Monthly Archives: november 2015

29 december: Oliebollentoernooi!

Het oliebollentoernooi is een toernooi waar traditiegetrouw veel leden van 3-Torens te vinden zijn. Dit jaar wordt het ook weer georganiseerd en wel op 29 december. Het toernooi wordt georganiseerd door schaakvereniging Fianchetto uit Schiedam.

Op deze site vind je meer informatie, onder anderen over hoe je je kunt aanmelden. Doe het snel, want vol=vol!

19 december viertallentoernooi DSC

Op zaterdag 19 december organiseert de Delftse Schaak Club (DSC) een jubileumtoernooi ter ere van haar 120-jarig bestaan. Er wordt een rapidtoernooi gespeeld in viertallen en wat zou er nou leuker zijn dan dat we daar met een viertal van 3-Torens acte-de-presence zouden geven? (Hooguit dat we 2 viertallen zouden afvaardigen…) Het toernooi duurt van 12 uur tot 5 uur. Op deze site kan je meer informatie over het toernooi vinden. Arjan Drenthen wil in elk geval gaan, meld je bij hem aan!

Jaysen-Joeke, partij van de week

Strijd barst los in tweede periode

De tweede periode is van start gegaan. Vrijwel alle favorieten in beide poules wisten te winnen in deze eerste ronde, al ging dat in sommige gevallen wel met de nodige moeite gepaard. Leuk ook dat er deze ronde maar liefst 3 nieuwe spelers voor het eerst dit seizoen meespeelden in de interne competitie!

Groep 1

In groep 1 was de auteur van dit verslag vrij snel klaar tegen Egbert. In een aangenomen Catalaanse partij maakte Egbert een fout in de opening. Dit leidde tot een gevaarlijke aanval van wit en toen Egbert kon kiezen tussen torenverlies of mat gezet worden geloofde hij het wel en na 13 zetten konden we richting de bar.

In de partij tussen Arjen en Martin nam Martin het initiatief op de damevleugel. In eerste instantie leek er nog niet zo heel veel aan de hand, maar toen Arjen een paar onnauwkeurige zetten deed, profiteerde Martin hier optimaal van en een paar zetten later stond er een pion gevaarlijk op g7, en toen geloofde Arjen het verder wel.

Playing barman Wong speelde tegen Jan Breugem. Hij won ergens een pionnetje, maar het was nog geen makkelijke stelling om te winnen. Jan gaf goed partij, maar uiteindelijk was Wong’s eindspeltechniek toch sterk genoeg om Jan op de knieën te dwingen.

Dan de debutanten in groep 1. Beide gaven lang goed partij, maar moesten uiteindelijk toch hun meerdere erkennen in hun tegenstander. Zenun speelde tegen Rinus. Twee compleet verschillende spelstijlen kruisten elkaar hier. Zenun wil (snel) vooruit, altijd op de loer voor een gevaarlijke aanval of tactische verwikkelingen. Rinus daarentegen speelt heel degelijk en zijn verdediging is vaak moeilijk te breken. Dat laatste bleek ook vanavond. Hoewel Zenun naar voren trachtte te stormen met zijn pionnen, hield Rinus alles onder controle. Hij had een licht overwicht, en toen blunderde Zenun een loper weg met De7 in onderstaande stelling.

vd Linde - Cormehic fragment, Intern 2.1

Na ..De7 sloeg Rinus toe met Txb5! en de pion kan niet terugnemen, vanwege de dubbele aanval op de toren op de c-lijn. Zenun gaf direct op.

Tenslotte Erik-Arno. Uiteindelijk wist Arno te winnen, maar Erik heeft zeker kansen gehad op remise. Het cruciale moment kwam in onderstaande stelling:

Smits - van Houten fragment, Intern 2.1

Erik dacht hier dat een tussenschaakje (Df2+) nooit kwaad zou kunnen, maar juist dit tussenschaakje zorgt voor een pionverlies (Dc1+, waarna de pion op c3 wordt opgegeten) dat uiteindelijk de doorslag zou geven in deze partij. Simpel Lxe4 zorgt voor een min of meer gelijk eindspel. Erik bleef nog lang taai verdedigen, Arno zocht naar een plan, maar uiteindelijk vond hij dit plan, snoepte nog een paar pionnetjes en tenslotte deed Erik met een kamikaze-actie zijn dame in de aanbieding.

Groep 2

Vanaf deze periode geeft Martin vanaf 19:30 een training aan enkele jeugdspelers, die daarna een potje kunnen meespelen in groep 2 van de interne competitie. In de eerste ronde werden de jongere spelers tegen een vrij sterke speler geloot, waardoor kansen op een resultaat minimaal leken en dit bleek ook zo uit te komen .

Menno won van Dylan, die volgens Menno best goed partij gaf, maar een ratingverschil van 1100 punten komt natuurlijk ergens in de partij naar boven en geeft de doorslag. Hetzelfde gold voor de partij van Axel tegen Theo, die ook weer eens een potje kwam meespelen in de interne competitie. In het koningsgambiet raakte Axel echter al op zet 3 de weg kwijt, en dat is gevaarlijk in zo’n scherpe opening. Theo profiteerde optimaal en pakte eenvoudig de winst.

Een andere debutant, Hidde, gaf wel goed partij tegen Tony. Hij stond zelfs beter, een pion voor en zijn stukken beter ontwikkeld, maar zag helaas een mat-in-1 over het hoofd. Tony schroomt nooit om een pion of zelfs een stuk in de aanbieding te doen voor open lijnen en gevaarlijke dreigingen, en ook dit keer betaalde zich dit dus uit in de volle winst.

Bart wist vrij snel te winnen van Giovanni, maar hoe hij dat deed heb ik niets van meegekregen. De mooiste, spannendste en langste partij in groep 2 deze ronde was de partij tussen Jaysen en Joeke. Joeke won een pion en had lang het betere van het spel. Jaysen ging echter met zijn koning moedig aan de wandel en dit leidde uiteindelijk zelfs tot winst van een stuk. Omdat Joeke in de afwikkeling hiervan ook niet de beste voortzetting vond, kon Jaysen ook nog een paar belangrijke pionnen winnen. Joeke stond met de rug tegen de muur en Jaysen maakte het vervolgens knap af.

Let it be

Bij de Smitshoek stonden 7 auto’s klaar om te vertrekken richting Chairlois. Iets te veel natuurlijk maar onze captain had niet doorgegeven wie er voor vervoer zou zorgen. En eigenlijk 1 te weinig want Unser Tony had een negatief reisadvies gekregen na het neerschieten van een Chinese drone boven de Rotte. Er werden strootjes getrokken en de drie slachtoffers stapten bij de captain in en werden vervolgens het slachtoffer van zijn voorkeur voor mislukte hits uit de sixties. De marteling bleek gelukkig ten einde toen wij de molen van Pendrecht zagen opdoemen en naast het zigeunerkamp parkeerden. Uit voorzorg deed Erik zijn Audi maar niet op slot. Binnengekomen bij Tante Sjaar bewonderden we de outillage en de oude foto’s aan de wand. Er was een jonge bardame die ons even aan Linda liet terugdenken.
Even later gingen we voor de punten. Tenminste, de meeste van ons. Hans Kunnen was zo melancholisch van de muziek geworden dat hij al snel ‘Let it be’ tegen zijn tegenstander stamelde. Op bord 1 speelde Egbert een ongezonde opening waarbij hij weliswaar een pion won maar alle open lijnen aan zijn tegenstander liet. Ronald was de finesses van de Larsen opening vergeten en stond niet al te fris. Zehun loerde intussen naar de vijandelijke koning en Erik maakte er een saaie, taaie partij van. Geen touw aan vast te knopen dus dat puntje telden we al. Jan had twee torens gestapeld maar keek een beetje wazig voor zich uit. Dat wil bij hem echter niet veel zeggen. Patrick keek intussen heel zelfverzekerd in een stelling die een beetje wankel leek.
Opeens hadden we een puntje want Patrick had een onverwacht matje gevonden, hetgeen mogelijk met het geslacht van zijn tegenstander te maken had. Jan ruilde een toren voor een loper en kon ook vroegtijdig naar de bar. Zehun offerde een traditionele loper op h7 en ging toen voor de mataanval. Zijn tegenstander offerde een dame om de zaak nog te rekken maar de rest was een kwestie van techniek. Tussenstand 3-2 voor Shah Mata met een Egbert zonder paard, een Ronald die dame en koning op 1 lijn had gezet en Erik met een zielige loper. Toen Egbert zijn toren liet instaan kreeg Erik in droevige stelling een genadebod met remise. Hij koos eieren voor zijn geld zodat Ronald alleen nog om des keizers baard speelde.
Na een remisebod van de overzijde besloot hij vol op winst te spelen en een stuk te offeren in een stelling die te ingewikkeld was om door te rekenen (zie onder). Zijn tegenstander probeerde dit wel, geraakte in tijdnood en kon na nog een torenoffer opgeven in verband met ondekbaar mat. Eindstand 4,5-3,5 voor Shah Mata, met Tony erbij hadden we natuurlijk met 7-1 gewonnen.
Op de terugweg bleek dat de Maastunnel dichtzat zodat ons muzikaal onthaal nog langer duurde dan de heenreis. Na dit tripje noiseboarding konden we thuis bijkomen van deze belevenis. Een fles Black Bottle werd ontkurkt, de platenspeler werd ontdaan van het stof en mocht vervolgens wat echte muziek ten gehore brengen.
stelling

3-Torens viertal boekt eerste overwinning

Het was natuurlijk de bedoeling dat er gewonnen zou worden, maar ja, dat was de vorige keer ook de bedoeling en toen lukte het niet. Aan de voorbereiding lag het niet: iedereen zat met het mes tussen de tanden achter de tafel en er werd haast gevochten om wie er tegen oud-lid Martijn Vroegindeweij mocht spelen, op en top motivatie dus.

Als eerste was Giovanni klaar op bord 2, hij won met een leuke combinatie een pion, vervolgens liet zijn tegenstander een stuk ongedekt staan en met een combinatie won Gio nog een kwaliteit. Al met al een toren voorsprong dus en toen dat het enige stuk was dat er naast een sloot pionnen aan beide kanten nog op het bord stond vond de tegenstander het wel welletjes.

Op bord 4 speelde Jaysen met wit een heel gestructureerde partij. Zijn ontwikkeling en aanval zagen er netjes uit en hij had een overwicht in het centrum. Met een aardige combinatie wist Jaysen vervolgens een stuk te winnen en doordat hij dat vasthield tot het einde van de partij ging ook de winst in deze partij naar ons. 2-0, wat een luxe.

Ondertussen had Bart het op bord 3 tegen Martijn zwaar. Er stond een Siciliaan met tegengestelde roccades op het bord. De aanval van Martijn was echter sneller en dreigender en dat leverde op dat er een dame tegen een toren van het bord ging. Dat was teveel van het goede.

Arjen had op het hoogste bord met zwart steeds een beetje meer voordeel. Van een ruimtevoordeel werd het een moeizame koningsstelling voor de tegenstander, waarna er ineens mat in 2 op het bord kwam.

Zo werd het 3-1 voor het 3-Torens viertal. Daarmee doen we weer helemaal mee om de titel, en daar was het toch allemaal om te doen!

Rinus en Eric winnen 2e Bakker avond!

In de tweede ronde van “de Bakker”, de rapidschaakcompetitie van 3-Torens, was het weer een gezellige drukte. Ook het 3-Torens viertal speelde een thuiswedstrijd in de zijkamer van onze accommodatie aan de Smitshoek. Er werd hard gestreden en toen de rookwolken optrokken waren er 2 winnaars met beide een 100% score: Eric Hoogenes en Rinus van der Linde.

Er gebeurde veel op alle borden. In ronde 5 was Van Vaalen – Van Houten een spectaculaire pot. Arno dacht met een truc materiaal te winnen, maar het bleek allemaal niet zo eenvoudig te zijn. Uiteindelijk won Martin een paard en ging met 2 torens tegen een toren en een pion het eindspel in. Het leek toen een makkelijke overwinning te worden, maar Arno toverde nog een bijzondere truc uit de hoge hoed waardoor het toch remise werd.

Van Vaalen-Van Houten na …Te1

Van Vaalen - Van Houten fragment, Bakker ronde 5

In ronde 6 weer veel spannende partijen. De topper tussen de Hoogenessen werd in het voordeel van Eric beslist. Ook kwam in deze ronde de vraag naar voren: wanneer is het een goed moment om op te geven? In ieder geval gebeurde het een paar keer te vroeg. Jan Breugem gaf op tegen Rob Nuijen in onderstaande stelling:

Breugem – Nuijen na …De1+

Breugem-Nuijen fragment, Bakker ronde 6

Uiteraard volgt mat als wit de zwarte dame neemt met de toren, maar wit heeft hier nog de mogelijkheid Df1! en er zit niets anders op voor de zwarte dame dan om zich terug te trekken of dames te ruilen. Ook in ronde 8 zagen we een te vroege opgave toen Arno Verbakel dacht een toren te verliezen tegen Eric Hoogenes, maar dit eenvoudig gepareerd kon worden door een loper tussen het schaakje van de dame te plaatsen.

Hoe het wel moet liet Dylan Achuthan zien in deze ronde. Hij had op een gegeven moment een dame, een loper en een paar pionnen achterstand tegen Axel v/d Klugt, maar wilde van geen opgeven weten! Door sterk te spelen en te profiteren van een paar foutjes van Axel wist Dylan alsnog te winnen, knap hoor!

In de zevende ronde deed de familie Hoogenes goede zaken door Van Houten (Eric) en Drenthen (Menno) te verslaan. Ook Rinus ging verder met zijn zegetocht. Ditmaal was Arno Verbakel het slachtoffer. Leuk was dat we in deze ronde twee zij-instromers hadden van het viertal: Giovanni Netten en Arie Ymker (van Moerkapelle). Ronald Damhuis en Hans Kunnen waren echter niet van plan hun een succesvolle entree te gunnen en beide viertal-spelers gingen ten onder.

In de 8e ronde versloeg Rinus erg knap Menno met zwart. Dit deed hij door al zijn stukken op rij 7 en 8 te positioneren op zo’n manier dat het compleet gewonnen was voor zwart. Zelf heb ik het niet kunnen aanschouwen, maar het klonk wel vrij bizar. Tenslotte een knappe prestatie voor snelschaker-pur-sang Tony Tang, die deze ronde met zwart won van Martin van Vaalen.

In de totale tussenstand over 2 avonden gaat Eric Hoogenes aan kop, gevolgd door Rinus van der Linde en Leon Huijsdens. Maar met nog 2 avonden te gaan kan er nog alles gebeuren en maken ook de overige achtervolgers (Menno, Bert, Arjan, Zenun, Henk, Arno & Arno) zeker nog wel kans op de Bakker-titel. De volgende Bakker-avond is op 5 februari 2016.

Partij van Wong tegen Paul uit de wedstrijd Onesimus 2 – 3-Torens 1

In de wedstrijd van Onesimus 2 tegen 3-Torens 1 was het team van 3-Torens 1 er op gebrand om te winnen. Op papier was 3-Torebns 1 sterker, maar een gelopen race was het zeker niet. Dat bewees ook de uitslag: een nipte 3-5 winst voor 3-Torens 1. Hoe de winst tot stand kwam op in de partij van Wong is hieronder na te spelen. Het commentaar is van Wong zelf.

Eerste team boekt in Kralingen eerste overwinning van het seizoen

Het eerste team van 3-Torens heeft donderdag 19 november in Kralingen tegen Onésimus 2 de eerste overwinning van het seizoen gepakt. Qua rating waren we zeker favoriet in deze match, maar toch ging het zeker niet heel makkelijk. De partijen zijn in 3 categorieën te verdelen: langzame, positionele schuifpartijen (cat.1), partijen die plotseling werden beslist door blunders (cat.II) en spectaculaire partijen waarbij initiatief belangrijk was en basiskenmerken om een stelling te beoordelen, zoals ontwikkeling van de stukken en materiaalverhoudingen, niet zo belangrijk leken (cat.III).

Laten we beginnen bij partijen die door een blunder werden beslist. De eerste die de fout in ging was de anders vaak zo degelijk spelende Rinus (op bord 7). Dit keer blunderde hij vroeg in de partij een toren, waarna het weinig zin meer had om verder te spelen. De andere blunders vielen verderop in de partijen. Martin (bord 5) speelde met wit zijn gebruikelijke London-system. Het leek lang gelijk op te gaan, maar op een gegeven moment leek Martin de overhand te gaan krijgen. Helaas zorgde een blunder ervoor dat zijn tegenstander toch wist te winnen. Zelf zat ik op bord 6 aan de goede kant van het blunderfestijn. Mijn tegenstander speelde de befaamde Orang Oetang / Sokolsky opening (1.b4?!). Ik wist het initiatief naar me toe te trekken, en wist af te wikkelen naar een toreneindspel met een extra pion. Die pion moest ik echter teruggeven en het leek op remise af te stevenen, totdat mijn tegenstander niet goed oplette en een toren wegblunderde.

Dan de spectaculaire partijen! Arno kreeg op bord 2 een wilde variant (4.Pg5) van het tweepaardenspel tegen zich, en meende dat het in onderstaande stelling tijd werd voor een (gevaarlijk? Dubieus?) kwaliteitsoffer met 8…cxb5?!

Van Houten - de Oude na 8.Df3

Hoewel het bij nader inzien zeker geen correct offer was, had Arno wel wat compensatie en ontwikkelde hij een sterk initiatief tegen de witte koning(svleugel). Uiteindelijk leek hij zelfs zijn tegenstander mat te kunnen zetten, maar het kon nog verdedigd worden. Omdat Arno teveel materiaal had geïnvesteerd (en nog maar een minuut bedenktijd had tegen 50 minuten voor zijn opponent) berustte hij in eeuwig schaak en werd de vrede getekend.

Wong speelde op bord 4 ook een boeiende pot in dezelfde variant als Arno! Zijn hele damevleugel bleef onontwikkeld, er kroop een gevaarlijke zwarte pion op rij 6 zijn stelling binnen, maar daarentegen leek het alsof er een bom ontploft was in de stelling van zijn tegenstander. Het was een gatenkaas en de koning leek derhalve niet erg veilig. Wong wist uiteindelijk een vol punt te scoren. Voor een nadere beschouwing van deze partij, zie de Partij van de Week.

Tenslotte de “schuifpartijen”, die het langst duurden en voor de beslissing zorgden in deze match. De stelling van Egbert (bord 8) leek lang in evenwicht, maar eigenlijk had hij toch wel steeds het iets betere van het spel. In een toreneindspel met materieel evenwicht waren zijn torens een stuk actiever, en hij wist een pion te winnen. Zijn tegenstander had ook veel meer bedenktijd nodig, en wist op een gegeven moment geen zinnige zetten meer te bedenken en gaf derhalve op.

Menno (bord 4) had wel zin in een mooie Franse partij, maar kreeg de afruilvariant tegen. De stelling is nooit echt uit evenwicht geweest, er werd veel geschoven en een remise was het logische gevolg. De stand was inmiddels 4-3 in ons voordeel en alleen Leon was nog bezig op bord 1. Een blik op de stelling leerde ons echter dat we ons weinig zorgen hoefden te maken. Hij had een kwaliteit voorsprong, het initiatief en voorsprong op de klok. Hij schoof het dan ook professioneel uit en toen zijn tegenstander zijn loper wel moest geven om promotie te voorkomen, liet hij de tijd verstrijken. Einduitslag 5-3. We kunnen weer omhoog kijken!

Cormehic-Kunnen, partij van de week

Deze week een spannende pot waarbij promotie naar groep 1 de inzet was. Zenun bleek uiteindelijk de sterkste en is na deze overwinning de eerste kampioen van groep 2. Het commentaar is van Hans.