er als volgt uit:

14.30 Start film ‘Lang leve de Koningin’
16.00 Inloop Schaken
16.50 Opening door Prof. Irene Mathijssen
17.00 Start Schaken
18.55 bekendmaking winnaar en opgehaald bedrag
20.00 Einde borrel

Zoals u kunt zien zal er om 14.30 eerst de film ‘Lang leve de Koningin’ worden getoond. Hierbij kunnen alle kinderen uit het Sophia Kinderziekenhuis óf naar de gecreëerde bioscoop komen, óf vanuit hun bed de film bekijken! Vervolgens wordt om 16.50 het schaakbenefiet geopend door prof. Irene Mathijssen en zal wereldkampioen Magnus Carlsen het opnemen tegen 36 schaakfanatici met maar één doel: winnen van de wereldkampioen!

Om 18.55 zal de schaaksimultaan zijn afgelopen en wordt het opgehaalde bedrag voor Stichting Hoofdzaak bekendgemaakt waarna er nog de mogelijkheid is een drankje te drinken.

U bent allen van harte uitgenodigd om aanwezig te zijn!

Doneren kan altijd
De baropbrengst van het evenement komt ten goede aan de stichting. Doneren kan natuurlijk altijd.

Lees ook het bericht op schaaksite.nl met meer informatie over het doel van deze actie

Tot ziens op 30 januari!

PvdW: Zenun – Rinus

Weer een nieuw gezicht bij 12e ronde interne competitie

In de 12e ronde van de interne competitie waren er 7 partijen te bewonderen. Een nieuw gezicht was Gert Jan de Jong, die zich heeft opgegeven voor de schaakcursus en alvast sfeer kwam proeven en een potje meespelen. Hij speelde tegen Hans Pietersen. In het begin ging het aardig gelijk op, alleen op een gegeven moment won Hans materiaal en wist hij Gert Jan te verschalken. De volgende partij won Gert Jan wel.

Koploper Zenun speelde tegen Rinus en dit was een prachtige, spannende pot die pas op het einde werd beslist. Uiteindelijk trok Zenun aan het langste eind, maar Rinus had zeker kansen tijdens de partij. Zie ook de Partij van de Week voor deze sprankelende pot. Zelf mocht ik als nummer 2 in de achtervolging tegen Hans van der Burg. In een Dame-indisch besloot ik er met wit een (bekend) pionoffer tegenaan te gooien voor initiatief. In deze situatie was dat echter niet heel nauwkeurig, en mijn dame werd alle kanten opgestuurd door zwart’s stukken en pionnen. Uiteindelijk vond ik echter wel een gevaarlijk plekje op h6. Hoewel zwart objectief misschien beter stond, was de positie niet zonder venijn. Uiteindelijk wist ik in het middenspel iets betere voortzettingen te vinden en zag Hans zich genoodzaakt een stuk te geven om mijn dreigingen te kunnen pareren. Het eindspel was toen eenvoudig gewonnen voor mij.

Arjen en Egbert speelden een partij in de subtop van het klassement, en de heren lieten zien aan elkaar gewaagd te zijn. Zo gewaagd dat het zelfs tot een behoorlijk saaie partij leidde. Arjen had wel wat initiatief, stond wellicht ietsje beter gedurende de hele partij, maar het evenwicht werd nooit echt verbroken en Egbert hield het relatief eenvoudig op remise, hoewel Arjen wellicht nog wat had kunnen proberen uit te melken in het eindspel. Blijkbaar vond hij remise ook wel prima.

Martin, de man in vorm op het moment, had weinig moeite met Jan. Al vrij snel liet Jan een vorkje toe, en daar zegt Martin over het algemeen geen nee tegen. Er was dus al snel een materiële voorsprong te zien. Hoewel Jan nog een behoorlijke poos doorploeterde, wist Martin de winst uiteraard veilig te stellen en klimt hiermee een plaatsje naar plaats 5 in het klassement.

Wie ook wist te winnen en nu voor het eerst in de top-8 staat (wat recht geeft op een plek bij finalecompetitie) is Léon. Hij speelde tegen Erik Smits en was uiteraard favoriet. Hij probeerde het op z’n Carlsen’s aan te pakken met een erg langzame opening (Pf4, d4,g3, Lg2 etc.). Vrij laf dus J, maar blijkbaar was Léon bang voor Erik’s geduchte openingsrepertoire. Uiteindelijk pakte het wel goed uit, in het middenspel profiteerde Léon van enkele zwaktes bij Erik en toen ik later keek had hij volgens mij ergens een kwaliteit buit gemaakt. Later wist hij dit te verzilveren.

Tenslotte wist ook Cok wederom te winnen. Hij bleek ditmaal een maatje te groot voor Hans Kunnen. Eerst werd een (rand)pion gewonnen, en later zelfs een stuk. Toen er ook nog allerlei matdreigingen en stukwinstdreigingen ontstonden, vond Hans het wel genoeg geweest en maakte een einde aan de martelingen. Cok maakt hiermee ook een sprong naar de 12e plek en heeft nu ook bijna de play-off-plekken in zicht.

PvdW: Rijkeboer – van Grevenbroek

Eerste team walst over concurrent Shah Mata heen!

Wat een avond! Voorafgaand waren er nog wat hobbels die genomen moesten worden, zoals het compleet krijgen van het team en het vinden van het speellokaal. Daar konden we de schade echter beperkt houden, en uiteindelijk traden we aan met twee uitstekende invallers (die beide zouden winnen!) en met een tijdsachterstand van circa 10 minuten voor 3 spelers (die ook een 100% score zouden halen!). Zowel Shah Mata als wij hadden 6 punten over gehouden aan onze eerste vier wedstrijden, en voor beide was er nog uitzicht op promotie en wellicht zelfs een kampioenschap als Hendrik-Ido-Ambacht nog ergens punten laat liggen. Het betekende wel dat een 4-4 voor beide als verlies zou voelen: winnen was noodzakelijk!

Het begon al erg goed. Onze kopman Bert aan bord 1 won na 12 zetten, doordat zijn tegenstander Roel Warnik een grote blunder beging. In de afruilvariant van het koningsindisch probeert wit vaak zwart onder druk te zetten door het paard op f6 (met toren op e8) te pennen. Roel onderschatte echter het gevaar en verloor pardoes een vol stuk. Omdat er ook geen enkele compensatie was, gaf hij maar gedesillusioneerd direct op. Dat begon lekker, 1-0 voor en het was nog geen 20:30!

Bij de andere partijen duurde het wat langer. Zelf speelde ik op bord 4 tegen Frans Frishert. Ik hoopte op wat vuurwerk in de Cambridge Springs variant, maar mijn tegenstander speelde het heel degelijk, er werden stukken afgeruild en toen er alleen nog dames op het bord stonden en 6 pionnen voor beide kanten bood ik maar remise aan, wat na overleg werd geaccepteerd.

Vuurwerk was er intussen wel te zien op de andere borden. Martin speelde op bord 5 tegen Hans van Calmthout, een sterke tegenstander met een uitstekende score dit jaar in de interne competitie (voor deze ronde vonden we hem terug op plaats 4 van de topscorers in klasse 2A, met 3,5 uit 4). Martin heeft dit seizoen echter al meerdere keren laten zien dat hij niet onder de indruk is van goede prestaties of hoge ratings en liet weer een uitstekende partij zien. In een London system (een opening die overigens in het repertoire van beide heren bleek te zitten) wist Martin een pionnenmeerderheid op de damevleugel te creëren. Uiteraard waren er kansen voor tegenspel, maar die wist Martin knap te pareren. Nadat er twee verbonden vrijpionnen waren gecreëerd, zag het er hoopvol uit en inderdaad waren ze niet meer te stoppen.

Cok (bord 8) werd om 18:45 gebeld door mij met de vraag of hij kon invallen, en nog geen half uur later meegenomen door Martin (voldoende tijd om nog even wat te eten, toch?). Zijn eerste externe partij voor 3-Torens was een hele mooie. Een erg spannende Aljechin-verdediging waarbij wit uiteraard het centrum pakt met zijn pionnen. Zijn tegenstander had ook wel het initiatief, maar uiteindelijk wist Cok dit om te buigen in een fraaie overwinning. Zie ook de Partij van de Week!

De andere invaller was Menno. Vorig jaar een vaste waarde in het eerste team, en uiteraard is het vrijwel nooit een verzwakking als je Menno als invaller mee kunt nemen. Hij mocht het op bord 3 opnemen tegen de (op rating sterkere) Dik van der Pluijm, die vorig jaar nog in een spannend eindspel Arno pootje wist te lichten, waardoor we destijds verloren van Shah Mata. Ditmaal liet Menno echter geen spaan van Dik’s stelling heel. Dik speelde een variant van het Hollands, maar Menno wist heel slim gebruik te maken van met name de zwaktes van de witte velden, die een dergelijke speelstijl vaak met zich meebrengt. Ook Menno had een ijzersterke loper, die was zelfs zo sterk en dominant dat ik ergens tijdens de avond tegen Cok aangaf dat Menno enorm gewonnen stond, ook al stond hij een pion achter. “Maar hij staat toch een stuk voor?” vroeg Cok…. Ehh… oh, ja, dat extra paard viel me niet eens meer op, en was eigenlijk ook niet meer nodig. Menno’s stukken heersten over het bord en de zwarte dame, toren en loper waren louter figuranten. Na een mooie manoeuvre met de witte loper (hoe kan het ook anders, de heerser van het bord!) werd het pleit beslecht: Menno gaf het paard weer terug, maar mat was dan niet meer te voorkomen binnen een paar zetten, mooie overwinning!

Léon kwam aan het begin van de avond niet goed in zijn spel. Bij Léon is dat vaak een goed teken, en zo bleek ook vanavond weer. Nadat hij zijn sterke zwartveldige KID-loper moest opgeven en een enigszins gehavende structuur moest toestaan, kwam hij onder zware druk. Nou ja, voor de meesten van ons zou de druk redelijk zwaar zijn geweest, maar Léon gaf weer eens geen krimp en wist op de een of andere manier af te wikkelen naar een eindspel met lopers van dezelfde kleur, en waarbij hij 4 pionnen had en zijn tegenstandster Franka van Vlokhoven er 3 had. De experts in de wandelgangen beweerden dat dit volgens de boekjes waarschijnlijk wel remise zou zijn, maar ik had er wel vertrouwen in dat Léon zo’n stelling wel zou weten uit te melken en niets bleek minder waar.

De enige van ons die halverwege de avond er nog slechter voor stond dan Léon was Zenun (bord 7). Ik weet niet of hij pionnen heeft geofferd voor initiatief, of dat ze waren weggeblunderd of getruct, maar wat ik wel weet is dat hij een middenspel had bereikt, waar weinig leven in zat en waarbij Zenun twee pionnen minder had dan tegenstander Chris Willemse. Een gevalletje hopeloos knokken voor remise leek het mij. Maar niets bleek minder waar. Chris gaf pardoes een belangrijke centrumpion terug, en toen kreeg Zenun vleugels. Zijn paard bleek sterker en dominanter dan de loper van Chris en wellicht ook enigszins aangedaan door zijn fout om de belangrijke pion terug te geven wist Chris niet meer de sterkste voortzetting te vinden. Gezegd moet worden dat Zenun in deze fase ook wel erg goed speelde, als hij eenmaal bloed ruikt… een onwaarschijnlijke, maar toch knappe overwinning waarbij veel vechtlust is getoond. Mooi gespeeld en een monsterscore was dus in de maak.

Rinus speelde op bord 6 tegen ‘angstgegner’ Teun Koorevaar, waarvan hij vorig jaar naar eigen zeggen vrij kansloos verloor. Nu speelde Rinus echter zeer sterk, en hij kreeg een overweldigende positie, met als absolute heerser de zwarte loper op d5, waarbij vergeleken Teun’s torens die daar omheen iets probeerden te bereiken, maar zielige marionnetjes leken. Helaas ging het in tijdnood alsnog mis, het was echt een krankzinnige slotfase, prachtig om te zien, veel fouten over-en-weer (als stuurlui zagen wij het uiteraard een stuk scherper, maar wij ervoeren ook niet de stress en spanning van de intense partij die de hele avond had geduurd), en uiteindelijk waren er 5 dames op het bord verschenen, en er 4 alweer verdwenen voordat het pleit werd beslecht. Rinus had er daar 3 van op het bord gehad, en Teun slechts 2, maar aangezien één van die twee wel de last woman standing was, werd dit toch een overwinning voor Shah Mata. Hiermee was de eer gered – de eerlijkheid gebied te zeggen dat een 7,5 – 0,5 overwinning ook wel te geflatteerd zou zijn geweest.

Met een 6,5- 1,5 overwinning gaan wij vol goede moed de laatste twee wedstrijden in. Het wordt ongetwijfeld nog een spannend slot van de competitie, maar in ieder geval zijn wij nog volop in de race!

Leon Jacobse wint Baskisch Schaaktoernooi!

Leon Jacobse wint Baskisch Schaaktoernooi

Op dinsdag 3 januari vond het 2e Baskische Schaaktoernooi plaats. Vanwege een vakantie in Overijssel van uw reporter is het verslag iets later en korter dan normaal, maar het was zeker de moeite waard, dus een korte impressie wil ik u niet onthouden.

Na een paar positieve (samengevat: het gaat weer goed met 3-Torens) en minder positieve (samengevat: nog steeds geen bier) woorden van de voorzitter, waarbij hij het seizoen opende én Zenun een taart wilde aanbieden vanwege het winnen van de 1e periode (Zenun was er niet, maar de taart smaakte goed!) gingen we los op 14 borden! Er waren 4 gasten die de weg naar de Wijnstokgemeente hadden gevonden, en dit waren niet de minste: de gebroeders Wildemans uit Nieuwerkerk en Leon Jacobse uit Moordrecht.

De ratingfavorieten op voorhand waren beide Leon’s: Jacobse, de sterkste speler van vereniging De IJssel, en Léon Huijsdens, die het toernooi vorig jaar wist te winnen. Ze begonnen beide sterk door in de eerste ronde respectievelijk de voorzitter (Arjen) en de nieuwste 3-Torens aanwinst (Cok) met 2-0 te verslaan. Zelf moest ik in de eerste ronde al direct een puntje afstaan: ik verloor een partij van Lambert Wildemans, nadat ik hem wellicht een beetje onderschat had, vooral omdat hij met zwart al na 4 zetten een centrumpion wegblunderde. Dat de onderschatting volkomen onterecht was bleek dus op het andere bord, maar ook gedurende de avond, want hij bleek voor iedereen een serieuze tegenstander en wist van iedereen (halve) puntjes af te snoepen (ook van beide Leon’s!).

Na 3 rondes (6 partijen) stond Leon Jacobse alleen bovenaan: hij had alleen in de laatste ronde een halfje moeten afstaan een Egbert en verder alles nog gewonnen. Zelf was ik één van de achtervolgers en mocht ik in ronde 4 (partijen 7 en 8) Leon proberen pootje te lichten. Dat lukte op één bord, maar op het andere bord was het nog lang spannend. Ik had een dame en een toren tegen twee torens en een paard, maar ook niet onbelangrijk 1 a 1,5 minuut minder tijd. Op het einde wist hij met sterk samenspel met toren en paard mijn koning in een hoek te drijven waar die zich niet op zijn gemak voelde – het eindigde dus in 1-1 en Leon behield zijn koppositie.

De andere Leon had zijn avond niet en menigeen (lees: Henk, Arjen, Egbert en Lambert) wist hem een puntje af te snoepen. Uiteraard maakte hij met 6 punten geen kans op prolongatie van de titel. Wie er bij de ingang van de laatste ronde nog wel kans maakte waren Leon, Lambert en ondergetekende (met 6,5 – 6 – 5,5 punten). Ik speelde tegen Arjen en Leon en Lambert troffen elkaar. De voorzitter deed mij op één bord een toren cadeau, die ik dankbaar in ontvangst nam. Op het andere bord speelden we een Russische partij waarbij het evenwicht nooit werd verbroken. Ik probeerde het nog een poos in het eindspel, maar met beide alleen een koning op het bord moest ik toch maar berusten in remise…

Dan Leon tegen Lambert. Dit was een erg spannende finale. Beide stonden duidelijk beter met wit. Leon wist zijn witpartij ook te winnen en had nu aan een remise genoeg om ongedeeld eerste te worden. Hij stond echter vrij beroerd (T+2P tegen T+4P) en had minder tijd. Hij verdedigde echter goed, wist Lambert vragen te stellen en Lambert kon niet tijdig het juiste plan vinden. Sterker nog, uiteindelijk ging Lambert zelfs bijna door zijn tijd en hij bood toen maar remise aan, dat dankbaar werd aangenomen. Een mooie overwinning en Leon Jacobse kon gaan genieten van zijn welverdiende fles Spaanse wijn! Tenslotte ging de 3e plek overigens knap naar Cok toe, die na de dubbele nederlaag tegen Leon geen enkele mini-match meer verloor.

Eindstand

Naam Prt W R V Score
1.       Leon Jacobse 10 7 2 1 8
2.       Arjan Drenthen 10 7 1 2 7,5
3.       Cok van Grevenbroek 10 6 1 3 6,5
4.       Léon Huijsdens 10 6 0 4 6
5.       Egbert Berghout 10 5 2 3 6
6.       Lambert Wildemans 10 5 2 3 6
7.       Arjen Hofman 8 3 1 4 5,5
8.       Erik Smits 10 5 1 4 5,5
9.       Jurian Wildemans 10 5 1 4 5,5
10.   Martin van Vaalen 8 3 0 5 5
11.   Rinus van der Linde 10 4 1 5 4,5
12.   Henk Springer 8 4 0 4 4
13.   Roeland Wildemans 10 4 0 6 4
14.   Jan Breugem 8 0 0 8 2
15.   Joeke Nijboer 8 0 0 8 2