Monthly Archives: februari 2016

Viertal 3-Torens verliest in Moerkapelle

De vorige wedstrijd tegen Moerkapelle hadden we netjes gewonnen. Nu stonden we voor de return samen bovenaan, Moerkapelle had alleen een half bordpuntje meer dan wij. Bij winst zouden we al bijna… (dagdroom spat bruut uit elkaar) Het liep helaas niet zo goed af, we verloren met 3-1. We zijn weer terug in de realiteit, maar nog altijd is er de mogelijkheid om na afloop van de volgende (en laatste) ronde kampioen te zijn, dus wie weet!

Moerkapelle speelt ook met veel jonge jongens en een senior-teamleider op bord 1. Op bord 4 was verreweg de interessantste partij van de avond tussen Jaysen en Arie Ymker. Jaysen kwam al vroeg wat onder druk, verloor een pion, maar dat was meer een offer. Vervolgens ging Jaysen met zijn dame slaan op b2 (Slaan op b2… altijd gevaarlijk), maar dit keer leek het helemaal in zijn voordeel te zijn. Sterker nog, na een foute zet van de tegenstander kon hij zelfs met zijn dame mat in 1 geven. Helaas zag Jaysen het niet en ruilde hij de dames. Daarna kwam er weer een mooie situatie op het bord waarbij Jaysen 2 torens kon opgeven voor één toren van de tegenstander, maar ook zelf een pion kon promoveren. Helaas ging ook deze kans verloren en werd de stelling gelijkwaardig. Uiteindelijk maakte Jaysen nog een foutje en kon de tegenstander een mooi matnet maken.

Bord 3 was de terugwedstrijd van Bart tegen Martijn Vroegindeweij. Martijn kreeg al snel de stelling van Bart onder druk. Bart leek met een mooie aftrekaanval (Ph4!) de druk wat te verlichten, maar hij kon toch niet voorkomen dat Martijn met een pion voorsprong het eindspel in ging. Dat eindspel speelde Martijn handiger, waardoor de 2-0 een feit was.

Op bord 2 speelde Giovanni met zwart tegen een sterke tegenstander. Het bleef lange tijd bij speldenprikjes en langzaam geschuif. Op een gegeven moment kwam er een penning op de dame van Giovanni en die leidde tot een vervelende dubbelpion die uiteindelijk leidde tot pionverlies. Met een pion minder moest Gio een eindspel verdedigen met allebei nog een paard. Dat lukte helaas niet, waardoor de beslissing een feit was, 3-0.

Toen deed dus de partij op bord 1 van Arjen en Dirk Molenaar er niet meer toe. Arjen had met wit helemaal niks klaargespeeld in een Caro-Kann en de partij leek rechtstreeks op remise af te stevenen. Arjen had nog een paar pionnen naar voren gespeeld die misschien nog wat dreiging konden gaan uitoefenen op de koningsstelling, maar dat was het dan ook. Toen bood de tegenstander ineens verrassend dameruil aan, waarbij hij vrijwillig een dubbelpion kreeg, maar ook zijn toren kon activeren. De dubbelpion kwam er, maar de toren werd niet actief, waardoor Arjen voordeel kreeg. Uiteindelijk kon Arjen het afmaken met een mooie pion-breekzet op de koningsvleugel. Daardoor behoudt hij zijn 100%-score in het viertal!

Vrijdag 18 maart is de slotwedstrijd tegen RSR-Ivoren Toren!

3-Torens 1 wint spannende strijd in Schiedam tegen Fianchetto 2

Op donderdag 18 februari heeft 3-Torens de wedstrijd tegen het sterke Fianchetto 2 weten te winnen. In Schiedam werd het na een spannende strijd 4,5-3,5.

Rinus v/d Linde (7) was als eerste klaar. Hij kreeg vrij snel een remise-aanbod van zijn jeugdige tegenstander. Hij stond volgens mij ietsje actiever, maar had ook iets meer tijd verbruikt. Er viel nog weinig te zeggen over de stellingen van de andere 3-Torens spelers, dus Rinus besloot het zekere voor het onzekere te nemen en nam het aanbod aan.

Op de overige borden ging de strijd door tot het bittere einde. Het eerste volle punt werd gescoord door Arno v. Houten (3). In een Scandinavische partij wist Arno met wit het initiatief te krijgen en te behouden. Op een gegeven moment sloop hij gevaarlijk met paard en dame de stelling van de tegenstander binnen, hetgeen tot materiaalverlies leidde. Hij gaf zijn tegenstander hierna weinig kansen meer, en toen er even later ook nog een loper werd buitgemaakt, was het snel gedaan.

Bert Botma (1) had naar eigen zeggen een relatief eenvoudige partij. Zijn tegenstander speelde de opening veel te passief, en kon zijn stukken moeilijk in het spel betrekken. Hij had met name een waardeloze loper. Het duurde even voordat Bert dit positionele voordeel in materiaal voordeel had omgezet, maar toen dat eenmaal was gebeurd ging hij een eindspel in met een loper meer. Uiteraard was het afmaken toen een koud kunstje voor onze kopman. Dit bracht de tussenstand op 2,5-0,5.

Het leek soepel te gaan, maar hierna begon ook Fianchetto punten te scoren. Wong speelde een degelijke partij op bord 2. Zijn tegenstander speelde even degelijk, waardoor een remise een logisch resultaat was. Menno (4) speelde een partij die ik moeilijk kon beoordelen. Soms dacht ik dat hij iets beter stond (iets betere pionnenstructuur), de andere keer vond ik zijn tegenstander iets beter staan (iets actiever). Uiteindelijk werd het ook hier remise, hetgeen al met al dus geen onlogisch resultaat leek.

De tussenstand was 3,5-1,5 voor ons. We hadden nog één punt nodig op de laatste 3 borden, maar hiervoor moesten we wachten tot de laatste partij. Arjen (8) kreeg al vanaf het begin een gevaarlijke aanval over zich heen. Dit moest hij pareren ten koste van een pion. Hij deed nog een moedige poging om zich met al zijn pionnen en stukken een verwoestende koningsaanval op te zetten, maar toen deze aanval toch iets minder verwoestend bleek dan hij zich had voorgesteld, moest hij toch de handdoek in de ring gooien.

Ook voor Martin (6) zat het er helaas niet in deze avond. Hij gaf zijn tegenstander veel ruimte in het begin, die hier dankbaar gebruik van maakte. Toch leek het nog lange tijd alsof Martin de stelling wel zou moeten kunnen houden, maar hij moest toch bezwijken op den duur.

Zelf speelde ik op bord 5. De opening speelde ik niet helemaal secuur, maar daarna ging het beter lopen. Na een goede pionnenbreak in het centrum en een dreiging richting de zwarte koning,  achtte mijn tegenstander het noodzakelijk om een pion op te geven om die dreigingen af te wenden. Ik ging een eindspel in met een pion meer en verder T+L tegen T+P. Het was niet eenvoudig om de winst te vinden, maar het was duidelijk dat ik voor twee resultaten speelde. Na wat gemanoeuvreer op de achterste linies, wist ik uiteindelijk zijn paard te pennen, en hiermee dwong ik de ruil van alle stukken af. Het was duidelijk dat het resterende pionneneindspel gewonnen was voor mij, dus mij tegenstander wachtte dat niet af en gaf op. Zo wonnen met met 4,5-3,5 en namen we de punten mee naar Lansingerland!

PvdW: Breugem – Kunnen

Deze partij is gespeeld in de zesde ronde van de tweede periode. Hiermee pakte Jan de koppositie in groep 2. Het commentaar is van Hans.

Tsai en Breugem doen goede zaken!

Het einde van de periode komt dichterbij. Dit betekent dat de spanning rondom de promotie- en degradatiestrijd weer toeneemt. Wong Tsai en Jan Breugem voeren na deze ronde de ranglijsten aan, terwijl er nog veel schakers zijn die moeten vrezen of mogen hopen op degradatie/promotie na volgende week.

Groep 1

In Groep 1 wist Wong te winnen van Zenun, ondanks dat hij een gratis pion op a3 weggaf in de beginfase. Zenun lijkt zijn goede vorm van begin dit jaar kwijt te zijn, na een aantal nederlagen op rij. Wat overigens niets afdoet aan het spel van Wong, die met dubbele dreigingen en optimaal gebruik maken van open lijnen het Zenun zo moeilijk wist te maken dat hij fouten ging maken.

Zelf wist ik deze avond eigenlijk vrij eenvoudig te winnen van Martin. Hij speelde de opening niet goed, waardoor ik een gevaarlijk paard op e5 wist te plaatsen die hij niet goed kon aanpakken. Uiteindelijk leidden de dreigingen tot stukwinst, en toen Martin een paar zetten later zijn dame op een ongelukkig veld neerzette, kon ik dat stuk ook incasseren. Uiteraard geloofde Martin het toen wel.

Rinus en Egbert speelden een boeiende partij die nog urenlang is nageanalyseerd. Egbert kon een pion winnen, maar dit gaf Rinus de kans om een kwaliteit te slaan. Het probleem was echter dat hij dan met zijn loper van g7 af zou moeten, hetgeen zorgde voor een gevaarlijke aanval op Rinus’ koningsvleugel. En zo geschiedde. De aanval  leidde echter tot een eeuwig schaak. Zowel Egbert als Rinus hadden voor een alternatief plan kunnen kiezen, maar het was zeer twijfelachtig of dat voordeel op zou kunnen leveren, vandaar dat het – ook na intensief analyseren – een logische keuze was dat beide akkoord gingen met de puntendeling.

Tenslotte Leon tegen Bart. Aangezien Leon deze periode nog maar één ronde had gespeeld, was hij ingedeeld tegen Bart, de koploper van groep 2. Er ontstond een Benoni. Bart speelde het in het begin goed, tot hij iets te snel wilde doordrukken met zijn centrumpionnen, zonder dat hij daarvoor voldoende ontwikkeld was. Leon is wel thuis in deze Benoni-achtige scherpe stellingen, en wist dit dan ook af te straffen.

Groep 2

Bart verloor dus van Leon. Wie nam nu de koppositie over in groep 2? Giovanni deed hiervoor hard zijn best, maar moest in een toreneindspel met een pion minder, maar wel met veel gevaarlijkere doorkomende centrale pionnen, uiteindelijk berusten in remise tegen Joeke. Het was een mooie strijd, met uiteindelijke een terechte puntendeling.

Jan Breugem moest er hard voor werken, maar lukte het uiteindelijk wel om de winst binnen te halen tegen Hans Kunnen. Daar waar de overige partijen al rond 22:00/22:30 uiterlijk waren afgelopen, gingen Jan en Hans door tot in de tijdnoodfase. In de opening had Jan al een klein plusje weten te pakken tegen Hans, die normaliter juist erg sterk is in de opening. Hans had zeker tegenkansen, maar Jan wist toch het initiatief te behouden, en kwam ook twee pionnen voor. Toen de stukken er langzamerhand afgingen, en Jan’s pionnen rustig voorwaarts gingen, werd het op een gegeven moment toch onhoudbaar voor Hans.

Hans Pieterse nam het op tegen Robert May. Hier wist de degelijkheid en ervaring het te winnen van het frisse, aanvallende jeugdige spel van Robert. Hans kreeg langzaam maar zeker het betere van het spel, en toen vanuit het niets stond opeens het mooiste mat op het bord die ik dit jaar heb gezien op de borden in onze interne competitie. Hans vond het opgeven van Robert in eerste instantie wat voorbarig, maar hij bleek toch echt schaakmat te staan:

May-Pieterse fragment, Intern 2.6

Volgende week de laatste ronde. Het belooft erg spannend te worden. In groep 1 is Arjen Hofman al gedegradeerd, maar er zijn nog 5(!) andere spelers die kunnen degraderen: Arno, Egbert, Rinus, Zenun en Martin. Die zullen allemaal nog moeten vechten voor de punten komende week. In groep 2 staat Jan bovenaan, gevolgd door Bart en Giovanni. Die spelen volgende week echter met het viertal, waardoor ze 4 punten krijgen. Jan heeft minimaal een remise nodig om kampioen te worden en te promoveren.

PvdW: Wong klopt Naomi Snikkers in attractieve partij!

Tegen De Willige Dame lukte het ons in eerste instantie niet om af te reizen naar Dordrecht. In de herkansing hadden veel spelers er wel zin in. Zo ook Wong, die tegen de sterke tegenstandster Naomi Snikkers (die tot dusverre nog niet had verloren in de RSB-competitie) een mooie partij speelde. Zeker niet foutloos, maar het was ook niet makkelijk om alle varianten en tactics goed door te rekenen. Probeer het zelf maar eens! Het commentaar erbij is van Wong zelf.

Weer nieuwe koploper na derde avond Bakker

De derde Bakker-avond is gewonnen door de auteur van dit verslag. Daarmee nam ik ook de koppositie over van Eric. Dit betekent dat er na elke avond een nieuwe koploper is geweest. De strijd om de Bakkertrofee is ongemeen spannend dit jaar.

In de eerste ronde speelden we op 7 borden. Eric Hoogenes speelde tegen Rinus van der Linde. Beide hadden de vorige Bakkeravond 4 uit 4 gescoord en stonden hiermee dan ook bovenaan. Deze partij werd gewonnen door Eric, die hiermee steviger aan kop kwam te staan. Beide hadden overigens geen gelukkige avond en zowel Eric als Rinus kwam deze avond niet boven de 50% uit. Knappe resultaten waren in deze ronde verder de winst van Bart Zwinkels op Egbert Berghout en de overwinning van Erik Smits op Martin van Vaalen.

Langzamerhand werd het tijdens de avond nog (iets) drukker. Henk Springer en Arjen Hofman kwamen nog langs en deden een paar rondes mee. Henk moest in de 2e ronde zijn meerdere erkennen tegen Menno Hoogenes. Eric H. verloor zijn eerste partij, tegen ondergetekende, door in een stelling die al best lastig was voor wit een stuk weg te geven.

Eric’s volgende nederlaag volgde overigens de volgende ronde, ditmaal tegen Henk, die hiermee zijn persoonlijke score tegen de fam. Hoogenes weer in evenwicht bracht deze avond. Menno speelde remise, naar verluidt was hij na 1.e4 al vrij snel in de problemen geraakt tegen Theo Keijzer, maar wist nog wel te ontsnappen met remise. Zelf ontsnapte ik op miraculeuze wijze tegen Rinus. Na een volkomen verkeerd berekend stukoffer kwam ik in de problemen. Toen ik later ook nog mijn toren wist op te sluiten, stond Rinus een toren voor (tegen 2 pionnen):

In de laatste ronde wist ik en mijn naaste achtervolgers (Eric en Menno) allemaal te winnen. Arjen Hofman bracht zijn score in de Bakker op 100% (dat kan niemand hem nazeggen). Die statistiek wordt iets minder bijzonder als je weet dat hij ook maar slechts 2 partijen heeft gespeeld in de Bakker (en zijn beide tegenstanders over 200 a 300 minder elopunten beschikten). Jan Breugem wist deze ronde knap te winnen van Martin, die iets teveel op de aanval speelde. Ook Tony Tang had uitstekende winstkansen tegen Rinus, maar deze ronde was het aan Rinus om op miraculeuze wijze te ontsnappen.

De laatste Bakker-avond vindt plaats op 15 april. Het zal een spannende laatste ronde worden met nog diverse kanshebbers. Voor wie het Bakkertempo nog niet snel genoeg vindt is er ook goed nieuws: op vrijdag 26 februari wordt er een snelschaaktoernooi gespeeld met een tempo van 5 en/of 10 min. p.p.p.p. En voor degene die dat allemaal veel te snel vindt: volgende week is er ‘gewoon’ weer een ronde in de interne competitie. Ook daar wordt het spannend, met nog 2 rondes te gaan en veel kanshebbers voor promotie en/of degradatie!

Op zoek naar de verloren punten

Het eerste team van 3-Torens heeft dinsdagavond de verliespunten die waren toegekend, nadat we niet in staat waren om op te komen dagen, herwonnen. In de legendarische poffertjessalon Vissers wonnen met 5,5 – 2,5 van De Willige Dame 2.

Het leek redelijk lang een spannende strijd te worden. Ronald viel in op bord 8. Hij speelde gisteren al met het 2e (waarin de koploper werd verslagen), had een korte nacht gehad – en ging dus voor een snelle remise. Zijn tegenstander ging hierin mee, waardoor na een weinig enerverende partij de eerste score te noteren viel. Op bord 5 speelde Martin zijn vertrouwde huis-tuin-en-keuken opening. Bij een tegenstander die hier te licht over denkt kan het echter al snel gevaarlijk worden, zo bleek ook vanavond. Martin bouwde een gevaarlijk initiatief op tegen de zwarte koning, dat uiteindelijk ook de doorslag gaf.

Wong kreeg op bord 2 al snel een gevaarlijke koningsaanval tegen. Die aanval werd echter goed gepareerd door Wong – zijn tegenstander liep toch iets te hard van stapel, zo bleek achteraf. Toen de rook opdwarrelde stond Wong een kwaliteit voor, en later veranderde dit in een rits pionnen voorsprong. Toen al het tegenspel weg was gaf zijn tegenstandster op. 2,5-0,5 voor 3-Torens!

WP_20160202_005

De overige borden leken nog min of meer in evenwicht, al stond Leon wel moeilijk. Arno won echter opeens een volle toren. Ik heb het zelf niet gezien, dus of dit nu door een briljante combinatie of door een hopeloze blunder kwam laat ik even in het midden. Resultaat was uiteraard dat wij er weer een puntje bij konden schrijven.

WP_20160202_001

Rinus tekende even later voor de 4-1, waardoor in ieder geval één matchpunt binnen was. Zijn tegenstander speelde Slavisch en er leek even een hele scherpe Botvinnikvariant op het bord te komen, maar helaas werd 5…dxc4 gevolgd door het veel bescheidener 6…Le7 (ipv 6…b5). Hoewel helaas… mede hierdoor kwam Rinus met voordeel uit de opening, maar wist dit dus niet te verzilveren.

WP_20160202_003

Menno won ergens een pion, verloor er later één, en daarna nog één. Zijn tegenstander had een vrijpion op de h-lijn, maar toen er werd afgewikkeld naar een eindspel met ongelijke lopers wist Menno het alsnog (eenvoudig) te keepen. De overwinning was binnen! Leon moest helaas bezwijken, waardoor we toch met één nederlaag huiswaarts moesten keren.

WP_20160202_002

In mijn eigen partij ging het heel lang gelijkop. Mijn tegenstander bood in een volkomen gelijkwaardige positie remise aan, maar omdat ik het gevoel had dat ik iets gemakkelijker spel had en een redelijk groot tijdvoordeel, besloot ik verder te spelen. Dit betaalde zich uit, toen ik na een foutje een pion kon winnen. Om goed te kunnen blijven verdedigen gebruikte mijn tegenstander vervolgens (te) veel tijd, waardoor ik uiteindelijk (in een gewonnen stelling) op tijd won.

5,5 – 2,5 is een prima resultaat. Over 2 weken alweer de volgende tegenstander, dan uit tegen Fianchetto (Schiedam).

The hateful eight

Acht normale mannen maakten zich op voor een doodgewone avond. In de Smitshoek werden de wapens gepoetst, werd wat extra munitie gepakt, een sjekkie gerold, enkele slokjes Finlaggan genuttigd, de glorieuze overwinning van ADO bezongen, kortom er leek niets bijzonders aan de hand. De onnozelaars, ze wisten niet wat hen boven het hoofd hing. In twee auto’s vertrok dit gezelschap richting de Gorzen van Zwart Nazareth, in de schaduw van de molen van Nolet. Hier woonden voorheen de arbeiders van Wilton Feijenoord en voetbalde John de Wolf op straat.
De jongens van het Zwarte Paard hadden een nieuwe lokatie, het bingozaaltje van het lokale bejaardentehuis. De gangen deden denken aan Eau Rouge, de scootmobielen stonden links en rechts paraat om opa Verstappen naar de eindstreep te scheuren. Opperhoofd Juijn legde de regels uit en toen konden we beginnen met de match. HZP stond bovenaan en wij hadden puntjes nodig om degradatie te voorkomen. Iedereen was letterlijk tot op het bot gemotiveerd om doodsbedreigingen van onze supporters te vermijden.
Op bord 8 nam Joeke het op tegen de sterkste speler van HZP. Nu is Joeke wel gewend om wilde dieren in de bek te kijken maar ditmaal verdween zijn hoofd iets te makkelijk in de muil van de vijandige leeuw. Hans begon aan een voorzichtige catalaan en het duurde vrij lang voordat er stukken van het bord verdwenen. Tony speelde een variant die ergens op leek maar zijn befaamde zware stukken waren intussen met de VUT. Jan wachtte erg lang met rokeren en liet een vijandelijke pion ver oprukken. Erik dacht zijn tegenstander klem te kunnen zetten met een aanval op de koning maar treuzelde iets te lang met de aanval. Zenun bouwde rustig op, had optisch voordeel en wachtte op fouten van de overzijde. Ronald had na 18 zetten 1:32 op de klok staan. Zijn tegenstander werd nerveus en gaf eerst een paard en vervolgens een toren cadeau. Arjen was ingehuurd om Egbert te vervangen op bord 1. Er werd iets te snel en te veel afgeruild in de Grand Prix en de ongelijke lopers leken tot remise te leiden totdat zijn tegenstander een zet deed en luid begon te jammeren. Arjen werd wakker geschud en na diepgrondig onderzoek bleek een loper opgepeuzeld te kunnen worden. Tussenstand 1-2 en een verrassing was mogelijk op komst.
Toen rechtten de zwarte paarden hun rug en werden de rollen omgedraaid. Zenun dacht een Balkan combinatie te zien maar dit kostte hem een stuk. Zijn ogen draaiden in zijn hoofd, mismoedig keek hij om zich heen, vragend hoe hem dat nu weer kon overkomen. Erik had een IQP en leek een duister eindspel in te gaan met een pion achter. Jan mocht de vrijpion eenvoudig opeten en begon aan een remise-achtig toreneindspel. Tony zijn aanval was intussen gestrand, hij was een pion kwijt geraakt, technisch was het verloren. We zagen hem de hand schudden van zijn tegenstander, hij leek opgelucht, misschien toch een halfje, maar het bleek een vol punt, 1-3 dus.
Zenun gaf mismoedig op maar na elven werd het kneiterknoeispannend. De enigszins schaakvaardigen onder ons konden niet geloven wat er op de borden gebeurde. Het golfde op en neer, alsof staatsieportretten van Angela Merkel werden afgewisseld met de prive fotoos van Lindsay Vonn. Erik leek verloren te staan, maar misschien ook weer niet. Afwisselend bevroren zijn oren en kwam er stoom uit zijn neus. Jan zat enorm te pielen en was kennelijk van plan zich met een pion voor mat te laten zetten. Ook Hans voerde de bloeddruk van zijn medespelers op, zijn loper stond vastgespijkerd op a7, de klok tikte gewoon door en de scheepslui aan wal gaven beide spelers goede kansen.
Hans kwam remise overeen, 2,5-3,5, maar intussen was het ver na elven en door het increment bleef het drama voortduren. Erik had een P tegen P+p eindspel maar moest rekening houden met vorkjes en opstomen van de pion. Ergens kreeg hij de kans om het paard tegen de pion te offeren zodat ons eerste matchpunt binnen was. Het bord van Jan durfden we niet meer te bekijken maar door onwaarschijnlijk veel geluk werd dit ook remise zodat het feest kon beginnen. De stress droop onze chauffeurs Erik en Jan van de oren en het is onduidelijk of en hoe we thuis zijn gekomen. De volgende keer gaan we met een busje.